ตอนที่ 1279
ตอนที่ 1279 ความตายของฉินจ่าน!
September 20, 2026
ได้ เจ้าปลิดชีพตนเองแล้วกัน
หลี่จุ่นพูดด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย กลับทำให้ฉินจ่านรู้สึกกล้า ๆ กลัว ๆ
ฉินจ่านรวบรวมความกล้าหยิบดาบขึ้นมาแนบที่คอ ทว่าสุดท้ายแล้วก็ไม่กล้าลงมือ!
เพราะเขาสับสนเล็กน้อย
กุนซือของฝ่ายศัตรูคนนี้ดูเหมือนจะมีความแค้นกับเขา เขาต้องการจะถามให้ชัดเจน
“ท่าน ทำไมท่านถึงอยากให้ข้าตาย” ฉินจ่านอดไม่ได้ที่จะถาม
หลี่จุ่นเยาะเย้ยทันทีและพูดด้วยน้ำเสียงเสียดสี
“เดิมทีข้าคิดว่าเจ้าเป็นลูกผู้ชายที่พูดจริงทำจริง ไม่คิดเลยว่าจะไม่ใช่”
ถ้าหากฉินจ่านปาดคอตัวเองจริง ๆ โดยไม่พูดอะไร หลี่จุ่นก็จะไม่ได้บอกเหตุผลที่ว่าทำไมถึงอยากให้เขาตาย ซึ่งมันก็จะไม่สำคัญอีกต่อไป
ลูกผู้ชายแบบนี้เขานั้นเลื่อมใส!
แต่เห็นได้ชัดว่าฉินจ่านไม่มีความกล้าหาญแบบนั้น!
ฉินจ่านขมวดคิ้ว ดูเขินอายเล็กน้อย
หลี่จุ่นพูดอย่างเย็นชา
“ฉินจ่าน งั้นข้าจะทำให้เจ้านอนตายตาหลับก็แล้วกัน เดิมทีเจ้าไม่จำเป็นต้องตาย ขอเพียงแค่เจ้ายอมจำนนก็พอ เพียงแต่เจ้าไม่ควรหยุดหมอเทวดาเฟิงขึ้นเหนือตั้งแต่แรก!!!"
“อะไรนะ เพียงเพราะเหตุนี้ เจ้าจึงต้องการชีวิตของข้างั้นหรือ”
ฉินจ่านตกตะลึง
ในเวลาเดียวกันก็ได้ตระหนักว่าการกระทำของเขาอาจทำให้อีกฝ่ายต้องเสียใจ!
“ถูกต้อง! เป็นเพราะเจ้า ข้าจึงทำได้เพียงแต่เฝ้าดูนางพลาดโอกาสที่ดีที่สุดในการรักษา! ฉินจ่าน เจ้าลองบอกหน่อยสิว่าเจ้าสมควรตายไหม”
หลี่จุ่นพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม!
เพียงเพราะไอ้หมอนี่กักตัวเฟิงฉีถัว ทำให้ตอนนี้ชีวิตของซั่งกวนหว่านเอ๋อร์ถูกแขวนไว้บนเส้นด้าย สามารถตายได้ทุกเมื่อ จะให้ไว้ชีวิตเขาได้อย่างไร
ไม่มีทาง!
ไม่ต้องพูดถึงว่าไอ้หมอนี่เป็นคนที่หลี่เจิ้งฝึกฝนอย่างลับ ๆ!
ฉินจ่านดูตกตะลึง จากนั้นมองไปที่หลี่จุ่น ก่อนจะพูดว่า
“ที่แท้เป็นเช่นนี้ ไม่เคยคาดคิดว่าข้านั้นได้สร้างความโศกเศร้าให้กับท่าน ข้านั้นละอายใจยิ่งนัก!”
แม้ว่าฉินจ่านจะพูดอย่างนั้น แต่ในใจเขากลับสบถออกไปแล้ว!
โธ่เว๊ย!
ที่แท้ต้นเหตุของปมนี้ก็คือเฟิงฉีถัว!
โธ่เว๊ย!
โธ่เว๊ย!
ถ้ารู้อย่างนี้เขาไม่ควรจะไปขัดขวางเลย...
แต่ตอนนี้พูดไปก็ไม่มีประโยชน์แล้ว...
ในใจฉินจ่านรู้สึกเสียใจและเศร้าโศก
จากนั้นก็ตัดสินใจออกแรงปาดคอตัวเองทันที!
ทันใดนั้นเลือดก็กระเซ็น เขาเอามือจับที่คอ แล้วพูดด้วยความเจ็บปวดบนใบหน้า
“ข้า ข้า...ไม่ละอายใจต่อราชวงศ์อู่ ไม่ละอายใจ...ต่อฝ่าบาท...”
ชั่วครู่ต่อมาก็ตกลงจากหลังม้าทันที
“ท่านแม่ทัพ!”
“ท่านแม่ทัพฉิน!”