ตอนที่ 492
ตอนที่ 492 ดูว่าจะฆ่าซือหม่าชิงอวิ๋นได้หรือไม่!
September 20, 2026
กองทัพหยุดพักเป็นเวลาสองชั่วโมง และเข้าใกล้ทัพแคว้นเยียนอย่างเงียบ ๆ
ซือหม่าชิงอวิ๋นค่อนข้างระมัดระวังและตั้งค่ายกองทัพบนพื้นที่ราบ
ด้วยวิธีนี้ แม้ว่ากองทัพจะถูกลอบโจมตีแต่ก็สามารถตอบโต้กลับได้อย่างรวดเร็ว สามารถวิ่งและต่อสู้ได้ ขอบเขตการมองเห็นก็กว้าง ซึ่งยากต่อการลอบโจมตี
อย่างไรก็ตาม ก็จะต้องแยกวิธีการและจังหวะในการลอบโจมตีด้วย
ซึ่งไม่ใช่เรื่องยากสำหรับหลี่จุ่น
เมื่อเห็นว่าใกล้จะถึงเวลาแล้ว หลี่จุ่นจึงรีบสั่งทันที
“หน่วยหน้าไม้กล จัดการได้เลย!”
ในระหว่างการเดินทางขึ้นเหนือครั้งนี้ หลี่จุ่นได้ทำหน้าไม้มาห้าพันอัน และก่อตั้งกองทัพหน้าไม้ห้าพันคน ซึ่งมีชื่อเฉพาะว่า ‘หน่วยหน้าไม้กล’
ตอนนี้ให้พวกเขาทำการลอบโจมตีในระยะสั้นก่อน ใช้ ‘พลังไฟ’ ข่มก่อนยกหนึ่ง แล้วค่อยให้ทัพใหญ่จู่โจมน่าจะได้ผลลัพธ์น่าทึ่ง!
หน่วยหน้าไม้กลหนึ่งหมื่นนายเคลื่อนตัวเข้าไปอย่างเงียบเชียบและรวดเร็ว เป็นธรรมดาที่หน่วยสอดแนมของอีกฝ่ายจะตื่นขึ้นอย่างรวดเร็ว หน่วยสอดแนมเป็นคนสำคัญในการส่งข้อมูลไปทั่วกองทัพ พวกเขาจะไม่สามารถหลับได้สนิทและต้องผลัดกันรับข่าวสาร
ซึ่งในตอนนี้ก็คึกที่สุดในบรรดาทัพแคว้นเยียน
แต่ทว่า!
หลี่จุ่นคาดการณ์เอาไว้ล่วงหน้าอยู่แล้วว่าจะให้คนขี่ม้าไปฆ่าทิ้งเสีย!
หน่วยสอดแนมวิ่งอย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่สามารถวิ่งเร็วกว่าม้าได้จึงถูกฆ่าตายอย่างรวดเร็ว
เมื่อเดินทัพต่อสู้ หน่วยสอดแนมรอบ ๆ ค่ายทหารก็เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ หลี่จุ่นไม่ได้คาดหวังที่จะฆ่าพวกเขาทั้งหมดแค่อีกฝ่ายเจอตัวพวกเขาช้าก็พอ
หน่วยหน้าไม้กลรุกคืบไปก่อน และหลี่จุ่นก็ออกคำสั่งให้กองทัพทั้งหมดเข้าจู่โจมทันที
พวกเขาอยู่ห่างจากค่ายทัพแคว้นเยียนไม่ถึงหนึ่งลี้ ห่างออกไปเพียงไม่กี่ร้อยเมตร บุกโจมตีในพื้นที่เปิดโล่งอย่างรวดเร็ว!
“ข้าศึกโจมตี!”
“ข้าศึกโจมตี!”
“มีกองทัพข้าศึก!”
ในที่สุดหน่วยสอดแนมและทัพหน้าของอีกฝ่ายก็เจอกองทัพราชวงศ์อู่ในที่สุด และรีบตะโกนจนสุดเสียงทันที
แต่จนใจที่ตอนนี้ทัพแคว้นเยียนกำลังหลับสนิท ไม่ใช่แค่ไม่กี่เสียงก็เรียกให้ตื่นได้
ทหารที่กำลังจะตีกลองรบ ก็ถูกมือหน้าไม้ที่ขยับเข้ามาใกล้ยิงตายทันที!
หน่วยหน้าไม้กลเข้าสู่ระยะการยิงอย่างสมบูรณ์และเริ่มทำการยิง!
“ข้าศึกโจมตี!”
“เหล่าพี่น้อง มีกองทัพข้าศึก!”
“ฆ่ามัน!”
“...”
ทัพแคว้นเยียนสะดุ้งตื่นขึ้นทันที ตะโกนสุดเสียงและชักดาบออกเพื่อต่อสู้!
แต่ทว่า!
ทั้งกองทัพก็ไม่สามารถตอบโต้ได้อย่างรวดเร็ว พวกเขาค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนทีละคน รู้สึกหัวหนักเท้าเบาและยังง่วงนอนอยู่เล็กน้อย