ตอนที่ 1247
ตอนที่ 1247 ระเบิดเมืองเป่ยกวน!
September 20, 2026
ข้าศึกบุกเข้ามากะทันหัน ตอนนี้ได้ตั้งค่ายอยู่นอกเมือง
ในใจฉินจ่านกระวนกระวายอย่างยิ่ง สั่งให้เหล่าทหารหลบซ่อนตัวให้ดี หาที่กำบัง และใช้โล่ป้องกันตนเอง
เตรียมพร้อมรับมือกับข้าศึก
แม้จะทำเช่นนี้แล้ว แต่เมื่อนึกถึงอาวุธอันน่ากลัวที่ระเบิดกำแพงเมืองจนพังทลาย ในใจก็รู้สึกหวาดกลัวจนขนลุก
รู้สึกไม่มีความมั่นคงเลย
อาวุธร้ายแรงในมือของศัตรูช่างน่ากลัวเหลือเกิน ไม่มีวิธีที่จะป้องกันได้เลย!
“ข้าศึกมาแล้ว!”
“ข้าศึกมาแล้ว!”
ทันใดนั้น ทหารบนกำแพงก็ตะโกนเสียงดังขึ้นมา
จากนั้นเสียงกลองก็รัวสนั่น!
ฉินจ่านหลบอยู่ด้านหลังบ้านดิน ใช้กำแพงดินเป็นที่กำบัง ทันใดนั้นสีหน้าก็เปลี่ยน ชะเง้อมองดูแวบหนึ่ง!
เจ้าหมอนี่!
มาอีกแล้ว!
ภาพลูกบอลสีดำอันน่ากลัวที่ค่อยๆขยายใหญ่ขึ้นในลูกตา!
เมื่อทอดสายตามองไป เหมือนจะมีหลายร้อยลูก อยู่เรียงกันอย่างแน่นหนา คล้ายกับหยาดฝนที่ร่วงลงมา พุ่งออกมาอย่างไว และได้ตกลงสู่กลางเมือง!
ทันใดนั้นฉินจ่านกับเหล่าทหารต่างมีแววตาจดจ้อง ใบหน้าหวาดผวา!
ตู้ม!
ตู้ม!
ตู้ม!
วินาทีต่อมาลูกบอลสีดำมาอย่างต่อเนื่อง ตกลงสู่กลางเมือง ทำให้เกิดการระเบิดขนาดใหญ่ เสียงระเบิดอันน่ากลัวดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง!
เศษดินลอยกระเด็น กระจุยกระจายไปทั่วทิศ!
เหมือนเครื่องจุดชนวนขนาดใหญ่ สั่นสะเทือนทั่วเมืองหน้าด่าน!
“อ๊า!”
“ช่วยด้วย!”
“ระวัง!”
“หนีเร็ว!”
“หาที่หลบเร็ว!”
“…”
เสียงระเบิดดั่งขึ้นข้างหู ขณะเดียวกันก็มีเสียงร้องโอดโอยอย่างเจ็บปวดของเหล่าทหารดังขึ้น พร้อมกับเสียงระเบิดที่น่าหวาดผวา สิ่งก่อสร้างรอบข้างพังยับเยิน หญ้าฟางก็ไหม้ขึ้นมาทันที!
จุดนี้ถูกเผาไหม้เสร็จ ก็กระจายไหม้ไปอีกจุด แค่ชั่วพริบตา นอกจากเสียงระเบิดแล้วก็คือไฟไหม้ไปทั่วบริเวณนั้น
ระเบิดลูกหนึ่งตกลงไปข้างๆบ้านดินที่ฉินจ่านหลบซ่อนอยู่ เสียงระเบิดที่ดังสนั่น เศษดินลอยกระเด็น มีก้อนหินลูกหนึ่งกระเด็นไปใส่ศรีษะของฉินจ่าน ทันใดนั้นใบหน้าก็เต็มไปด้วยเลือด และร้องขึ้นมาอย่างเจ็บปวด กลิ้งไปมาที่พื้นทันที
ทหารอารักขาที่อยู่รอบข้าง ก็เข้ามาป้องกัน แต่ก็ถูกระเบิดจนบาดเจ็บไปไม่น้อย คนที่อยู่ใกล้ ถูกระเบิดจนครึ่งท่อนของร่างกายลอยไปถึงหลังคาบ้าน