ตอนที่ 1350 หนีตาย

ทว่า

หลี่จุ่นเตรียมตั้งรับไว้ล่วงหน้าแล้ว ทันทีที่เขาหันมาก็ปะทะฝ่ามือกับหลี่ตังเทียน

ปัง!

ร่างของหลี่ตังเทียนลอยกระเด็นออกไปทันที แต่หลี่จุ่นกลับไม่เป็นไรเลย เขาพูดเยาะเย้ยว่า

“ท่านอา ท่านแก่แล้ว ตอนนี้เป็นยุคสมัยของคนหนุ่มสาวเช่นข้าแล้ว ดูแลตัวเองให้ดีในวัยชราเถอะ”

หลี่ตังเทียนตะเกียกตะกายลุกขึ้นด้วยสีหน้าตกตะลึง

เขาแทบไม่เชื่อสายตาของตัวเอง

เขาทราบดีว่าหลี่จุ่นมีวรยุทธ์ แต่ไม่คิดว่าเขาเองจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา

ในเวลานี้หลี่่โจ้วผู้นำลัทธิขงจื๊อมีสีหน้าเคร่งขรึม เมื่อเห็นหลี่ตังเทียนถูกหลี่จุ่นโจมตีจนลอยกระเด็นออกไปอย่างง่ายดายเช่นนี้ ครู่ต่อมาเขาก็รีบจู่โจมอย่างเร็วไว

เขาพูดอย่างไม่พอใจว่า

“ในเมื่อเจ้าไม่ต้องการสิ่งที่ข้าเตรียมไว้ให้ งั้นเจ้ามีชีวิตอยู่ต่อไปก็ไร้ค่า วันนี้ข้าจะทำลายเจ้า และจองจำเจ้าไปชั่วชีวิต”

หลี่่โจ้วเคลื่อนไหวเร็วดังสายลม ชั่วพริบตาเดียวก็มาถึงตรงหน้าหลี่จุ่น

หลี่จุ่นตกใจจนหน้าถอดสี และสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัว

ในขณะที่ฝ่ามือของหลี่่โจ้วกำลังจะฟาดลงบนตัวเขา ทันใดนั้นเฟิงอู่หังก็พังประตูเข้ามาได้ทันเวลาพอดีพร้อมตะโกนลั่นว่า

“คิดจะทำอะไรลูกศิษย์ของข้า ฝันไปเถอะ”

ปัง!

เฟิงอู่หังเข้ามาได้ทันเวลาพอดี และปะทะฝ่ามือกับหลี่่โจ้วกลางอากาศ

ทว่า

หลี่่โจ้วมีวรยุทธ์เก่งกาจเหนือความคาดหมายอย่างมาก

ทันทีที่พลังอันน่าสะพรึงกลัวปะทุขึ้น ร่างของเฟิงอู่หังและหลี่จุ่นก็ลอยออกไปในชั่วพริบตา

โครม!

ทั้งสองคนลอยกระเด็นออกไปนอกเรือนรับรอง เฟิงอู่หังกระอักเลือดออกมาเต็มปาก จากนั้นรีบคว้าตัวหลี่จุ่นที่ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน แล้วกระโดดขึ้นม้าและหนีไปทันที

หลี่่โจ้วและหลี่ตังเทียนไล่ตามออกมา เมื่อเห็นว่าเขาทั้งสองควบม้าหนีไปแล้ว หลี่่โจ้วก็รีบกระโดดขึ้นม้าอีกตัวแล้วไล่ตามไปด้วยสีหน้าเยือกเย็นทันที

ใต้หล้านี้ไม่มีผู้ใดสามารถหลุดพ้นจากการควบคุมของเขาไปได้ แค่เด็กหนุ่มธรรมดาคิดอยากจะหนีอย่างนั้นหรือ

ไม่มีทาง

เขาไม่ยอม

ในเมื่อคิดทําการใหญ่ เขาไม่ยอมให้เกิดความผิดพลาดแม้แต่น้อยขึ้นต่อหน้าต่อตาเขา

หากควบคุมไม่ได้ งั้นก็ฆ่าทิ้งเสีย

ก็แค่ฆ่าหลานชายคนหนึ่งเท่านั้น แม้แต่ลูกชายแท้ๆ เขาก็เคยฆ่ามาแล้วด้วยมือของเขาเอง

หลี่่โจ้วรีบควบม้าไล่ตามไป สายตาเยือกเย็นราวกับน้ำแข็ง

“ท่านอาวุโส... ท่านเป็นอะไรหรือไม่”