ตอนที่ 427 คนใจอ่อนปกครองทหารไม่ได้!

รสชาติอาหารของโรงเตี๊ยมหมิงเยว่ไม่เลว อีกทั้งยังราคาย่อมเยามาก ทั้งสามคนกินอย่างอิ่มหนำสำราญไปหนึ่งมื้อ เมื่อถึงเวลาค่ำ

หลี่จุ่นดื่มสุรานมข้าวไปเล็กน้อย ระหว่างทางจึงรู้สึกมึนหัว

อาหยวนวรยุทธ์สูงส่ง และทนต่อฤทธิ์สุราได้ดี แต่นางดื่มไปแค่นิดเดียวก็หยุด เพราะต้องทำหน้าที่คอยคุ้มกันความปลอดภัยของหลี่จุ่น ซึ่งได้รับมอบหมายมาจากองค์หญิงใหญ่ จึงไม่กล้าละเลยต่อหน้าที่

เจ้าหลิวอ้วนดื่มไปเยอะมาก เพราะเขาเป็นคนชอบดื่มสุราเป็นชีวิตจิตใจ อีกทั้งยังกินอาหารไปอีกไม่น้อย แต่ก็มากสู้สุราที่ดื่มเข้าไปไม่ได้

ลำพังเขาคนเดียวก็ดื่มสุราไปแล้วสองตำลึงเงิน ถึงแม้ว่าสุราบนโลกนี้ นอกจากสุราหลงไถแล้วอย่างอื่นดีกรีไม่สูง แต่ปริมาณก็สามารถทำให้คุณภาพเปลี่ยนแปลงได้ ดื่มเข้าไปจำนวนมากๆ ยังไงก็ต้องเมาอยู่แล้ว

คนเมาสองคนช่วยประคองซึ่งกันและกัน อาหยวนประคองร่างหลี่จุ่นอยู่ข้างๆ และปล่อยให้เจ้าหลิวอ้วนเดินด้วยตนเอง

เมื่อกลับมาถึงกระโจมที่พัก เจ้าหลิวอ้วนก็ได้ฟุบนอนตรงที่พักของหลี่จุ่น อาหยวนยังคงเฝ้าอยู่ไม่ห่าง และคอยดูแลหลี่จุ่นทั้งคืน

โชคดีที่หลี่จุ่นแค่เมาแค่เล็กน้อย อาการยังไม่รุนแรงมาก

อาหยวนเตรียมน้ำอุ่นมาเช็ดร่างกายให้เขา จากนั้นก็เอ่ยขึ้นว่า

“ท่านอ๋อง พรุ่งนี้ก็ถึงวันประลองใหญ่แล้ว”

ในใจของนางรู้สึกเป็นกังวลขึ้นมา

หลี่จุ่นพยักหน้าและพูดพร้อมกับรอยยิ้มว่า “ไม่ต้องห่วง ไม่ว่าจะมาไม้ไหน เจ้าคอยดูนะ พรุ่งนี้ข้าจะทุบให้แหลกไปเลย!”

แววตาอันอ่อนโยนของอาหยวน ใช้ผ้าเช็ดหน้าให้เขาด้วยท่าทางที่นุ่มนวลเบามือ

เมื่อหลี่จุ่นเห็นใบหน้าอันสวยงามอยู่ใกล้แค่เอื้อม จึงพูดขึ้นอย่างอดใจไม่ไหวว่า “อาหยวน ดูๆไปแล้ว เจ้าก็สวยเหมือนกันนะ”

ทันใดนั้น อาหยวนก็หน้าแดงจนลามไปถึงต้นคอ และพูดขึ้นอย่างลุกลนว่า “ท่านอ๋อง ท่านอย่าพูดล้อเล่นกับข้านะ…”

“ฮาๆๆ นี่ข้าพูดเรื่องจริงอยู่นะ” หลี่จุ่นยิ้มและพูดขึ้น

แต่ว่า เขาแค่พูดชมเชยอาหยวนสวยงามเท่านั้น ไม่มีเรื่องอย่างอื่นเกิดขึ้น

อาหยวนหน้าแดงขึ้นมา ไม่พูดไม่จาและหัวใจเต้นเร็ว ในใจลึกๆรู้สึกยินดีเป็นอย่างมาก

ติดตามหลี่จุ่นมาเนิ่นนาน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเอ่ยปากชมตนเองว่าสวย

จะว่าไปแล้ว ตนเองก็มีหน้าตาผุดผ่องสะสวยอยู่เหมือนกัน ดูผุดผ่องมากกว่าฉิงเอ๋อร์เสียอีก แต่ผู้หญิงใกล้ตัวของหลี่จุ่นสวยกว่านางหมดทุกคน

“ดูท่าจะดื่มเข้าไปไม่น้อย”

เสียงของจี้จงชิงดังขึ้น จากนั้นก็เดินเข้ามาด้านใน

อาหยวนทำความเคารพอย่างสุภาพ จากนั้นก็ถอยหลังไปข้างๆ

หลี่จุ่นมองดูจี้จงชิงแวบหนึ่งและพูดว่า “ดึกขนาดนี้แล้ว อัครมหาเสนาบดีจี้มาได้อย่างไร?”

จี้จงชิงนั่งลงไปที่แคร่ แล้วเอาหมากรุกมาวาง จากนั้นก็พูดว่า

“มาเถอะ มาเล่นหมากรุกกับข้าหนึ่งตา”