ตอนที่ 1387 พบหน้ากัน!

ใกล้เวลาเที่ยงแล้ว

สวี่หนิงสวมชุดเกราะเบาสีน้ำตาลทั้งตัว คาดกระบี่ไว้ที่เอว ดูแล้วท่าทางน่าเกรงขาม!

เขานั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างสง่า

เก้าอี้ที่นั่งนี้ตั้งอยู่ในจุดที่ห่างจากด่านฝานหลงเพียงหนึ่งลี้ เมื่อทอดสายตามองไป ก็เห็นด่านฝานหลงที่ถูกปรับปรุงใหม่ได้ตั้งอยู่ตรงด้านหน้า

ข้างกายหลี่จุ่นมีหญิงสาวสองคนคือจักรพรรดินีกับเจียงเยว่ฉานยืนอยู่ ทั้งสองแต่งชุดสบายคล่องตัว เพื่อจะได้ทำสงครามอย่างสะดวก

ฝ่ายตรงข้ามวรยุทธ์สูงส่ง และฝีมือร้ายกาจอย่างหลี่โจ้ว แน่นอนว่าหลี่จุ่นจะต้องป้องกันไว้อย่างรอบคอบ

ด้านหลังทั้งสามคือผู้บัญชาการกองทัพหนึ่งหมื่นนายอวี่เหวินจิ้ง！

ขบวนกองทัพตั้งแถวไว้อย่างเรียบร้อย ท่าทางฮึกเหิมห้าวหาญ!

ตรงกลางกองทัพ ก็คือกระสุนปืนใหญ่สองพันลูก!

ซึ่งมีผ้าสีดำปกคลุมเอาไว้

หลี่ตังเทียนถูกคนเชื่อใจของหลี่จุ่นอย่างซือคงซั่วกับจ้าวกว่ายจื่อคุมตัวไว้ จึงทำให้เกิดความหวาดวิตกขึ้นมาเล็กน้อย

หวังว่าเสด็จพ่อคงจะไม่ใช้เล่เหลี่ยม

ไม่เช่นนั้นเจ้าหนุ่มหลี่จุ่นคงจะต้องตัดหัวของตนประจานต่อหน้ากองทัพโดยไม่พูดไม่จา เพื่อระบายความแค้นอย่างแน่

ผ่านไปไม่นาน

ประตูด่านฝานหลงก็เปิดออก จากนั้นทหารขี่ม้ายี่สิบนายก็พุ่งออกมา

ในขณะเดียวกัน บนกำแพงเมืองก็มีหัวของทหารโผล่ออกมาจำนวนไม่น้อย!

ดูเหมือนด้านในเมืองจะมีทหารอยู่ไม่น้อยเช่นกัน

ดูท่าจะเป็นขบวนกองทัพที่ใหญ่พอสมควร

ในใจหลี่จุ่นรู้สึกตะลึงเล็กน้อย สมแล้วที่เป็นหลี่โจ้ว

ความเงียบไม่เพียงแต่คลอบงำด่านฝานหลงเท่านั้น แต่ยังนำทหารมาด้วยจำนวนมาก

ทหารเหล่านี้ได้มาจากที่ไหน?

หลี่จุ่นใคร่ครวญชั่วครู่ คิดว่าน่าจะได้มาจากด่านเฟิงเป่ย

ทหารขี่ม้ากลุ่มนี้เคลื่อนมาด้านหน้า อยู่ห่างจากหลี่จุ่นแค่ไม่กี่ร้อยก้าว

คนนำหน้าถอดผ้าคลุมหัวออก เผยให้เห็นใบหน้าแก่ชราที่ยังแข็งแรงออกมา ที่แท้ก็คือหลี่โจ้ว

“จุ่นเอ๋อร์!”

หลี่โจ้วตะโกนเอ่ย “กระสุนปืนใหญ่ที่ข้าต้องการล่ะ?”

หลี่จุ่นลุกขึ้น ยิ้มพลางเอ่ยว่า

“เสด็จปู่ นึกไม่ถึงว่าท่านยังรอดออกมาจากการระเบิดครั้งนั้นได้ ทำให้ข้ารู้สึกผิดหวังอย่างยิ่ง!”

หลี่โจ้วฟังแล้วก็มีสีหน้าย่ำแย่ แต่ก็ยิ้มและเอ่ยว่า

“จุ่นเอ๋อร์ ฟังคำตักเตือนของเสด็จปู่ ขอแค่ยอมเชื่อฟังข้า ข้าจะผลักดันให้เจ้าได้ขึ้นครองบัลลังก์!”

“ขออภัยด้วย ใต้หล้านี้ข้าขอสู้รบมาด้วยกำลังของตนเองข้าถึงจะวางใจได้!” หลี่จุ่นยิ้มพลางเอ่ย

หลี่จุ่นขมวดคิ้วกะทันหัน เพ่งมองหลี่จุ่น และเอ่ยถามว่า