ตอนที่ 1423 แน่นอนว่าคิดถึงพี่หลิงจือ

เมื่อเห็นเสน่ห์อันน่าดึงดูดของผู้หญิงคนนี้ หลี่จุ่นก็ใจเต้นตึกตัก อยากจะกลืนกินนางแทบไม่ไหว

แต่เขาพึ่งก่อสงครามหนักไปเมื่อคืนนี้ทั้งคืน ทำให้ตอนนี้เขาไม่มีความปรารถนาอะไรแล้ว

เขาเพียงแค่จูบไปที่ริมฝีปากของนางเพื่อแสดงความรัก

ทัวทัวหลับตารับจูบของหลี่จุ่นอย่างเพลิดเพลิน แต่หลี่จุ่นไม่คิดจะถลำลึกไปมากกว่านี้ นางจึงผิดหวังเล็กน้อย

ผ่านไปสักพักใหญ่ริมฝีปากก็ผละออกจากกัน จากนั้นหลี่จุ่นก็อุ้มอาหยวนขึ้นแล้วพาไปนั่งบนเตียง

“ฮึ โดนป้อนอาหารจนอิ่มแล้วจึงค่อยมาหาข้างั้นหรือ?”

ทัวทัวส่งสายตาที่งดงามดั่งเส้นไหม ในใจเศร้าเสียใจเล็กน้อย

วันนี้เจ้าเด็กคนนี้ทำแค่จูบนางงั้นหรือ...

อาหยวนหน้าแดงเล็กน้อย มองไปยังทัวทัว จากนั้นก็กอดหลี่จุ่นไว้ในอ้อมแขนแน่น

หลี่จุ่นเหลือบมองทัวทัวโดยไม่พูดอะไร ลูบท้องของนางและพูดว่า

“คืนนี้ข้านอนที่นี่”

เมื่อหญิงทั้งสองได้ยินเช่นนั้น พลันมีสีหน้าดีอกดีใจขึ้นมาทันที

ทว่าทัวทัวยังคงทำตัวปากไม่ตรงกับใจ รอยยิ้มปรากฎบนใบหน้าของนางแต่กลับเอ่ยออกมาว่า

“ใครสนเล่า ท่านอยากจะไปนอนที่ไหนก็ไปสิ เตียงของข้าไม่มีที่แล้ว”

หลี่จุ่นตอบทันทีว่า “ไม่เป็นไร ข้าจะนอนกับอาหยวน”

อาหยวนพลันพยักหน้าแล้วพูดว่า “อื้อ”

ทัวทัว “...”

ทั้งสามคนหยอกล้อกันอยู่สักพัก

หญิงทั้งสองตอนนี้ซุกอยู่ในอ้อมแขนของเขา ทัวทัวขมวดคิ้วและพูดขึ้นมาทันทีว่า

“ได้ข่าวว่าท่านจะไปออกศึกทำสงคราม? แต่ไม่เอาเหล่าแม่นางพี่น้องคนใดไปเลยหรือ”

อาหยวนเริ่มมีสีหน้าหดหู่ทันทีและนางก็พูดว่า

“หลี่หลาง ท่านเอาข้าไปเถิด ก่อนหน้าที่อยู่ชายแดนเหนือข้าก็สามารถปกป้องท่านได้ ตอนนี้แม้ว่าจะไม่ต้องปกป้องท่านแล้ว แต่ข้าก็ปกป้องตัวเองได้ดี”

ทัวทัวพยักหน้าแล้วกล่าวว่า

“ใช่ ท่านพาอาหยวนไปด้วยเถิด มีสักคนคอยดูแลอยู่ข้าง ๆ พวกเราจะได้สบายใจ”

ทันใดนั้นหลี่จุ่นก็ส่ายหัวและพูดว่า

“ไม่ได้ พวกเจ้าทั้งหมดต้องอยู่ที่จงตู เช่นนี้ข้าจึงจักสบายใจ ข้าไม่ต้องการให้พวกเจ้ามาตามข้ามาเจออันตราย ไม่ว่าเกิดเรื่องกับพวกเจ้าคนใดคนหนึ่งขึ้น ข้าก็รับไม่ได้ทั้งนั้น”

เมื่อหญิงทั้งสองได้ยินเสียงอันหนักแน่นของหลี่จุ่นแล้ว จึงพากันแอบถอนหายใจ

ทัวทัวไม่ยอมแพ้ พูดขึ้นมาว่า “ถ้าเช่นนั้น ท่านพาหญิงคนนั้น จ้าวจี ไปด้วยเถิด วรยุทธ์ของนางเป็นเลิศ เดินเคียงข้างกับท่านได้สบาย”