ตอนที่ 1416
ตอนที่ 1416 พบกับเฟิงหลิงจือระหว่างทาง!
September 20, 2026
จ้าวจือเวยหรี่ตามองลูกชายของตนและพูดขึ้นว่า
“ตอนนี้เจ้าเข้าใจเจตนาหวังดีของพ่อแล้วใช่หรือไม่?”
จ้าวจูอวี๋สูดหายใจเข้าลึก ๆ พยักหน้าซ้ำไปซ้ำมาและพูดว่า
“พ่อ ขอบคุณที่ท่านในครั้งนี้ด้วย! มิเช่นนั้นชีวิตข้าได้ตกอยู่ในอันตรายแน่!”
“ข้าเป็นพ่อของเจ้า ไม่คิดทำร้ายเจ้าหรอก”
จ้าวจือเวยพยักหน้าด้วยความพอใจและกล่าวว่า
“ลูกวางใจเถิด เมื่อคืนตระกูลเฟิงได้บอกข้อมูลลับกับข้า บอกว่าพ่อมีโอกาสจะได้เลื่อนขั้น เมื่อถึงเวลาก็จักหาคู่ครองให้เจ้า รับประกันว่าไม่น้อยหน้าไปกว่าเฟิงหลิงจือแน่นอน!”
“เลื่อนขั้น? เลื่อนไปไหน?”
“ตำแหน่งเจ้ากรมหกกระทรวงนี้ยังไม่มีการกำหนดใช่หรือไม่? เรื่องนี้เสนาบดีเฟิงเป็นคนผู้ตัดสินใจ และเสนาบดีเฟิงมีความตั้งใจจะช่วยพ่อ!”
“จริงหรือ? พ่อ เช่นนั้นก็วิเศษไปเลย! ท่านได้เจริญก้าวหน้าเสียที!”
พ่อลูกทั้งสองต่างร่าเริงยินดี
เมื่อคนในรถม้าได้ยินเสียงหัวเราะของพ่อลูก พี่น้องทั้งสองต่างก็ชะงักไปเล็กน้อย
“พี่ พวกพ่อเขาหัวเราะอะไรกันน่ะ? หนวกหูเป็นบ้าเลย...”
จ้าวจื่อโหรวที่กำลังสะลึมสะลือเพราะถูกปลุกด้วยเสียงหัวเราะของพ่อลูก บ่นอิดออดเล็กน้อย
จ้าวเซียงหนิงที่กำลังงีบก็เปิดเปลือกตาขึ้นมาดู ส่ายหัวและพูดว่า
“คงเป็นเรื่องอะไรที่น่ายินดีกระมัง ทำไมรึ? เมื่อคืนเจ้านอนไม่พอหรือ?”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ จ้าวจือโหรวก็มองหน้าพี่สาวของนางด้วยแววตาอันโอดครวญทันทีและพูดว่า
“พี่ ก็มิใช่เพราะพี่หรอกหรือ...ท่านออกไปกลางดึก ข้าก็เลยตื่น หลังจากนั้นอีกนานกว่าจะหลับได้ พี่ เมื่อคืนพี่ออกไปทำอะไรหรือ?”
จ้าวเซียงหนิงหน้าแดงขึ้นมาทันที นางค่อย ๆ พูดว่า
“ข้านอนไม่หลับ จึงออกไปเดินเล่นน่ะ”
“แต่ว่าข้างนอกหนาวถึงเพียงนั้น ข้านอนไม่หลับอยู่นานมาก แต่ก็ไม่เห็นท่านกลับมา...พี่ ท่านไปพบมหาจักรพรรดิใช่หรือไม่?”
จ้าวจือโหรวมีท่าทีตื่นเต้นขึ้นมาอย่างกะทันหัน คว้ามือของพี่สาวตนมาจับไว้ทันทีพร้อมด้วยสีหน้าสงสัยใครรู้
จ้าวเซียงหนิงผงะไปสักพัก ในที่สุดก็พยักหน้าอย่างช้า ๆ และพูดว่า
“...มิใช่ว่าไปเจอหรอก เพียงแต่ตอนที่ข้าออกไปที่สวนได้บังเอิญไปเจอเขาพอดี จากนั้นก็เลยพูดคุยเรื่องเก่า ๆ กัน”
จ้าวจือโหรวหรี่ตาลงแล้วพูดว่า “มิน่าล่ะ พี่ถึงออกไปเสียนานนมแล้วยังไม่กลับมา ที่แท้ก็ไปเจอกับจักรพรรดิเข้า...”
“พูดเบา ๆ สิ พวกพ่อยังไม่รู้ว่าคนที่ตัวเองพบเมื่อวานคือมหาจักรพรรดิน่ะ” จ้าวเซียงหนิงรีบพูดทันที
จ้าวจือโหรวรีบปิดปากทันที จากนั้นก็เห็นรอยยิ้มบนริมฝีปากของพี่สาวจึงถามว่า
“พี่ มิใช่ว่าพี่ยังไม่ลืมเขาอีกงั้นหรือ?”
นางรู้ว่า หลังจากพี่สาวของตนพบกับหลี่จุ่นที่เมืองหลวงปีที่แล้ว ก็ยังไม่เคยลืมเขามาตลอด ต่อมาพอได้เห็นความสามารถทางกวีของหลี่จุ่นที่อุทยานหลวง นางจึงพ่ายแพ้ให้เขาอย่างราบคาบ
เดิมทีคิดว่าจะไม่ได้เจอเขาอีกแล้ว แต่ไม่คาดคิดเลยว่าทั้งสองจะกลับมาพบกันอีกครั้ง
เรียกได้ว่าน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก
จ้าวเซียงหนิงหรี่ตาลงเล็กน้อย หลังจากนั้นนางก็พยักหน้าเบา ๆ