ตอนที่ 1476 หลี่จิ้งลงมือแล้ว!

ในความมืดมิด เงาดำทมิฬปรากฏขึ้นและย่างกรายเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็วทีละคนๆ

ร่างมืดดำเหล่านี้ทำให้หม่าหยวนฮั่นและซ่งเซี่ยงอวี่สีหน้าพลันเปลี่ยนไปอย่างมาก!

“ท่านหม่า คนพวกนี้...มีพลังอาฆาตรุนแรงเหลือเกิน!”

ซ่งเซี่ยงอวี่มีสีหน้าจริงจัง

ไม่ต้องพูดให้มากความ หม่าหยวนฮั่นเองก็รู้สึกได้เช่นกัน

ทั้งสองคนเขาขนาบข้างปกป้องหลี่จุ่นทันที ดวงตาของหลี่จุ่นเองก็จ้องเขม็ง

ด้วยวรยุทธ์ของเขา...เขารู้ว่าศัตรูมีวรยุทธ์อยู่ในระดับใด!

ในบรรดาศัตรูนั้น...มีคนที่วรยุทธ์แข็งแกร่งเกินกว่าพวกเขาทั้งสามคน!

ทว่า นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!

จอมยุทธ์ขั้นสูงเช่นนี้มาจากที่ไหนกัน?

หลี่โจ้วร้ายกาจเหลือเกิน ถึงกับส่งคนมาลอบสังหารเขาในเวลานี้ ทำได้ดีนี่!

“ระวัง!”

หม่าหยวนฮั่นพูดเตือนหลี่จุ่นด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

จากนั้นก็สั่งซ่งเซี่ยงอวี่ว่า “เจ้าประจำเบื้องหลัง ส่วนข้าจะรับผิดชอบเบื้องหน้าเอง”

หลี่จุ่นลงจากม้าแล้วพูดว่า

“ไม่ต้องตื่นตระหนกกันถึงเพียงนี้ก็ได้ ข้ารู้สึกได้ว่ามีเพียงคนหนึ่งในพวกเขาเท่านั้นที่สามารถเข้ามาคุกคามข้าได้ รอฟังคำสั่งจากข้าแล้ว แล้วจคึงเข้าไปล้อมรอบ ฆ่าชายคนนั้นด้วยกัน!”

เมื่อหม่าหยวนฮั่นและซ่งเซี่ยงอวี่ได้ยินเช่นนั้น ก็ตื่นตระหนกขึ้นมาในใจทันที

รู้สึกอะไรเช่นนี้ได้ด้วยงั้นหรือ?

ทำไมพวกเขาไม่รู้สึกเลยล่ะ?

พวกเขาครุ่นคิด หลังจากนั้นก็เข้าใจได้ทันที

มหาจักรพรรดิท่านนี้...วรยุทธ์ของเขาพัฒนาขึ้นแล้ว!

ไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย!

เจ้าเด็กนี่...พรสวรรค์เลิศล้ำถึงเพียงนี้เลยหรือ?

ซ่งเซียงอวี่กลืนน้ำลายและพูดว่า

“ขอรับ ว่าตามฝ่าบาท!”

หม่าหยวนฮั่นเองก็ตอบเสียง ‘อืม’ ด้วยเช่นกัน

ทั้งสามละทิ้งม้ามาสู่พื้น หันหลังชนกัน พร้อมต่อสู้

ซ่งเซียงอวี่ยังคงมีความหวาดกลัวอยู่ในใจ เขาพูดขึ้นว่า

“เรามา...ยิงพลุสัญญาณดีไหม ขอให้กองทัพมาล้อมรอบเราไว้”

หลี่จุ่นส่ายหัวแล้วพูดว่า

“ไม่จำเป็น ปล่อยกองทัพมามีแต่จะทำให้เกิดการบาดเจ็บล้มตายโดยไม่จำเป็นเท่านั้น ชีวิตของเหล่าทหารก็คือชีวิตเช่นกัน จักให้พวกเขามาเสียสละตามใจชอบได้อย่างไร”

ซ่งเซียงอวี่เม้มปากด้วยความละอายใจเล็กน้อยทันที

ใช่แล้ว!

นักฆ่าในชุดดำเหล่านี้ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี หากวรยุทธ์ที่ติดตัวมานั้นธรรมดา คงมีแต่ส่งตัวเองมาตายเท่านั้น