ตอนที่ 1443 การตอบสนองของซือหม่าหยวน

ด่านเหิงกู่

มีทหารคนหนึ่งวิ่งผ่านค่ายทหารอย่างรวดเร็ว มุ่งเข้าสู่เมืองหน้าด่าน

“รายการ!”

มีเสียงรายงานอย่างเร่งด่วนดังขึ้นที่หน้าจวนแม่ทัพ

อ๋องผู้สำเร็จราชการแทนซือหม่าหยวนสวมชุดผาวลายหม่างสีแดงนั่งอยู่บนเก้าอี้ ถือแก้วน้ำชาด้วยมือข้างเดียว ค่อยๆเม้มปากจิบชา

เมื่อได้ยินเสียงรายงานนี้ ก็โบกมือไปมา สั่งองครักษ์ข้างประตูปล่อยให้ทหารส่งสารเข้ามา

ทหารคนนั้นกล่าวรายงานด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย

“เรียนใต้เท้า เกิดเรื่องแย่แล้ว…ทหารรักษาพระองค์ถูกสังหารจนหมด และศรีษะถูกส่งมายังหน้าค่าย แขวนอยู่บนประตูค่ายทหาร! จอมทัพจางสั่งให้มาตามใต้เท้า…”

เพล้ง!

แก้วน้ำชาบนมือของอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนแตกกระจุยทันที เศษแก้วได้บาดโดนมือของเขา ทันใดนั้นสองมือเต็มไปด้วยเลือด

สายตาของเขาดุดันคมกริบขึ้นมา น่าหวาดกลัวสุดขีด

ทั้งจวนแม่ทัพตกอยู่ในความเงียบอันน่าสะพรึง องครักษ์รอบข้างไม่กล้าสูดหายใจแรง ได้แต่กลั้นไว้อย่างเสียงเบา

ผ่านไปพักใหญ่ บรรยากาศอันน่ากลัวนี้ก็ค่อยๆคลี่คลาย ใบหน้าอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนได้เผยรอยยิ้มอย่างสบายใจขึ้นมา จากนั้นก็ค่อยๆเอ่ยถามว่า

“มีทั้งหมดกี่หัว?”

ทหารส่งสารกัดฟันเอ่ยว่า “มีทั้งหมด…ห้าพันหัว”

“ห้าพันหัว”

อ๋องผู้สำเร็จราชการแทนค่อยๆพยักหน้า ใบหน้าเผยรอยยิ้มอันน่ากลัว “ยังมีอะไรอีก?”

ทหารส่งสารลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “ยังมีขาอีกหนึ่งคู่…”

อ๋องผู้สำเร็จราชการแทนสีหน้าเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง และไม่พูดไม่จาอยู่พักใหญ่

ผ่านไปเวลานานก่อนจะโบกมือและเอ่ยว่า

“อืม ข้ารู้แล้ว ให้จอมทัพจางนำหัวของทหารเหล่านั้นไปทำการฝังให้เรียบร้อย จากนั้นก็ให้อยู่เฉยๆไปก่อน เอาละ เจ้าออกไปได้แล้ว”

“ขอรับ…”

ทหารส่งสารรู้สึกเหมือนได้รับการอภัยโทษ ถอยออกไปอย่างรวดเร็ว

ช่างน่ากลัวเหลือเกิน!

อ๋องผู้สำเร็จราชการแทนดูสง่าเรียบร้อย ท่าทางสุขุม แต่ทุกครั้งที่เกิดอารมณ์โมโห กลับเปลี่ยนเป็นคนละคน ช่างน่าหวาดกลัวจริงๆ…

“เหรินหวงผู้นี้ คอยดูต่อไปแล้วกัน”

อ๋องผู้สำเร็จราชการแทนหยิบแก้วชาใบใหม่ขึ้นมา โบกมือสั่งให้คนทำความสะอาดบนพื้น จากนั้นสายตาก็ครุ่นคิดเรื่องบางอย่างตามลำพัง

คิดไม่ถึงว่าทหารรักษาพระองค์ที่น่าภาคภูมิใจของตนจะทำงานพลาด อีกอย่างไม่มีใครรอดมาได้สักคน มิหนำซ้ำน้องชายของตนยังถูกตัดขาสองข้าง