ตอนที่ 43 พลุสัญญาณสร้างความตกใจแก่ฮ่องเต้!

“ไม่เป็นไร น้องหกไม่ต้องกังวล ข้าจะไม่ยอมให้เราถูกคัดออกแน่ ๆ”

เมื่อหลี่เหวินจวินเห็นสีหน้าที่กังวลใจของหลี่จุ่น นางก็คิดได้ทันทีว่าหลี่จุ่นล่ากวางไม่ได้สักตัวเดียว นางจึงปลอบอย่างอ่อนโยน

“ได้ ได้เลย พี่หญิง...”

หลี่จุ่นลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ท้ายที่สุดเขาก็ไม่ได้บอกหลี่เหวินจวินว่าเขาล่ากวางไปแล้วสามตัว

หลี่เหวินจวินจัดผมและเสื้อผ้าที่ยุ่งเหยิงของหลี่จุ่นอย่างอ่อนโยน และพูด

“น้องหก ในเมื่อเจ้าอยู่นี่แล้ว ถ้าอย่างนั้นก็มากับข้าเถิด”

ไปกับท่าน?

ไปทางไหน

แล้วเขาจะใช้ ‘หิน’ ล่าสัตว์ได้ยังไงล่ะ

แบบนั้นไม่ได้เลย!

หลี่จุ่นพูดขึ้นทันที “พี่หญิง ข้าว่าเราแยกกันไปคนละทางจะดีกว่า เป็นแบบนี้เราจะได้หาเหยื่อได้มาก”

หลี่เหวินจวินขมวดคิ้วเบา ๆ นางไม่ได้บังคับอะไรต่อแต่กลับพูดด้วยสายตาที่ผิดหวังเล็กน้อย

“อย่างนั้นก็ได้ น้องหก เจ้าต้องระวังตัวและและดูแลตัวเองดี ๆ นะ”

“ได้ พี่หญิงเองก็ต้องระวังตัวด้วย”

หลี่จุ่นไม่ได้พูดอะไรต่อ เขารีบดึงม้าของตัวเองออกมา โบกมือให้หลี่เหวินจวิน และขี่ออกไปทันที

หลี่เหวินจวินมองแผ่นหลังของหลี่จุ่น ถอนหายใจออกมาอย่างเงียบ ๆ และเผยแววตาที่มีความรู้สึกแปลก ๆ

หลังจากนั้นก็ขี่ม้าเดินหน้าต่ออีกครั้ง

หลี่จุ่นเดินไปอย่างช้า ๆ บนที่ราบ หลังจากนั้นไม่นานเขาก็เห็นกวางอีกหนึ่งตัว เขาหยิบหน้าไม้ออกมาทันที เดินเข้าไปใกล้กวางอย่างช้า ๆ และยิงมันตอนที่มันไม่ทันได้ระวังจนสำเร็จ

เขาพลิกตัวลงจากหลังม้าและทำแบบเดิม

หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยและกำลังหาที่ซ่อนกวางที่ตายแล้ว ทันใดนั้นก็มีดอกไม้ไฟดอกหนึ่งพุ่งขึ้นบนท้องฟ้า!

มันคือพลุสัญญาณ!

ดวงตาของหลี่จุ่นเป็นประกาย

เขาพยายามมัดกวางที่ตายแล้วไว้กับม้าทันที จากนั้นจึงรีบขี่ม้าไปยังตำแหน่งที่พลุสัญญาณถูกยิงขึ้นไป

“องค์ชาย!”

ไม่นานหลี่จุ่นก็เห็นหยางจงซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ เมื่อเขาเห็นหลี่จุ่นมาถึง เขาก็วิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

หลี่จุ่นถามขึ้น “เหยื่ออยู่ที่ไหน”

หยางจงรีบเดินนำหลี่จุ่นไปข้างหน้า และหลี่จุ่นก็เห็นกวางหกตัวเล็มหญ้าอย่างช้า ๆ ในพื้นที่โล่งเล็ก ๆ ที่อยู่ไม่ไกลออกไป โดยที่พวกมันไม่ได้รู้ถึงอันตรายใด ๆ ที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้เลย

“เยี่ยมมาก หัวหน้าขันทีหยาง ทำได้ดีมาก!” สีหน้าท่าทางของหลี่จุ่นดูมีความสุขมาก และรีบกล่าวชมหยางจงทันที

หยางจงยิ้มหน้าบานด้วยความอิ่มอกอิ่มใจ “นี่คือสิ่งที่บ่าวควรทำพ่ะย่ะค่ะ”

หลี่จุ่นปลดกวางที่ตายแล้วออกจากหลังม้าแล้วพูดว่า “หัวหน้าขันทีหยาง คอยสังเกตการณ์รอบ ๆ ถ้ามีใครมา รีบบอกข้าทันที!”