ตอนที่ 1225 นักพรตเฒ่ากับคนฆ่าสัตว์

ชิงโจว

ภายในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง

เฮยไหลไป่หลี่ค่อย ๆ ผ่อนพลังจากการโยกย้ายลมหายใจ เขาลืมตาขึ้น แล้วพ่นลมหายใจออกมายาว ๆ เฮือกหนึ่ง

แต่ทว่า!

ต่อมาก็ไอออกมาอย่างรุนแรงระลอกหนึ่ง

เขาได้รับบาดเจ็บที่หัวใจ!

ไม่นึกเลยว่าหัวหน้าสิบขุนพลสำนักจิ่งผู้สง่าอย่างเขา ตอนนี้เกือบจะถูกคนซ้อมจนตายไปแล้ว ครั้งนี้ก็หายไปครึ่งชีวิต

ท้ายที่สุดเขาก็ประเมินความแข็งแกร่งของอู๋อี๋หลิงต่ำเกินไป!

ไม่นึกเลยว่า ผู้บัญชาการทัพแคว้นฉีที่ไม่โดดเด่นไม่มีชื่อเสียงผู้นั้น จะมีวรยุทธ์ที่น่าตกตะลึงเช่นนี้!

ไม่นึกเลยว่าจะต่อสู้ได้ไล่เลี่ยกับเขา

ไม่เพียงแค่นี้ เขาเองก็ไม่ถึงขั้นได้รับบาดเจ็บ

แต่ว่าวันนั้นนอกจากเขากับอู๋อี๋หลิงจะต่อกรกันแล้ว ยังต้องรับมือกับการล้อมของทัพศัตรูโดยรอบอีกด้วย ด้วยเหตุนี้ถึงได้ถูกอู๋อี๋หลิงฉวยโอกาสได้สำเร็จในช่วงที่ถูกศัตรูล้อม ต่อยเขาหมัดหนึ่ง!

และหมัดนี้ เกือบทำชีวิตของตัวเขาสูญสิ้นไปตรงนั้นเลย!

หากไม่ใช่เพราะว่าสุดท้ายแล้วศิษย์น้องหญิงสามช่วยเขากับจงจื่อหนิงออกมาอย่างสุดชีวิต เกรงว่าคงได้จบเห่อยู่ตรงนั้นแล้ว

“ไม่รู้ว่าศิษย์น้องหญิงสามเป็นอย่างไรบ้าง...”

ในใจของเฮยไหลไป่หลี่กังวลเป็นอย่างมาก

เหมือนว่าศิษย์น้องหญิงสามเองก็ได้รับการโจมตีอย่างหนักของอู๋อี๋หลิงเช่นเดียวกัน มิหนำซ้ำยังถูกกระบี่ฟันเข้าทีหนึ่งอีกด้วย เกรงว่าท่าจะรอดยาก

“ให้ตายเถอะ...เป็นเพราะว่าการบาดเจ็บภายในจากปีนั้นยังทันได้หายดี ไม่อย่างนั้นคงไม่เป็นเช่นนี้หรอก!”

เฮยไหลไปหลี่รู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่เล็กน้อย!

ปีนั้นถูกขันทีเฒ่าที่อยู่ข้างกายของจักรพรรดิอู่ผู้นั้นทำให้บาดเจ็บ เกือบจะตายตกไปแล้ว เป็นอาการบาดเจ็บเก่าที่หลงเหลือมาจากตอนนั้นยังไม่หายดี

การลอบสังหารหวังฉวนเหวินในครั้งนี้ เมื่อถูกหมัดของอู๋อี๋หลิง ก็พลันไปกระตุ้นอาการบาดเจ็บเก่าขึ้นมา

ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีทางถูกหมัดของอู๋อี๋หลิงได้หรอก และไม่มีทางอยู่ระหว่างความเป็นความตายเช่นนี้

น่าเคียดแค้นจริง ๆ!

“คนฆ่าสัตว์เฒ่า เจ้าดีขึ้นหรือยัง?”

มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นมาจากด้านนอก จากนั้นก็มีเสียงของชายชราดังขึ้นมาเสียงหนึ่ง ผ่านไปครู่หนึ่ง ประตูก็ถูกเปิดออก

เป็นนักพรตเฒ่าที่อยู่ในชุดนักพรตขาดรุ่งริ่ง

นักพรตเฒ่าชำเลืองมองเฮยไหลไป่หลี่ทีหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า

“ดูจากสีหน้าของเจ้าแล้ว เกรงว่ายังไม่ดีขึ้นเท่าไรนัก...เจ้ายังติดหนี้ขนมเปี๊ยะข้าอีกห้าสิบชิ้น รีบไปอบมาเร็วเข้า!”

เฮยไหลไป่หลี่มองเขาอย่างไม่สบอารมณ์ทีหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยว่า

“นักพรตเฒ่าบ้า ไม่ดูสารรูปข้าในตอนนี้เลย อย่าว่าแต่อบขนมเปี๊ยะเลย แค่เดินยังไม่ค่อยจะไหว เพิ่งจะเวลาไหนเองเจ้าก็มาเร่งข้าแล้ว?”