ตอนที่ 155 ที่แท้ในโลกนี้ก็มีวิชาตัวเบาที่สามารถลอยตัวปีนป่ายกำแพงได้!

หลังจากเข้าไปในประตูลับ หลี่จุ่นทั้งสองคนก็มาถึงอุโมงค์ที่มีแสงเทียนอ่อน ๆ อยู่ทุกด้าน ซึ่งน่าจะเป็นโหลวฮวนฮวนจุดไว้

อุโมงค์ทอดยาวตรงไปข้างหน้าโดยไม่รู้ว่าไปสุดอยู่ที่ใด

“จอมยุทธหญิง ข้าเคยได้ยินเสี่ยวฮวนฮวนบอกว่ากลไกอาจจะมีอยู่สามแห่ง ท่านรู้หรือไม่ว่ากลไกแห่งแรกอยู่ที่ใด” หลี่จุ่นเดินตามเฉาวานวานไป พลางถามขึ้นมา

เฉาวานวานที่อยู่ด้านหน้าก็พยักหน้า สีหน้าท่าทางเหมือนกำลังครุ่นคิด

ถ้าหากนางจำไม่ผิด แม่หญิงที่ดูเป็นผู้ดีสวยโดดเด่นเกินคนทั่วไปที่อยู่ด้านนอกเมื่อครู่ก็คือองค์หญิงใหญ่ในราชวงศ์ปัจจุบัน หญิงที่ถูกขนานนามว่าเป็นคนที่ฉลาดที่สุดอันดับหนึ่งในใต้หล้า และถึงขนาดที่ถูกพูดถึงว่าก็เป็นหญิงที่งามที่สุดในปฐพี!

และเมื่อครู่นางเรียกหลี่จุ่นว่าน้องหก!

ดังนั้น...

หลี่จุ่นก็คือพระราชโอรสลำดับที่หกของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน องค์ชายหกที่จู่ ๆ ก็ทำเรื่องที่หน้าทึ่ง โดยใช้บทกวีนิรันดร์ขจัดคำสบประมาทว่าไม่เอาถ่านทิ้งไปจนสร้างชื่อเสียงไปทั่วปฐพี!

เฉาวานวานเชื่อมโยงเรื่องราวทั้งหมด ในใจราวกับว่ามีคลื่นที่โหมซัดสาดอย่างบ้าคลั่ง ในขณะเดียวกันก็รู้สึกสับสนอย่างมาก

มิน่าล่ะ ตอนที่หลี่จุ่นมาหาตน พูดจาแต่ละคำดูฉลาดปราดเปรื่องทุกคราที่เขาอ้าปาก เขาแต่งกลอนที่ไม่มีใครเทียบได้สองบททันทีที่เขาเริ่มพูด ที่แท้เขาก็คือองค์ชายหก!

เฉาวานวานรู้มาตลอดว่าหลี่จุ่นจะต้องมีสถานะที่ไม่ธรรมดา และยังเชื่อว่าเขาเป็นลูกชายที่ยังมีชีวิตอยู่ของท่านอ๋อง อันที่จริงแล้วเขาก็ค่อนข้างคล้ายกับท่านอ๋อง โดยเฉพาะดวงตาคู่นั้น ซึ่งดูคล้ายกับพระชายามาก ๆ

คาดไม่ถึงเลยว่าหลี่จุ่นก็คือองค์ชายหก!

องค์ชายหกไง!

แบบนี้ก็สามารถอธิบายได้แล้วว่าทำไมเขาถึงได้เหมือนกับท่านอ๋อง ดวงตาเหมือนพระชายา พวกเขาเลือดเนื้อเชื้อไขเดียวกัน เป็นเรื่องปกติที่รูปลักษณ์จะคล้ายกัน

อย่างเช่น เด็กบางคนคล้ายกับอาของเขาบ้าง ปู่ของเขาบ้าง ถึงขนาดบางทีคล้ายลุงของเขา หลี่จุ่นคล้ายกับท่านอ๋องก็เป็นเรื่องปกติ เพราะท่านอ๋องก็คืออาแท้ ๆ ของเขา

เฉาวานวานยังรับตัวตนของหลี่จุ่นไม่ได้นิดหน่อย ก็เลยเริ่มวิตกกังวลกับผลได้ผลเสียอยู่ในชั่วขณะ

ขณะนั้นเอง หลี่จุ่นเห็นสะพานเหล็กแขวนอยู่ข้างหน้า โดยมีเหวลึกอยู่ด้านล่าง เมื่อมองข้ามไปก็มองไม่เห็นอีกฝั่งหนึ่งเลย เขาสะดุ้งตกใจและตะโกนทันทีว่า

“จอมยุทธหญิง นี่คือด่านแรกใช่ไหม จะผ่านไปได้อย่างไรเนี่ย!”

ในตอนนี้หลี่จุ่นก็ตกใจอย่างมาก

ไม่คิดว่าใต้อุทยานจะมีที่แบบนี้อยู่ ไม่อยากจะเชื่อเลย นี่ทำให้เขาฉุกคิดถึงในโลกก่อน ตอนที่เขาดูหนังพวกโจรโขมยสุสาน หลังจากที่พระเอกลงไปในสุสานก็จะเจอเหวลึกแบบนี้

ฉากเดียวกับที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้เลย โคตรเหมือนเลย

เขาเห็นในหนัง ขอเพียงแค่เหยียบบนโซ่เหล็ก ผนังหน้าผารอบ ๆ ก็จะมีลูกศรยิงออกมาใส่คนจนเป็นรูพรุน

เขาไม่อยากตัวพรุนนะ!

เฉาวานวานได้ยินเสียงหลี่จุ่นก็ดึงสติกลับมา

ด่านนี้อาจารย์เคยบอกกับนางว่า ต้องใช้วิชาตัวเบาเหยียบบนโซ่เหล็กข้ามไปก็จะไม่ถูกกับดักค่ายกล