ตอนที่ 1235 ให้พี่สาวของเจ้าแต่งงานกับข้าดีไหม?

เจิ้นเป่ยอ๋องกลับมา

กุนซือเป้าชุนชิวรีบเข้ามาหาเขาและถามว่า

“จอมทัพ เป็นอย่างไรบ้าง? ใช่จิ่งอ๋องไหม?”

แม้ว่าเขาจะดูคล้ายกัน แต่ก็ไม่กล้าจะเชื่อ

ยิ่งไปกว่านั้น จิ่งอ๋องก็น่าจะตายไปแล้ว!

จู่ ๆ ก็โผล่มา ใครจะกล้าเชื่อกัน!

เจิ้นเป่ยอ๋องพยักหน้าและกล่าวว่า

“ใช่เขาจริง ๆ”

“แต่ว่า จอมทัพ...ได้ยินมาว่าก่อนหน้านี้เขาถูกแทงทะลุหัวใจมา หากพูดตามเหตุผลแล้วเขาน่าจะ...” เป้าชุนชิวรูม่านตาหดตัวลง

เจิ้นเป่ยอ๋องส่ายหัว และกลับพูดว่า

“ข้าเองก็ไม่แน่ใจและไม่ได้ถามเขาเรื่องนี้เสียด้วย ทว่าหากเขาได้ไปแคว้นหนาน ก็น่าจะมีส่วนพัวพันกับหมอเทวดาผู้นั่น สันนิษฐานว่าการที่เขาฟื้นจากความตายมาได้นั้นต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับหมอเทวดาเฟิงแน่นอน”

ชื่อของหมอเทวดา เฟิงฉีถัว แน่นอนว่าดังแผ่กึกก้องไปทั่วโลก!

เจิ้นเป่ยอ๋องและคนอื่น ๆ แน่นอนว่าต้องรู้จักเฟิงฉีถัว

เป้าชุนชิวเข้าใจขึ้นมาฉับพลัน หากหมอเทวดาเฟิงเป็นผู้รักษา ไม่แน่ว่าปาฏิหาริย์เช่นนี้อาจะเกิดขึ้นได้จริง ๆ

“จอมทัพ ถ้าเช่นนั้นจิ่งอ๋องจะทำหน้าที่กุนซือให้กองทัพศัตรูอย่างไรล่ะ? หรือไม่อย่างนั้น...” เป้าชุนชิวพูดอย่างระมัดระวัง

เขายังพูดไม่จบ

ทว่าเจิ้นเป่ยอ๋องก็เข้าใจความหมายของเขาได้ในทันที!

ที่เป้าชุนชิวต้องการถามก็คือหลี่จุ่นจะทรยศต่อบ้านเมืองและยอมร่วมมือกับศัตรูหรือไม่!

ทันใดนั้น!

เจิ้นเป่ยอ๋องก็ส่ายหัวด้วยแววตาอันลึกซึ้งและกล่าวว่า

“เรื่องนี้ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ไม่ควรพูดถึงมากเกินไป”

“ขอรับ จอมทัพ ข้าน้อยจะจำเอาไว้!” เป้าชุนชิวตอบทันที

เจิ้นเป่ยอ๋องกำชับขึ้นมาอีกว่า

“จำไว้นะ เรื่องที่เขายังมีชีวิตอยู่ ห้ามแพร่งพรายโดยเด็ดขาด! คนที่มากับเจ้าในวันนี้ ต้องให้พวกเขาปิดเป็นความลับเสีย”

“ขอรับ!” เป้าชุนชินพยักหน้าด้วยความระแวดระวัง

“ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ก่อนหน้านี้ที่พวกเราได้คาดเดาผู้ที่อยู่เบื้องหลังของจักรพรรดินีองค์นั้นเอาไว้ เกรงว่าจะเป็นเจ้าเด็กคนนี้ เขาช่างเหนือความคาดหมายของข้าไปมากจริง ๆ”

ตกเย็น

กองทัพสายฟ้าถอนตัวออกจากเมืองเหยียนโจว จากนั้นเดินทัพไปทางใต้!

โดยไม่เสียเวลาเลยแม้แต่วินาที

หลี่จุ่นไม่กังวลเลยแม้แต่นิดว่าเจิ้นเป่ยอ๋องจะกลับคำและไล่โจมตีพวกเขา ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ก็เตรียมรับปืนใหญ่ได้เลย!

ไม่ว่าใครก็ไม่ว่าหน้าทั้งนั้น!

ไว้หน้าในฐานะท่านอา และไม่ไว้หน้าในฐานะเจิ้นเป่ยอ๋อง ไม่มีอะไรซับซ้อน

กองทัพมุ่งหน้าไปได้ครึ่งทางก็ออกจากเขตแดนเหยียนโจวแล้ว หลี่จุ่นปล่อยให้กองทัพหยุดพักอยู่สักครู่หนึ่ง หลังจากนั้นก็ค่อย ๆ มุ่งหน้าไปทางใต้ต่อ

ในเวลากลางคืนค่อย ๆ เดินจะดีกว่า