ตอนที่ 1403 คำขอร้องของเฟิงเป่าหลิน

เมื่อมาถึงเมืองซ่างหยวน แน่นอนว่าหลี่จุ่นต้องไปยังตระกูลเฟิง

แม้ว่าเขาจะเป็นมหาจักรพรรดิ มีตำแหน่งสูงส่ง แต่คนในตระกูลเฟิงก็ไม่ได้ทำตัวห่างเหิน

แต่ก่อนเป็นอย่างไร ตอนนี้ก็ยังเป็นอย่างนั้น

ยิ่งไปกว่านั้น หลี่จุ่นหลีกเลี่ยงการวัฒนธรรมการคุกเข่า เมื่ออยู่ต่อหน้าหลี่จุ่นจึงไม่จำเป็นต้องฝืนทำ

“พี่จุ่น พี่สาวออกไปเที่ยว ไม่อยู่บ้าน”

เมื่อสาวน้อยเฟิงหลิงหวนเห็นหลี่จุ่นกลับมา แน่นอนว่านางดีใจจนเนื้อเต้น

เมื่อได้ข่าวว่าหลี่จุ่นจะมา ทุกคนในตระกูลเฟิงก็ออกมารอต้อนรับกันที่ประตู

หลังจากพูดคุยทักทายกันแล้วก็เข้าไปในบ้าน

เมื่อเฟิงหลิงหวนบอกว่าเฟิงหลิงจือไม่อยู่บ้าน

หลี่จุ่นก็รู้สึกใจหายเล็กน้อย ทว่าก็มิได้ใส่ใจ

“เสี่ยวจุ่น มาครั้งนี้มีเรื่องสำคัญอะไรหรือ?”

รอให้ทั้งสามคนกินข้าวเสร็จและไปพักผ่อน เฟิงเป่าหลินเข้ามาหาเขาและถามด้วยเสียงแผ่วเบา

หลี่จุ่นพยักหน้าและพูดว่า

“ใช่แล้วท่านอาเฟิงเป่า ครั้งนี้ข้ามีเรื่องสำคัญ”

เฟิงเป่าหลินสีหน้าเปลี่ยน เขาดูสงสัยเล็กน้อย จากนั้นเขาดูค่อนข้างลังเลที่จะพูดออกมา

เมื่อหลี่จุ่นเห็นดังนั้นจึงพูดขึ้นว่า

“ท่านอาเฟิงเป่า มีอะไรจักพูดก็พูดมาเถิด”

เฟิงเป่าหลินเหลือบมองเจียงเยว่ฉานที่สวมผ้าคลุมหน้าสีขาว ยืนอยู่ตรงหน้าต่าง เขาดึงหลี่จุ่นมาข้าง ๆ และกระซิบเบา ๆ ว่า

“เสี่ยวจุ่นเอ้ย ข้ามีเรื่องอยากจะรบกวนเจ้าเสียหน่อย”

“ท่านอา อย่ายืดเยื้อเลย รีบพูดมาเถิด” หลี่จุ่นกล่าว

เฟิงเป่าหลินกัดฟันและพูดว่า

“เจ้ารู้ไหมว่าทำไมครานี้พี่หลิงจือของเจ้าจึงออกไปเที่ยวข้างนอก?”

หลี่จุ่นส่ายหัว

เฟิงเป่าหลินพูดต่อว่า

“นางรู้สึกเสียใจน่ะสิ แต่เจ้าก็รู้นิสัยพี่หลิงจือของเจ้าดี นางทุกข์ทรมานเพราะอาการป่วยมาตั้งแต่เด็ก หลีกหนีจากคนแปลกหน้ามาตลอด จู่ ๆ ต้องมาแต่งงานกับตระกูลที่ไม่คุ้นหน้าค่าตา นางก็เกิดกลัวขึ้นมา จึงหลบหนีไปอย่างไรล่ะ”

หลี่จุ่นมีท่าทางชะงักไปในทันที จากนั้นก็ถามว่า

“แล้วท่านอาเฟิงเป่า ต้องการให้ข้าทำกระไรหรือ?”

เฟิงเป่าหลินพูดด้วยน้ำเสียงอึกอักว่า

“ก็ ข้าอยากให้เจ้าไปที่ตระกูลจ้าว แล้วขอยกเลิกการแต่งงานครั้งนี้ให้ที...”

หลี่จุ่นขมวดคิ้วทันที