ตอนที่ 1231
ตอนที่ 1231 เขายังมีชีวิตอยู่หรือ?
September 20, 2026
เขากระจ่างแจ้งแล้ว!
เป็นไปไม่ได้ที่เจิ้นเป่ยอ๋องอันเกรียงไกรจะทำการเคลื่อนไหวอันไร้ประโยชน์เช่นนี้ ทว่าเขาพึ่งทำอย่างนั้นไป หมายความว่าอย่างไร?
หมายความว่าเจิ้นเป่ยอ๋องเองไม่ต้องการขัดขวางพวกเขาให้ลงไปทางใต้ และไม่ได้ต้องการเผชิญหน้ากับพวกเขาด้วย!
พวกเขาพึ่งจะยกทัพมา และถอยกลับไปอย่างรวดเร็ว ที่ทำก็มีอยู่เท่านี้!
ชัดเจนแล้วว่า เจิ้นเป่ยอ๋องดำเนินการอยู่ภายใต้เงื้อมมือของหลี่เจิ้ง!
แม้ว่าเจิ้นเป่ยอ๋องจะลูบหน้าปะจมูก ไม่กล้าหักหน้าหลี่เจิ้ง แต่เขาเองก็ไม่ได้อยากทำงานหลี่เจิ้งนัก!
พูดง่าย ๆ ว่า เจิ้นเป่ยอ๋องและหลี่เจิ้งนั้นแตกหักกันมานานแล้ว!
เหตุผลที่เจิ้นเป่ยอ๋องยังไม่ทำการกบฏต่อหลี่เจิ้งนั้น ประการแรกก็เพราะเขายังมีส่วนได้ส่วยเสียอยู่ ประการที่สองเขายังไม่มีอำนาจมากพอ!
เขาไม่ต้องการเป็นกบฏกับราชวงศ์อู่!
เพราะว่า เจิ้นเป่ยอ๋องทรยศต่อราชวงศ์อู่ไม่ได้!
ดังนั้น ท่านอาคนนี้...เขาต้องไปเจรจาด้วยตัวเองเสียแล้ว!
ทันใดนั้น หลี่จุ่นในฐานะกุนซือของทัพแคว้นหนาน จึงได้เชิญเจิ้นเป่ยอ๋องไปพูดคุยกันนอกเมือง
แน่นอนว่าตัวตนของเขายังมิใช่ผู้มีอำนาจมากพอนัก ไม่แน่ว่าเจิ้นเป่ยอ๋องจากจะไม่แยแสเขาเลยก็ได้
ดังนั้น หลี่จุ่นจึงเขียนชื่อของตัวเองตัวใหญ่ ๆ ลงไปข้างหลังว่า
หลี่จุ่น!
หากเป็นเช่นนี้ เจิ้นเป่ยอ๋องต้องยอมมาพบตัวเองอย่างแน่นอน!
อย่างไรเสีย ความสัมพันธ์ระหว่างเจิ้นเป่ยอ๋องและหลี่ตังเทียนในตอนนั้นนับว่าดีมาก!
แต่เนื่องจากหลี่ตังเทียนพึ่งจะมีเรื่องขัดแย้งกับเจิ้นเป่ยอ๋อง จึงทำให้ทั้งคู่ถึงกับแตกหักกัน!
ทว่าตอนนี้...บางทีในฐานะลูกหลานของหลี่ตังเทียนที่ยังมีชีวิตอยู่ เจิ้นเป่ยอ๋องจะสนใจหรือไม่สนใจล่ะ?
จดหมายฉบับนี้ ถูกส่งไปยังค่ายทหารของเจิ้นเป่ยอ๋องภายในข้ามคืน
เจิ้นเป่ยอ๋องนั่งนิ่งอยู่ในกระโจมกลางกองทัพ เมื่อได้ยินว่าทัพแคว้นหนานส่งคนมาส่งจดหมาย เขาก็ขมวดคิ้วทันทีและครุ่นคิด จากนั้นก็สั่งให้คนนำจดหมายมาให้เขา
ทว่า ก่อนที่เขาจะเปิดอ่านมัน องครักษ์ที่ที่อยู่หน้ากระโจมก็ได้เปิดเพื่อตรวจสอบดูแล้วครั้งหนึ่ง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีอะไรผิดปกติจึงส่งต่อให้เจิ้นเป่ยอ๋องอ่าน
เมื่อเจิ้นเป่ยอ๋องเปิดจดหมายแล้วอ่าน ดวงตาของเขาก็แน่นิ่งไปเล็กน้อย!
สายตาไปตกอยู่ที่ประโยคสุดท้าย ‘ท่านอา สบายดีไหม!’
และลงนามว่า...หลี่จุ่น!
เจิ้นเป่ยอ๋องสีหน้าพลันเปลี่ยนไปอย่างมาก!
เขาลุกขึ้นยืนทันที หยิบจดหมายขึ้นมาอ่านซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่อยากจะเชื่อสายตัวเอง
สายตาเขาดูประหลาดใจอย่างมาก!
“จอมทัพ นี่มันอะไรกัน?”
เมื่อกุนซือเป้าชุนชิวได้เห็นสิ่งนี้ เขาก็พลันสงสัยใครรู้อย่างมาก
เจิ้นเป่ยอ๋องยื่นจดหมายให้เขาและพูดว่า
“กุนซือ ท่าน ท่านอ่านดูสิ...ข้า ดูผิดไปหรือเปล่า?”