ตอนที่ 350 โจมตีกระหนาบหน้าหลัง!

อะไรนะ

หลี่จุ่นใบหน้าเปลี่ยนสี อวี้เซียงพลันพูด “ไปเร็ว!”

เสิ่นจิงหงก็เปลี่ยนสีหน้าเหมือนกัน ลังเลชั่วขณะ ไม่รู้ว่าควรไปหรือควรอยู่ต่อ

แต่หลี่จุ่นส่งเสียงครางต่ำ ด้วยที่เขาตระหนก ไม่ทันระวังไปถูกบาดแผลจึงเจ็บท้อง

“เจ้าเป็นยังไงบ้างน่ะ” เสิ่นจิงหงตกใจรีบตรวจสอบ

หลี่จุ่นส่ายหน้า กุมมือนางแน่น

“เชื่อข้าเถอะ เชื่อข้าแค่ครั้งนี้ ถ้าสุดท้ายไปไม่รอดจริง ๆ พวกเราจะถอยกลับไม่ฝืนฝ่าออกไป ดีไหม”

เสิ่นจิงหงอึ้ง “ได้ ถ้าฝ่าไปไม่ได้จริง ๆ พวกเราก็ถอย ท่านพ่อไม่ยอมเห็นเจ้าเกิดเรื่องหรอก!”

“อืม!”

หลี่จุ่นผงกศีรษะอย่างจริงจัง ให้เสิ่นจิงหงประคองตนและเดินไปด้วยความไว

ด้านหลังมีทหารตามมา ข้างหน้ามีอันตรายที่ไม่ทราบ ตั้งแต่หลี่จุ่นข้ามมิติมา ยังไม่เคยเจอวิกฤตใหญ่อย่างนี้มาก่อน และไม่เคยถูกคนแทงด้วย

นี่มันดวงซวยแท้ ๆ!

เพียงแต่ ทำไมทหารรักษาพระองค์ถึงมาเร็วอย่างนี้นะ

อีกฝ่ายตามมาได้ยังไง

“แปลกจริง ทหารรักษาพระองค์มาเร็วเกินไปแล้ว ด้วยความสามารถของสมาคมเทียนตี้ ไม่น่าถูกคนตามมาได้นี่” หลี่จุ่นเดินพลางพึมพำ

พอเสิ่นจิงหงได้ยินก็ลังเลขณะหนึ่ง แต่แล้วก็กัดฟันบอกเขาว่าก่อนหน้านี้จ้าวเฟยเอ๋อร์เคยไล่ล่าพวกเขา

เป็นไปได้มากว่าจะเผยร่องรอยเพราะเหตุนี้

ใบหน้าหลี่จุ่นเปลี่ยนเป็นเก้กังทันที พร้อมกันนั้นก็รู้สึกทรมานเล็กน้อย พูดอย่างไม่ปกปิด

“เฟยเอ๋อร์ผู้น่าสงสาร ข้าทำร้ายนาง...”

“หลี่หลาง เจ้ากับพี่เฟยเอ๋อร์...” เสิ่นจิงหงลังเลเล็กน้อย แต่ก็ยังอยากถามเรื่องระหว่างพวกเขามากกว่านี้

แต่

หลี่จุ่นส่ายหน้า “เรื่องเกี่ยวกับข้ากับเฟยเอ๋อร์ ถ้าเจ้าอยากรู้จริง อีกหน่อยข้าค่อยเล่าให้เจ้าฟัง”

เสิ่นจิงหงผิดหวังนิด ๆ แต่ก็ได้แต่พยักหน้า จากนั้นก็อยากขึ้นด้วยความสงสัย

“หลี่หลาง พี่เฟยเอ๋อร์...รักเจ้าขนาดนี้ ทำไมถึงยังตามล่าเจ้าล่ะ ตอนนั้นข้านึกว่านางทรยศเจ้าเสียอีก แต่หลังจากนั้นพอมาคิด ๆ ดู ก็รู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้...”

หลี่จุ่นเจ็บแปลบในใจ หัวเราะแห้ง

“เพราะเฟยเอ๋อร์คือลูกสาวของเหยียนอ๋อง นาง...เหมือนกับข้า ตอนนี้ข้าคือลูกของอ๋องกบฏ ถ้าไม่อยากให้เหยียนอ๋องผู้เฒ่าถูกสงสัย ไม่อยากให้จวนเหยียนอ๋องติดร่างแหเพราะข้า เฟยเอ๋อร์ก็ได้แต่ใช้การกระทำพิสูจน์ว่านางแค่ถูกข้าหลอก เพราะงั้นนางก็เลยต้องไล่ล่าโจมตีข้า...”

เขานึกภาพความเจ็บปวดและสิ้นหวังในใจจ้าวเฟยเอ๋อร์ออก!