ตอนที่ 348 ข้าต้องอยู่ต่อไป!

รถม้าแล่นเร็ว

โหลวฮวนฮวนกลับถึงในรถม้าแล้ว ดูนิ่งงันเล็กน้อยทั้งตัว

จ้าวเฟยเอ๋อร์ทำให้นางสะเทือนใจมาก

เสิ่นจิงหงลังเลนิดหนึ่งก่อนจะกัดฟันถาม “แม่นางฮวนฮวน ท่านหญิงจ้าว...ไม่เป็นไรใช่ไหม”

โหลวฮวนฮวนมองนางทีหนึ่ง แล้วหัวเราะเสียงเย็นตอบ “ทำไม เจ้าห่วงนางหรือ นางเป็นคนที่จะแย่งสามีของเจ้านะ!”

เสิ่นจิงหงเงียบ

ไม่ใช่จ้าวเฟยเอ๋อร์แย่งสามีนาง ความจริงนางต่างหากที่แย่งสามีของจ้าวเฟยเอ๋อร์...ดังนั้น นางจึงรู้สึกผิด ไม่อยากให้จ้าวเฟยเอ๋อร์เกิดเรื่อง

เจียงเยว่ฉานกล่าว “เอาล่ะ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาคิดเรื่องพวกนี้ ออกจากเมืองหลวงแล้วค่อยว่ากันเถอะ”

พอออกจากเหมืองหลวง นางก็จะพาหลี่จุ่นไปเทียนซานทันที ถึงตอนนั้น เสิ่นจิงหงจะตามหรือไม่ก็ช่าง ไม่เกี่ยวกับนางแล้ว

ต่อให้หลี่จุ่นคัดค้านก็จะใช้กำลังพาเขาไปอยู่ดี!

อย่างมากก็ให้โหลวฮวนฮวนตีให้สลบก็จบเรื่อง ถึงอย่างไรก็ไม่ใช่นางตีเสียหน่อย หลี่จุ่นไม่โทษนางหรอก

สามดรุณีเงียบปราศจากสำเนียง

อวี้เซียงที่ขับรถอยู่ได้รับข่าวสารจากลูกน้องเป็นระยะ เปลี่ยนเส้นทางรถไม่หยุด เลี้ยวไปเลี้ยวมาจนมาถึงนอกอุทยานหลวงในที่สุด

“ทุกท่าน พวกเรามาถึงจุดหมายแล้ว!” อวี้เซียงกระโดดลงจากรถม้าทันที มองรอบ ๆ อย่างระแวดระวัง จากนั้นจึงบอกให้พวกนางลงจากรถ

เจียงเยว่ฉานกับโหลวฮวนฮวนออกมาจากรถม้าก่อน มองรอบด้านทีหนึ่ง ยืนยันว่าไม่มีปัญหาแล้วจึงให้เสิ่นจิงหงประคองหลี่จุ่นออกมา

แต่พวกเขาเพิ่งลงมาก็มีเงาดำหลายสายพุ่งออกมาจากในอุทยานหลวงทันที ครั้นดึงผ้าปิดหน้าออก ผู้ที่เป็นผู้นำกลับเป็นแม่ครัวในจวนจิ่งอ๋องนั่นเอง!

“ใต้เท้า แย่แล้วเจ้าค่ะ!”

แม่ครัวสีหน้าร้อนรน รายงานกับอวี้เซียงทันที “สายสืบที่พวกเราส่งออกไปสำรวจทางออก จนถึงตอนนี้ยังไม่ส่งข่าวกลับมาเลย เกรงว่าจะร้ายมากกว่าดี!”

“อะไรนะ” อวี้เซียงหนักใจ สีหน้าปั้นยากพลัน!

เจียงเยว่ฉานมองโหลวฮวนฮวนทันที แล้วถามว่า “ฮวนฮวน ลักษณะในนั้นเป็นยังไงกันแน่”

โหลวฮวนฮวนขมวดคิ้ว อธิบายง่าย ๆ

เจียงเยว่ฉานจึงพูดว่า “ไม่เป็นไร พวกเราเข้าไปก่อน ถึงจะมีปัญหาก็รับมือกับทหารที่ไล่ตามมาในนั้นได้ อีกเดี๋ยวทหารรักษาพระองค์คงไล่ตามมาทันแล้ว พวกเราจะอยู่ที่นี่ไม่ได้ แม่นางอวี้เซียง เจ้าส่งคนไปตรวจสอบเส้นทางต่อเถอะ!”

“ได้!” อวี้เซียงพยักหน้า

จากนั้นจึงสั่งกับแม่ครัว

เสิ่นจิงหงฟังการสนทนาของพวกนาง ความกังวลในใจเพิ่มพูน นางนึกถึงการกำชับของท่านพ่อ บอกว่าถ้าหลี่จุ่นออกนอกเมืองต้องตายแน่นอน หรือว่านอกเมืองจะมีกลสังหารอะไรรอหลี่จุ่นอยู่จริง ๆ

“ไป!”

แต่นางไม่อาจคิดมาก เจียงเยว่ฉานให้โหลวฮวนฮวนช่วยกันประคองหลี่จุ่น ทั้งหมดเข้าอุทยานหลวงด้วยความรวดเร็ว

แต่พวกนางเพิ่งเข้าสุสานหลวงใต้ดิน หลี่จุ่นก็ค่อย ๆ ได้สติ เห็นรอบ ๆ มืดไปหมด ถามอย่างอ่อนเพลียเล็กน้อย