ตอนที่ 595 ผู้นำใหญ่ : นี่ข้าผิดแผนอีกแล้วหรือ !

ยังดีที่ผู้นำห้าดึงสติกลับมาได้เร็ว จึงรีบเอยขึ้นทันที “น่าจะมีธุระคุยกับพวกเรา เราไปดูกันก่อนเถิดว่ามีเรื่องอะไรกันแน่”

“มีเหตุผล !”

ผู้นำใหญ่เอ่ยสำทับทันที

เหล่าผู้นำใช้ไม้เท้าช่วยพยุงตัวแล้วเดินออกไปด้านนอก ด้านล่างที่มีแสงไฟริบหรี่นั้น มองเห็นได้ว่าแม่ทัพม้าขาวจงจื่อหนิงพาคนอีกสองคนมายืนตะโกนเรียก

ผู้นำสามรีบเอ่ยถามด้วยเสียงอันดังทันที “แม่ทัพใหญ่จง มีเรื่องอันใดหรือ”

จงจื่อหนิงจึงรีบตอบทันที “ท่านจอมทัพมีคำสั่ง ให้พวกเจ้ารีบลงมาทันที ท่ามจอมทัพมีเรื่องจะสอบถาม”

เมื่อเอ่ยครบถ้วนแล้ว จงจื่อหนิงก็ควบม้าออกไป

หากว่าคนพวกนี้ชักช้าจนทำให้ท่านจอมทัพโกรธ ถึงตอนนั้นเขาก็สามารถใช้หอกแทงพวกเขาจนตายได้แล้ว !

สอบถามอย่างนั้นหรือ ?

ผู้นำสามจึงรีบตอบรับทันที “ได้... ได้ !”

จากนั้น นางก็รีบหันหลังกลับไปมองยังผู้นำใหญ่แล้วเอ่ยขึ้น

“พี่ใหญ่ เขาบอกว่าจอมทัพอยากจะถามเรื่องบางอย่างจากพวกเรา พี่ใหญ่ ข้ากังวลว่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้น ถ้าเขามาถามกับเราอีกเพราะหานางไม่เจอ เขาจะไม่ฆ่าเราหรอกหรือ ?”

ผู้นำห้าเองก็ขมวดคิ้วเครียด “หากว่าเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นจริง ๆ หากว่าพวกเขาตามหาตัวไม่พบ เช่นนั้นก็แย่แล้วละสิ พวกเราจบเห่แน่...”

เมื่อทั้งสองคนเอ่ยเช่นนี้ สีหน้าของผู้นำใหญ่และผู้นำอีกสองคนก็ซีดเผือดไปในทันที

นี่มันช่างแย่เหลือเกิน...

หากรู้ว่าเป็นเช่นนี้แต่แรก คงไม่ปล้นคาราวานพ่อค้าเมื่อคราวก่อนแล้ว...

จริงสิ !

พ่อค้าเร่ของคาราวานพ่อค้าคราวก่อนนั่นยังถูกขังอยู่ในห้องเก็บฟืนมิใช่หรือ ?

ก่อนนี้ที่แม่ทัพใหญ่ถือทวนนั่นหาคนมาค้น ก็มิได้ค้นห้องเก็บฟืน จึงค้นไม่เจอพ่อค้านั่น

พอผู้นำใหญ่นึกขึ้นได้แล้ว ก็รีบเรียกหัวหน้ากลุ่มอยู่พี่หู่แล้วเอ่ยขึ้น

“อาหู่ เจ้าไปที่ห้องเก็บฟืนแล้วปล่อยตัวพ่อค้าคนนั้นออกมา ให้เขาลงไปพร้อมกับพวกเรา”

“ขอรับ !”

พี่หู่รับคำสั่งแล้วก็รีบวิ่งไปทันทีด้วยท่าทีแคล่วคล่อง

“ผู้นำใหญ่ ท่านจะปล่อยเขาไปหรือ ? ถ้าหากว่าเขาเป็นอะไรสักอย่างกับเจ้าหน้าขาวนั่น เช่นนี้เราไม่...”

เพียงผู้นำสี่ได้ยินก็ถึงกับตกตะลึง ในเมื่อผู้หญิงของเจ้าหน้าขาวนั่นก็อยู่ในคาราวานพ่อค้า แล้วหัวหน้าคาราวานพ่อค้านั่นจะธรรมดาได้หรือ ?

คนอื่น ๆ เองก็หน้าถอดสีทันที

ผู้นำใหญ่ฟังแล้วจึงได้แต่กัดฟันกรอดแล้วเอ่ยขึ้น “ไม่ต้องกลัว... เชื่อพี่ใหญ่เถอะ ไม่เป็นไรหรอกน่า !”

เพียงครู่หนึ่งพี่หู่ก็พาชายวัยกลางคนที่ผมยุ่งเหยิงหน้าสกปรก เนื้อตัวมอมแมมเข้ามา

ชายวันกลางคนผู้นั้นเมื่อเห็นเหล่าผู้นำทั้งห้าก็ถึงกับตกใจกลัวจนทรุดตัวลงคุกเข่า