ตอนที่ 432 ให้กุนซือช่วยเลือกม้า

หลินชิงเริ่มเลือกม้า

ในเมื่อหลี่จุ่นอนุญาตแล้วก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจอันใด

หลินชิงมองดูม้าพวกนั้นอย่างละเอียดและสังเกตหลายๆ ด้าน ผ่านไปสักพักถึงชี้ไปที่ม้าพันธุ์ดีตัวสีน้ำตาลแทนและพูดด้วยรอยยิ้มว่า

“เจ้าไปจูงม้าตัวนั้นออกมา”

จากนั้นก็มีคนเข้าไปจูงม้าตัวนั้นออกมาทันที

เมื่อหลี่จุ่นเห็นม้าตัวนั้นก็หรี่ตาลงเล็กน้อย

ม้าตัวนี้เป็นม้าที่เก่งที่สุดในนี้เหรอ

อืม เป็นม้าตัวผู้

หลินชิงแสดงสีหน้าพึงพอใจถึงขีดสุด แล้วรีบหันหน้ามามองหลี่จุ่นและพูดว่า

“เชิญท่านอ๋องขอรับ”

ตามหลักวิชาดูม้าของเขาแล้ว ม้าตัวนี้เป็นม้าที่วิ่งได้เร็วที่สุด มีน้อยครั้งที่เขาจะพลาดท่าเสียที กระนั้นจึงไม่น่าจะผิดพลาดได้

หลี่จุ่นพยักหน้า แล้วหันไปมองอาหยวนที่อยู่ข้างๆ อาหยวนเองก็กำลังคอยสังเกตอยู่ เมื่อเห็นหลี่จุ่นมองมาจึงค่อยๆ ชี้ไปที่ม้าสีดำตัวหนึ่งพลางพูดว่า

“ท่านอ๋อง ข้าคิดว่าม้าตัวนี้ดีมากเจ้าค่ะ”

หลี่จุ่นพยักหน้า จากนั้นหันไปมองหลินชิงที่อยู่อีกด้านและชี้ให้เขาดูพลางพูดว่า “ท่านกุนซือ ท่านคิดว่าม้าตัวนี้ของข้าผู้แซ่หลี่เป็นอย่างไรบ้าง”

หลินชิงตกตะลึงในทันที จางฟ่างและหลิวเซิ่งก็ตกตะลึงเช่นกัน เหล่าทหารที่อยู่ด้านหลังต่างก็แสดงสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย

นี่เป็นแนวทางอันใดกัน

ให้ท่านกุนซือช่วยเลือกอย่างนั้นหรือ

ในเวลานี้ เมื่อหลินชิงเห็นหลี่จุ่นมองตนด้วยสีหน้าจริงจังก็อ้าปากค้างทันทีและรู้สึกเกินความคาดหมาย แล้วพูดว่า

“ม้าตัวนี้ไม่เลวเลยขอรับ พูดตามตรง ม้าตัวนี้ของท่านอ๋องแม้จะด้อยกว่าม้าที่ข้าน้อยเลือกเล็กน้อย แต่ก็ถือว่าไม่ต่างกันเลยขอรับ”

มันเกินความคาดหมายของเขาจริงๆ คาดไม่ถึงเลยว่าหลี่จุ่นจะถูกใจม้าดีๆ ตั้งแต่แรกเห็น เขาตั้งใจที่จะเลือกม้าตัวนี้เป็นตัวที่สอง แต่ตอนนี้ไม่มีโอกาสเสียแล้ว

หลี่จุ่นพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะถามว่า “นั่นก็หมายความว่าข้าผู้แซ่หลี่และท่านกุนซือได้เลือกม้าสองตัวที่เก่งที่สุดในนี้ออกมาแล้วใช่หรือไม่”

หลินชิงพยักหน้าอย่างปฏิเสธไม่ได้ก่อนจะพูดว่า “ถูกต้องแล้วขอรับ”

หลี่จุ่นพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าผู้แซ่หลี่ก็คิดเช่นนั้น”

เมื่ออาหยวนได้ยินเช่นนี้ก็โล่งใจในทันที

นางรู้เพียงเล็กน้อยเท่านั้นและมักจะมองผิดพลาดหลายครั้ง แต่อย่างน้อยตอนนี้นางก็เลือกม้าพันธุ์ดีมากได้หนึ่งตัวแล้ว

อย่างน้อยก็ได้รับการยอมรับจากหลินชิง หลินชิงน่าจะเก่งวิชาดูม้ามาก

หลี่จุ่นสั่งให้คนจูงม้าสีดำตัวนั้นออกมา

“ท่านอ๋อง งั้นข้าน้อยเลือกต่อเลยนะขอรับ” หลินชิงพูด