ตอนที่ 1314 : ผู้นำลัทธิขงจื๊อ

คนคนนี้น่าทึ่งมาก!

ไม่ว่าก่อนหน้านี้จะมีชั้นเชิงเช่นไร เขาจะต้องเป็นคนที่มีวรยุทธ์สูงคนหนึ่งแน่!

ไม่อย่างนั้น ในวัยเช่นนี้เป็นไปไม่ได้ที่จะแข็งแกร่งขนาดนี้ได้

เหมือนมีดสมบัติที่สามารถใช้งานได้ตลอดเวลา คนคนนี้ช่างเหมาะกับคําว่า "แก่แต่เก๋าเกม"จริงๆ!

ผู้ชายคนนี้ต้องมีชีวิตอยู่มานานมากแล้ว!

เพียงแต่ว่าที่มาที่ไปของคนคนนี้คืออะไร ทําไมตนถึงรู้สึกคุ้นเคยกับเขาอย่างอธิบายไม่ได้?

มันผิดปกติไปหน่อย

หลี่จุนเริ่มรู้สึกระแวดระวังในใจขึ้นมา

"ผู้อาวุโสชมเกินไปแล้ว แต่มองแวบแรกเหมือนกับว่าผู้อาวุโสไม่ใช่คนธรรมดา บนตัวมีกลิ่นอายพลังอำนาจแผ่ขยายออกมา แม้ว่าผู้อาวุโสจะอยากเก็บซ่อนก็ไม่สามารถซ่อนมันได้"

หลี่จุนเอ่ยด้วยสีหน้ายิ้ม

ชายชราหัวเราะและพูดว่า:

"กุนซือช่างเป็นคนที่น่าสนใจมาก"

หลี่จุ่นยิ้มและพูดว่า:

"ถ้าอย่างนั้นดูเหมือนว่าผู้อาวุโสทั้งสองท่านต้องการจะแปรพักตร์มาที่แคว้นหนานของข้าเป็นเรื่องหลอก แต่เรื่องที่อยากได้ปืนใหญ่ในมือของของข้าเป็นจริงใช่หรือไม่"

ทันใดนั้น!

ชายชราและชายวัยกลางคนที่อยู่ข้างๆก็หันมองหน้ากัน ราวกับว่าพวกเขาทําอะไรไม่ถูก และประหลาดใจเล็กน้อย

ชายชราส่ายหัวด้วยรอยยิ้ม:"ดูเหมือนว่าจะไม่สามารถซ่อนอะไรจากกุนซือได้เลย"

หลี่จุ่นพยักหน้า

ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา เขาเหลือบมองไปที่เฟิงเป่าจินซึ่งมีสีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เมื่อเห็นว่าคนด้านหลังก้มหน้าลงโดยไม่รู้ตัวราวกับว่าเขาทําอะไรบางอย่างผิด

“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง"

หลี่จุ่นเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นหลายส่วน:

“ความหมายที่ขอให้พี่ปันถ่ายทอดออกไป ข้าคิดว่าผู้อาวุโสน่าจะรู้อยู่แล้ว"

ชายชราพยักหน้าและพูดว่า "ข้ารู้"

“เช่นนั้นผู้อาวุโสไม่เห็นด้วย ถึงได้คิดฉวยโอกาสในช่วงชุลมุนเข้ามาในค่ายทหารของข้า แล้วรอโอกาสที่จะยึดปืนใหญ่ในมือของข้าไว้ใช่หรือไม่"

หลี่จุ่นอ้าปากเอ่ยอย่างราบเรียบด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า

แต่รอยยิ้มนี้ดูเหมือนจะน่ากลัวไปหน่อย

ชายชราขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดด้วยสีหน้ารู้สึกผิด:

"ข้าไม่สามารถซ่อนอะไรจากกุนซือได้จริงๆ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ หากข้ายังปฏิเสธอีกก็คงไม่ถูกแล้ว"

ช่างเลวจริงๆ!

ไม่คิดว่ากุนซือของทัพแคว้นหนานคนนี้จะเป็นหลี่จุ่นลูกนอกสมรส!