ตอนที่ 483
ตอนที่ 483 ซือหม่าชิงอวิ๋นตกหลุมพราง ทัพแคว้นเยียนถอยทัพห้าลี้!
September 20, 2026
“ท่านแม่ทัพ!”
“ท่านแม่ทัพ!”
“...”
ซือหม่าชิงอวิ๋นกระเด็นออกไป ไม่ใช่แค่ซือหม่าชิงอวิ๋นเท่านั้น แต่ยังรวมถึงหน่วยที่รับผิดชอบในการจัดการเส้นทางและทัพหน้าที่คอยเฝ้าระวังสำรวจเองก็ติดอยู่ในกับดักด้วย
ม้าทุกตัวขาหัก และมีทหารจำนวนไม่น้อยที่ไม่ทันระวังตกลงไปในหลุมที่เต็มไปด้วยหนามแหลม ถูกแทงกลายเป็นเม่นจนตายทันที!
ทำให้เกิดความปั่นป่วน
กองทัพหยุดลงทันที ทหารโดยรอบต่างก็ตกตะลึง!
ซือหม่าเหย่รีบวิ่งไปพยุงซือหม่าชิงอวิ๋นที่ล้มลงจนมีเลือดที่ใบหน้า เขารู้สึกหวาดกลัวมาก ยังไม่ทันเริ่มรบ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพก็ล้มลงเป็นหมาไปแล้ว...
บะ-แบบนี้จะนำทัพได้อย่างไร
ซือหม่าชิงอวิ๋นที่ลืมตัวไปครู่หนึ่ง วิ่งไปที่ด้านหน้าโดยลืมข้อห้ามในการเดินทัพ แม่ทัพไม่สามารถวิ่งไปที่หน้าค่ายแนวหน้าได้
จุดประสงค์ของค่ายแนวหน้าคือป้องกันไม่ให้กองทัพตกหลุมพรางกับดักและสำรวจเส้นทาง ท่านเป็นแม่ทัพก็ดีแล้ว เก่งมาก น่าแปลกที่ดันวิ่งไปที่ด้านหน้า แน่นอนว่าก็ต้องตกหลุมพราง
“ท่านอา เป็นอย่างไรบ้าง!”
ซือหม่าเหย่ตะโกนเสียงดังทันที
ซือหม่าชิงอวิ๋นหัวหมุนมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง เหมือนกับว่ามันจะกระแทกพื้นเข้า
หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ค่อย ๆ หายใจและพูดอย่างรวดเร็ว “มีกับดัก...”
“ท่านอา ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร กองทัพไม่เป็นไร...”
“ไม่เป็นไรก็ดี”
ซือหม่าชิงอวิ๋นถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก และหลังจากนั้นไม่นานเขาก็ลุกขึ้นมาด้วยความยากลำบาก และมองกับดักที่อยู่รอบ ๆ ตัว ภายในหลุมเต็มไปด้วยซากศพ และเป็นภาพที่น่าสังเวช
ทหารม้ากว่าครึ่งร้อยนายในทัพหน้าก็เสียหายไปเกินครึ่งในตอนนี้!
ม้าศึกล้ำค่าขนาดไหน
ตายไปไม่น้อย...
เมื่อเห็นเส้นทางสายหลัก เขาก็ตื่นเต้นและขอให้กองทัพเร่งความเร็วขึ้น จึงไม่ทันระวังตกลงไปในกับดักซึ่งทำให้เกิดโศกนาฏกรรมในครั้งนี้
ประมาทเกินไป...
ประมาทไปแค่ชั่วพริบตา!
ซือหม่าชิงอวิ๋นหน้านิ่วคิ้วขมวด ขบเคี้ยวฟัน และคำรามด้วยความเศร้าเสียใจ
“ไอ้หัวขโมยเฒ่าจี้จงชิง เจ้ากับข้าอยู่ร่วมกันไม่ได้แล้ว!”
“มีรายงานขอรับ!”
ในขณะนั้นเอง จู่ ๆ หน่วยสอดแนมก็รีบวิ่งเข้ามาและรายงานทันที “มีข่าวจากแนวหน้าว่ากองทัพพิทักษ์อุดรกลับมาที่เมืองเฟิงหั่วแล้ว!”
“อะไรนะ!”
ข่าวนี้ทำให้อาและหลานเปลี่ยนอารมณ์สีหน้าในทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ!
แม้แต่แม่ทัพระดับสูงที่อยู่รอบตัวเขาก็ตกตะลึง!
เป็นไปได้อย่างไร
เรายังโจมตีเมืองหลวงของแคว้นเฟิงเฉวี่ยนไปเมื่อเที่ยงไม่ใช่หรือ
เหตุใดจึงกลับไปที่เมืองเฟิงหั่วหลังจากพระอาทิตย์ตกดิน