ตอนที่ 1439
ตอนที่ 1439 ทหารรักษาพระองค์มาแล้ว!
September 20, 2026
ค่ำคืนอันเงียบสงบ
เหวินเหรินกูที่อยู่ในกระโจมทนไม่ไหวจนจามออกมา ดูเหมือนว่าตนจะเป็นหวัดแล้ว
มหาจักรพรรดิเหรินหวงผู้นี้ช่างมีจิตใจโหดเหี้ยมเหลือเกิน
สกัดวรยุทธ์ของตนยังไม่พอ ยังใช้แค่เศษหญ้ารองพื้นให้ตนนอน
ฤดูหนาวเย็นเช่นนี้แม้ว่าตนจะมีร่างกายแข็งแรง แต่กำลังภายในไม่สามารถขับเคลื่อนได้ จึงต้องทนให้ความหนาวเย็นค่อยๆกัดเซาะร่างกายของตน
ให้ผ้าห่มสักผืนก็ยังดี
แต่เสียดาย เป็นแค่ความเพ้อฝัน
เหวินเหรินกูได้แต่รอให้หลี่จุ่นหักแขนขาตนต่อหน้ากองทัพ เพื่อเชือดไก่ให้ลิงดู ตอนแรกยังรู้สึกหวาดหวั่นในใจ แต่ภายหลังก็ทำใจได้แล้ว
ตั้งแต่เด็กเคยผ่านความลำบากมาไม่น้อยอย่างเขา ยังมีเหตุการณ์อะไรที่ไม่เคยเจออีก อยากจะหักก็หักไปเลย
แต่พี่ชายทำอย่างนี้หมายความว่าอะไร?
ทำไมถึงต้องแพร่งพรายเบาะแสของตนให้มหาจักรพรรดิเหรินหวงรับรู้ด้วย
หรือว่า พี่ชายคิดจะสละชีวิตของตนหรือ?
แต่ว่า พวกเขาเป็นพี่น้องกัน และเป็นพี่น้องที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขมาด้วยกัน!
พี่ชายไม่น่าจะใจร้ายใจดำกับตนเช่นนี้ได้
เหวินเหรินกูใคร่ครวญไปมา รู้สึกว่าพี่ชายกำลังวางแผนอะไรบางอย่าง จึงทำใจรออยู่เฉยๆ
เมื่อถึงกลางดึก
เหวินเหรินกูได้ยินเสียงการเคลื่อนไหว คล้ายกับมีคนค่อยๆล้มลง
เขาลืมตาขึ้นอย่างตื่นตัว เฝ้าระมัดระวังมากขึ้น
จากนั้นก็สังเกตว่าเสียงนั้นค่อยๆหายไป ทันใดนั้นเหวินเหรินกูก็หรี่ตา
เพียงไม่นาน เงาดำกลุ่มหนึ่งก็ได้เข้ามาอย่างรวดเร็ว
จากนั้นก็มีคนคุกเข่าอยู่หน้าตนเอง เอ่ยเสียงหนักแน่นว่า
“พวกข้ารับคำสั่งจากอ๋องผู้สำเร็จราชการแทน ให้มาช่วยท่านออกไปจากที่นี่!”
เหวินเหรินกูรู้สึกตกใจ เอ่ยขึ้นทันทีว่า
“พวกเจ้าเป็นใคร?”
กลุ่มเงาดำที่คุกเข่าอยู่ต่อหน้าตนก็เอ่ยขึ้นด้วยเสียงหนักแน่นว่า
“ทหารรักษาพระองค์!”
ทหารรักษาพระองค์?!
เหวินเหรินกูสายตาจดจ้อง พี่ชายมีแผนการตามที่คาดการณ์ไว้!
เป็นอย่างที่เขาคิดไว้ พี่ชายจะทอดทิ้งเขาได้อย่างไร?
ในที่สุดก็ส่งทหารรักษาพระองค์มาช่วยตนเอง!
ดีมาก!
เป็นพี่ชายที่ดี!
“พวกเจ้ามากันกี่คน?” เหวินเหรินกูสีหน้าดูโล่งใจ และรู้สึกยินดี เอ่ยถามขึ้นทันทีว่า
“ทหารรักษาพระองค์มากันทั้งหมด รวมแล้วมีห้าพันคน ตอนนี้ทั้งหมดได้อยู่ในค่ายทหารแล้ว! อ๋องผู้สำเร็จราชการแทนกำชับให้พวกข้าแจ้งใต้เท้าว่า ให้ใต้เท้านำพวกเราลอบสังหารเหรินหวงของจงหยวน!”