ตอนที่ 1337
ตอนที่ 1337 นี่ภรรยาของข้า!
September 20, 2026
ไอ้หยา!
แม่สาวน้อยคนนี้!
หลี่จุ่นหรี่ตาลงทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น มองทัวทัวที่อยู่บนหลังม้า หลังจากนั้นก็เดินไปยังข้าง ๆ อาหยวนและช้อนเอวนางขึ้นมา
เขาพูดกับอาหยวนด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน “ข้าขอโทษ เป็นความผิดของข้า ข้าจักไม่ทำกับเจ้าเช่นนี้อีกแล้ว...”
อาหยวนที่ถูกหลี่จุ่นช้อนเอวอุ้มขึ้นมาอย่างกะทันหันนั้น หน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที เมื่อได้ยินคำพูดอ่อนหวานของหลี่จุ่น คอและหูของนางก็เริ่มแดงตามมา
เมื่อทัวทัวที่อยู่บนหลังม้าเห็นฉากตรงหน้านี้ นางก็อ้าปากค้างด้วยความตกใจ รู้สึกราวกับถูกคนทั้งโลกทอดทิ้ง น้ำตาไหลออกมาอย่างเงียบ ๆ ด้วยความผิดหวัง
จากนั้นนางก็ตบหลังม้า มุ่งไปข้างหน้าด้วยสีหน้าเกรี้ยวโกรธโดยไม่หันกลับมามอง
ความดื้อรั้นของนางทำให้...นางร้องไห้จนไม่มีเสียง!
“หลี่หลาง พี่เขา...”
อาหยวนที่ถูกหลี่หลางอุ้มอยู่นั้น เมื่อนางเห็นทัวทัวที่ขากไปอย่างเงียบ ๆ จึงรีบเอ่ยปากทันที
จากนั้นหลี่จุ่นก็พูดเสียงดังว่า
“ในเมื่อมีบางคนไม่อยากกลับไป คนบางคนก็ไม่อยากยุ่งเช่นกัน นั้นก็ช่างเถิด พวกเราสองคนกลับกัน อาหยวน ทั้งหมดเป็นความผิดของข้าเอง ข้าไม่ควรทำตัวเช่นนี้กับเจ้า หลังจากนี้ข้าจะดูแลเจ้าให้ดี ข้าจักไม่ปล่อยให้เจ้าทนทุกข์ระทมกับความน้อยใจอีก”
เขาพูดจบก็พาอาหยวนขึ้นไปบนหลังม้า
เขาจงใจพูดเสียงดังขนาดนี้ แน่นอนว่าเพื่อให้ทัวทัวได้ยิน
ทันใดนั้น!
เมื่อทัวทัวได้ยินดังนั้น นางก็ดึงม้าให้หยุด หลังจากนั้นก็ลงจากหลังม้าของตนอย่างระมัดระวังและนั่งกอดเข่าร้องไห้ออกมา
“หลี่หลาง...”
อาหยวนเห็นท่าทางของทัวทัวแล้ว ก็มีสีหน้าเจ็บปวดใจทันทีและมองไปทางหลี่จุ่น
ไม่ต้องพูดให้มากความ!
หลี่จุ่นรู้สึกเจ็บแปลบในใจ อยากจะตบตัวเองสักเข้าสักฉาด เขาเพียงแค่ต้องการที่จะแกล้งนางเท่านั้น...
ทว่าพอคิดได้ ที่เขาทำมันก็เกินไปหน่อย
ไม่มีความเป็นคนเลยจริง ๆ !
หลี่จุ่นรีบเดินเข้ามา มองทัวทัวที่นั่งกอดเข่าและพูดว่า
“นี่ ทัวทัว เมื่อครู่ข้าเพียงหยอกล้อเจ้าเล่นน่ะ ขอโทษด้วย...ข้าผิดไปแล้ว”
เขาพูดพลางกอดนางเอาไว้ ปรากฏว่าทัวทัวมีอาการต่อต้านเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าทัวทัวเริ่มหงุดหงิด เขาจึงรีบโอบเอวอุ้มนางขึ้นมาทันที
“เจ้าปล่อยข้านะ ปล่อยข้า! ข้าไม่ต้องการให้เจ้ามายุ่ง ไม่ต้องการให้เจ้ายุ่ง! พวกเจ้าไปเสีย! ฮือ ๆ ๆ ~”
ทัวทัวดิ้นรนต่อต้านไม่หยุด ทว่าจะดิ้นหลุดไปไหนได้ล่ะ?
“ข้าขอโทษ ข้าผิดเอง ยกโทษให้ข้าเถิด! ทัวทัวแม่ยอดยาหยีของข้า แม่ของลูกข้า...”