ตอนที่ 1441 ประหลาดใจและคาดไม่ถึงใช่ไหม?

ทหารหลักหมื่นล้อมสังหารข้าศึกห้าพันคนจะเป็นอย่างไร?

แบบนี้เรียกว่าสังหารหมู่!

แม้ห้าพันคนนี้จะเป็นนักฆ่าที่ไม่กลัวตาย แต่ก็คงไม่สามารถรับมือกับทหารเสื้อเกราะที่ขวางอยู่ด้านหน้า และลูกธนูที่ยิงมารอบทิศทางได้!

ไม่ถึงเวลาสองเค่อ

ลูกธนูถูกยิงไปรอบแล้วรอบเล่า จากห้าพันคนเหลือไม่ถึงร้อยคน!

อวี่เหวินจิ้งควบคุมอยู่ด้านหลัง มองดูนักฆ่าที่ถูกล้อมไว้เหมือนอยู่ในคอกสัตว์ สายตาเยือกเย็น จากนั้นก็สั่งการอีกว่า

“ยิงธนู!”

อวี่เหวินจิ้งสั่งการอย่างเด็ดขาด จากนั้นลูกธนูก็ถูกยิงเข้าไป!

ทหารเสื้อเกราะได้ล้อมนักฆ่าไว้ ที่ยังเหลืออีกประมาณร้อยคนก็ทยอยถูกยิงจนล้มตาย สุดท้ายเหลือเพียงแค่เจ็ดแปดคนเท่านั้น!

อวี่เหวินจิ้งจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่โล่งใจขึ้นว่า

“จับเป็นพวกเขา!”

ทหารเสื้อเกราะตั้งแถวเป็นแนวกำบัง โอบล้อมพวกเขาไว้ทันที

ไม่ถึงหนึ่งเค่อ ก็จับเป็นนักฆ่าได้หกคน!

หนึ่งในนั้นแน่นอนว่าต้องมีเหวินเหรินกู!

เหวินเหรินกูยิ้มอย่างหน้าขมขื่น ละทิ้งอาวุธในมือ ยอมให้จับแต่โดยดี

ฟ้าไม่ยุติธรรม!

ก่อนหน้านั้นที่เขาอยู่ในค่ายทหารกองทัพฉี ถูกคนบุกเข้ามาสังหารและต้องต่อสู้อย่างลำบากแสนเข็ญ?

แต่ตอนนี้กลับถูกทหารเสื้อเกราะห้อมล้อมไว้ ลูกธนูยิงเข้ามารอบทิศทาง ทำให้ทหารรักษาพระองค์ห้าพันนายที่แข็งแรงห้าวหาญต้องตายกันหมดอย่างไม่เปลืองแรง!

สองเหตุการณ์มาเทียบกัน ต่างกันราวฟ้ากับดิน

หมายความว่าอย่างไร?

หมายความว่าอีกฝ่ายรอให้พวกเขาเข้ามาติดกับดักเอง และได้วางแผนรับมือกับพวกเขาไว้ล่วงหน้าแล้ว ไม่เหมือนกองทัพแคว้นฉีที่ต้องรับมือย่างยากลำบาก เพราะตอนที่ถูกโจมตีเข้ามาไม่ทันได้ป้องกัน

อวี่เหวินจิ้งมองดูเหวินเหรินกูกับพวกทั้งหกคนที่ถูกจับตัวมา สีหน้าเย็นชา จากนั้นก็ชี้ไปที่เหวินเหรินกูและเอ่ยว่า

“เก็บเขาไว้ ส่วนคนอื่นฆ่าทิ้งให้หมด!”

“ขอรับ!”

ทหารถือดาบใหญ่เดินเข้ามา ทำการปาดคอทั้งห้าคนที่เหลือทันที เมื่อดาบชี้ลงพื้น หัวก็กลิ้งตกลงมา!

ทันใดนั้นอวี่เหวินจิ้งก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

ที่เขาสั่งให้จับเป็นเพราะอยากตัดหัวพวกเขา ไม่ต้องการให้พวกเขาตายอยู่ภายใต้การฟาดฟันเท่านั้น เพราะเช่นนั้นมันไม่สะใจ!

ถึงเวลานี้

ทหารรักษาพระองค์ที่สร้างความหวาดกลัวให้ใต้หล้า ก็ได้ตายอย่างหมดสิ้น!

เหวินเหรินกูตัวสั่นเทา

เงยหน้ามองอวี่เหวินจิ้งภายใต้แสงไฟที่ส่องใบหน้าอันแก่ชรา รู้สึกได้แต่ความหนาวเย็น

คนผู้นี้มีไอสังหารแรงกว่าเหรินหวง น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเสียอีก!

เมื่ออวี่เหวินจิ้งเห็นว่าเหวินเหรินกูกำลังเงยหน้ามองตน ทันใดนั้นก็ยิ้มเย็นพลางเอ่ยว่า

“เป็นเพียงมดตัวเล็กๆ ยังกล้าลอบสังหารมหาจักรพรรดิเหรินหวง คงจะสะกดคำว่าตายไม่เป็น!”

จากนั้นมืออันเยือกเย็นของอวี่เหวินจิ้งก็โบกขึ้นมา และเอ่ยว่า

“จับตัวเขาไปที่กระโจมมหาจักรพรรดิ รอมหาจักรพรรดิสั่งการ!”