ตอนที่ 526
ตอนที่ 526 มอมเหล้าทัวทัว!
September 20, 2026
“สุราหลงไถอย่างไรเล่า”
เจ้าอ้วนหลิวรีบเอ่ยขึ้นมา
“สุราหลงไถคือสุราอะไรหรือ?” ทัวทัวยังคงงงงวยต่อไป
“ก็สุราหลงไถนั่นแหละ” เจ้าอ้วนหลิวตอบกลับ
บทสนทนาของทั้งสองคนเป็นแบบแผนเป็นอย่างมาก หลี่จุ่นเทออกมาถ้วยหนึ่ง แล้วส่งไปตรงหน้าทัวทัว ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “ลองชิมดูก็รู้แล้วไม่ใช่หรือว่าเป็นสุราอะไร?”
เขาเองก็เทให้อาหยวนกับเจ้าอ้วนหลิวด้วยเช่นกัน ทั้งสองคนรีบดื่มอย่างอดรนทนไม่ไหว
ทัวทัวยกถ้วยเหล้าขึ้นมาดม ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าความหอมของเหล้าแผ่ซ่านเข้าไปในหัวของนาง ทั้งตัวคนรู้สึกวิงเวียนศีรษะเล็กน้อยไปตรงนั้นเลย
นัยน์ตาอันงดงามของนางเบิกตาโพลงในทันใด ตกตะลึงเป็นอย่างมาก!
เหล้าชนิดนี้...นางไม่เคยเห็นมาก่อน!
ทัวทัวมองหลี่จุ่นทีหนึ่ง ก่อนจะรีบชิมอย่างระมัดระวัง
เมื่อน้ำเหล้าเข้าปาก รสชาติของความขมก็กระจายออกมาในทันใด ทัวทัวพูดออกมาในทันใดว่า
“แรงมาก!”
ในใจนางตกตะลึงอย่างไร้ที่เปรียบ!
ทำไมบนโลกใบนี้ถึงมีเหล้าที่แรงขนาดนี้ด้วย?
เป็นไปไม่ได้!
สลักดอกไม้นับว่าเป็นเหล้าที่แรงที่สุดที่นางเคยดื่มมา นี่แรงกว่าสลักดอกไม้อยู่มากโข!
หากนี่ต่างหากที่เป็นเหล้า เช่นนั้นสลักดอกไม้ก็คงเป็นน้ำเปล่ากระมัง!
ทัวทัวชิมต่อ พลันรู้สึกว่ารสชาติมีความเข้มข้นสุด ๆ ด้วยเช่นกัน!
ในใจของนางตกตะลึงไปโดยสมบูรณ์!
นี่คือสุราชั้นดี!
สุราดีชั้นหนึ่ง!
ไม่!
น่าจะเรียกได้ว่าเป็นสุราชั้นดีที่หนึ่งในใต้หล้า!
น่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
ถึงอย่างไรก่อนหน้านี้นางก็ไม่เคยดื่มเหล้าชั้นดีเช่นนี้มาก่อน!
นี่ทำออกมาได้อย่างไร?
น่าเหลื่อเชื่อเกินไปแล้ว!
ทัวทัวชิมไม่หยุด รสชาติอร่อยยังติดลิ้นอย่างต่อเนื่อง นางยังไม่ทันได้ตอบสนองกลับมา ก็พบว่าถ้วยเล็กนั้นถูกนางดื่มจนเกลี้ยงไปโดยไม่รู้ตัว
ในขณะนี้เองนางถึงเงยหน้าขึ้นมามองทั้งสามด้วยสีหน้าแดงระเรื่อ ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างอิหลักอิเหลื่อเล็กน้อย
“เหล้านี่...ยอดเยี่ยมมากจริง ๆ ช่างยากจะเชื่อจริง ๆ ว่าบนโลกใบนี้จะมีเหล้าดีเช่นดีด้วย”
เจ้าอ้วนหลิวรีบเอ่ยขึ้นว่า “ฮ่า ๆ ๆ บอกท่านแล้วอย่างไร นี่คือสุราหลงไถอย่างไรล่ะ! นี่คือสุราที่ดีที่สุดในเมืองหลวง!”
“เหล้าที่ดีที่สุดในเมืองหลวง?” ทัวทัวสงสัยอยู่เล็กน้อย “ไม่ใช่สลักดอกไม้หรอกหรือ?”
เจ้าอ้วนหลิวรีบเอ่ยขึ้นว่า “สลักดอกไม้?! สู้สุราหลงไถได้เสียที่ไหน? สลักดอกไม้ไม่มีแล้ว ตอนนี้ที่เมืองหลวงไม่ขายสลักดอกไม้แล้ว ต่อไปน่ะ ราชวงศ์อู่ของเราจะไม่เห็นสลักดอกไม้อีกแล้ว!”
ใบหน้าของทัวทัวเต็มไปด้วยความตกตะลึง
ในขณะนี้เอง หลี่จุ่นก็เทให้นางอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “อร่อยใช่หรือไม่? อร่อยก็ดื่มเยอะ ๆ ล่ะ เหล้านี้น่ะ เป็นเหล้าชั้นดีเชียวนะ!”
หลี่จุ่นยิ้มอย่างแพรวพราวเป็นอย่างมาก ราวกับดีใจที่นางชอบดื่ม
ทัวทัวพยักหน้า เห็นในถ้วยมีเหล้าแล้ว ก็เลียมุมปากในฉับพลัน ก่อนจะรีบยกขึ้นมาดื่ม
เมื่อเห็นภาพนี้ หลี่จุ่นก็ยิ่งยิ้มอย่างชอบใจเข้าไปใหญ่