ตอนที่ 1308 เจิ้นเป่ยอ๋องต้องการยืมปืนใหญ่

“นี่...”

หลี่จุ่นและเฟิงเป่าจินต่างพูดไม่ออก ได้แต่มองหน้ากัน

พวกเขารู้ว่าเฟิงอู่หังไม่ชอบซั่งกวนเฮ่า แต่คิดไม่ถึงว่าจะไม่ชอบถึงขนาดนี้

หลี่จุ่นเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า

“เช่นนั้นเรื่องนี้ก็เอาไว้ก่อน สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการฟื้นฟูราชสำนัก และตั้งกรมทั้งหกขึ้นมาใหม่ เมื่อตั้งกรมทั้งหกขึ้นมาได้แล้ว เรื่องที่เกี่ยวข้องกับการสืบทอดตำแหน่งต่อก็จะจัดการง่ายขึ้น”

พูดจบเขาก็หันไปทางเฟิงเป่าจินก่อนจะพูดว่า

“เสนาบดีเฟิง ข้าขอมอบหมายให้ท่านเป็นผู้รับผิดชอบเรื่องการคัดเลือกขุนนางใหม่เพื่อมารับตำแหน่งประจำกรมทั้งหก”

เมื่อเฟิงเป่าจินได้ยินเช่นนั้นก็มีสีหน้าเคร่งขรึมในทันที

เรื่องการตั้งหกกรมควรจะทำตั้งนานแล้ว

เพียงแต่ก่อนหน้านี้เอาแต่ร่อนเร่พเนจร ตอนนี้กลับมาแคว้นหนานแล้ว แม้ว่าจะยึดเมืองหลวงคืนมาไม่ได้

แต่ไม่เป็นไรเพราะสามารถตั้งระบบขุนนางของราชสำนักขึ้นมาใหม่ได้

ไม่มีขุนนางฝ่ายบุ๋น มีเพียงขุนนางฝ่ายบู๊ก็ไม่รู้จะปกครองแคว้นได้อย่างไร

จะปกครองโดยขุนนางฝ่ายบู๊ไม่ได้แน่นอน

“ขอรับ ข้าน้อยก็มีความคิดไม่น้อยเกี่ยวกับเรื่องตั้งกรมทั้งหกใหม่พอดี” เฟิงเป่าจินพยักหน้า

ตอนนี้เขาเคารพหลี่จุ่นจากใจจริงถึงขั้นแทนตัวเองว่าข้าน้อยแล้ว

เฟิงอู่หังไม่อาจแทรกแซงเรื่องเหล่านี้ได้จึงเลือกที่จะเงียบไว้

หลังจากที่หลี่จุ่นและเฟิงเป่าจินได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันต่อหน้าธารกำนัลก็ได้ยินเสียงรายงานจากนอกกระโจม

“รายงานขอรับ ท่านกุนซือเป้าจากกองทัพพิทักษ์อุดรมาขอเข้าพบขอรับ”

ทั้งสามคนที่อยู่ในกระโจมมีสีหน้าประหลาดใจทันที หลี่จุ่นรีบพูดว่า

“คงจะมาพบข้า ท่านทั้งสองออกไปก่อนเถิด”

เฟิงอู่หังและเฟิงเป่าจินพยักหน้าแล้วออกจากกระโจมกลางกองทัพ

จากนั้นหลี่จุ่นถึงลุกขึ้นเดินไปยังกระโจมปีก แล้วเรียกให้คนไปเชิญเป้าชุนชิวเข้ามา

ผ่านไปสักพัก

ทันทีที่เป้าชุนชิวเข้ามาก็กำหมัดคารวะด้วยรอยยิ้ม และพูดด้วยรอยยิ้มว่า

“ท่านอ๋อง ยินดีด้วยจริงๆ ที่ได้ครอบครองสตรีงามเฉกเช่นฝ่าบาทจักรพรรดินี นับว่าเป็นความโชคดีอันยิ่งใหญ่ในชีวิตเลยนะ”

“ขอบคุณอย่างยิ่งสำหรับคำอวยพรของท่านเป้า”

หลี่จุ่นยิ้มเฝื่อน แต่ไม่ได้พูดอะไรมากเกี่ยวกับการแต่งงานของเขากับจักรพรรดินี

หลังจากเชิญเป้าชุนชิวนั่งลงแล้วหลี่จุ่นถึงแอบชำเลืองมองสีหน้าของเป้าชุนชิว และถามหยั่งเชิงว่า

“ท่านเป้าคงมีเรื่องอยากจะพูดกับข้าผู้แซ่หลี่สินะ”

เป้าชุนชิวหัวเราะทันที แล้วพูดว่า “ท่านอ๋อง สมกับที่เป็นท่านอ๋อง ช่างสุดยอดมากจริงๆ”

หลี่จุ่นยิ้มจางๆ แล้วพูดว่า “ท่านเป้ามีเรื่องอันใดก็ว่ามาเถิด”