ตอนที่ 485 หลี่จุ่น: ข้าอยากจะทำให้ซือหม่าชิงอวิ๋นพิการก่อน!

อาหยวนไม่ทันได้ตั้งตัว โน้มตัวไปข้างหลัง และเกือบจะถูกดึงเข้าไปในอ้อมแขนของหลี่จุ่น

นางหน้าแดงด้วยความเขินอายทันที เหลือบมองข้อมือที่ถูกหลี่จุ่นจับไว้แล้วรีบหันหลังกลับ และพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทาราวกับยุง

“ทะ-ท่านจอมทัพ...มะ-มีอะไรรึ”

หลี่จุ่นมองดูใบหน้าที่แดงระเรื่อของอาหยวน รอยยิ้มอ่อนโยนและสดใสปรากฏที่มุมปากของเขา จากนั้นเขาก็ส่ายหัวแล้วพูดว่า

“ขอบใจนะอาหยวน”

“นะ-นี่คือสิ่งที่ข้าควรทำ...” อาหยวนก้มหัวทันที ไม่กล้าสบตากับหลี่จุ่นโดยตรง

หลี่จุ่นปล่อยข้อมือของนาง อาหยวนจึงรีบวิ่งออกจากกระโจมจอมทัพทันที

หลี่จุ่นยิ้มกว้างขึ้น และพึมพำเสียงเบา

“อาหยวนผู้น่าสงสาร ที่แท้ก็แอบหลงรักข้า...เฮ้อ ความหล่อนี่ช่างเป็นเรื่องน่ากลุ้มใจเสียจริง”

ในตอนเช้าวันรุ่งขึ้น หลินชิงก็นำทหารมุ่งหน้าไปทางเหนือ

จี้จงชิงมาพบหลี่จุ่น และถามทันทีเมื่อเขาเข้าไป “ท่านวางแผนจะทำอย่างไร”

หลี่จุ่นเหลือบมองชายชราแล้วถามว่า “อัครมหาเสนาบดีจี้กำลังถามเรื่องอะไร”

“แน่นอนว่าหมายถึงซือหม่าชิงอวิ๋น ท่านให้จื่อหนิงและหลินชิงนำทหารไปก่อกวนอีกฝ่าย ท่านต้องการจะทำอะไรกันแน่” จี้จงชิงกล่าว

“โธ่ อัครมหาเสนาบดีจี้ช่างเป็นคนฉลาดจริง ๆ!” หลี่จุ่นรู้สึกประหลาดใจขึ้นมาทันที

จี้จงชิง “...”

รู้สึกเหมือนเจ้าคนนี้กำลังดูถูกตัวเองอยู่

ช่วงนี้เขามักจะรู้สึกแบบนี้

เมื่อหลี่จุ่นเห็นท่าทีของจี้จงชิง จึงยิ้มและพูดอย่างราบเรียบ

“ได้ยินมาว่าซือหม่าชิงอวิ๋นเป็นแม่ทัพใหญ่ที่มีอำนาจมากที่สุดในแคว้นเยียน ถ้าเขาอยู่ไกลไปทางเหนือ ข้าก็จะไม่สามารถทำอะไรเขาได้ แต่ถ้าเขาไปทางใต้ อย่างไรก็ตามต้องให้เขารู้ว่ากองทัพพิทักษ์อุดรของเรานั้นไม่ใช่จะยุ่งด้วยง่าย ๆ”

“ท่านหมายความว่า...” ท่าทางของจี้จงชิงเปลี่ยนไปทันที

หลี่จุ่นกล่าว “ข้าหมายความว่า ให้ส่งคำสั่งไปทั่วกองทัพทันทีว่าให้ทุกคนพักผ่อน เราจะเคลื่อนทัพขึ้นเหนือกันในคืนนี้!”

“อะไรนะ!”

จี้จงชิงสีหน้าดูไม่ได้ และกล่าวว่า “ท่านอยากโจมตีซือหม่าชิงอวิ๋นรึ ซือหม่าชิงอวิ๋นมีกองทัพทหารอย่างน้อยหนึ่งแสนห้าหมื่นนายจนถึงแสนเจ็ดแสนแปดหมื่นนาย ทัพของเราไม่มีข้อได้เปรียบใด ๆ และหากมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้น ทัพแคว้นเฟิงเฉวี่ยนต้องใช้โอกาสนี้ลงใต้และโจมตีเมืองเฟิงหั่วด้วยอย่างแน่นอน!”

หลี่จุ่นยิ้มและพูดว่า “ดังนั้น ข้าจะไม่ให้ทัพแคว้นเยียนนอนในตอนกลางคืน ในขณะที่กองทัพของเราได้พักผ่อนกันตลอดคืนเพื่อเพิ่มพลัง ท่านกำลังบอกว่าแม้ว่ากองทัพของเราจะพ่ายแพ้ แต่ก็ยังหลบหนีไม่ทันหรือ”

จี้จงชิงพูดไม่ออก