ตอนที่ 620
ตอนที่ 620 พวกเราถอนทัพกันเถอะ…
September 20, 2026
ซือหม่าเหย่นำทัพไล่ตามไปทางใต้ทันที
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ก็ตาม แค่ตามไปก็จะรู้เอง
กองทัพหกหมื่นนายเคลื่อนทัพลงใต้อย่างเกรียงไกรในทันที ในที่สุดก็พบร่องรอยชุลมุน นั่นเป็นร่องรอยของกองทัพพิทักษ์อุดรห้าพันนายที่นำกองทัพห้าหมื่นนายมุ่งหน้าลงใต้อย่างไร้ข้อกังขา
“มันเป็นความจริง”
“นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ”
“กองทัพเฟิงเฉวี่ยนมีแต่คนโง่งั้นหรือ แค่ห้าพันคนพวกเขาก็สู้ไม่ได้”
“ไม่ได้ยินหรือไรว่าหัวของฮูเถี่ยถูถูกตัดห้อยโต่งเต่งอยู่ในเมือง หากเป็นเจ้ายังจะกล้าต่อต้านหรือ”
“เจ้าพูดเช่นนี้ ข้าก็รู้สึกใจคอไม่ดีจริงๆ…”
หากซือหม่าชิงอวิ๋นถูกตัดหัวและห้อยโต่งเต่งต่อหน้าพวกเขา แล้วบอกให้พวกเขายอมแพ้ คาดว่าพวกเขาก็ต้องยอมแพ้
มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าคนมากหรือน้อย แต่เมื่อไม่มีแม่ทัพแล้ว ถึงจะมีคนมากเพียงใดก็เหมือนแมลงวันหัวขาด จะต้องถูกฟันจนเละแน่เมื่อเผชิญกับกองทัพที่กล้าหาญจนสามารถฆ่าแม่ทัพได้
บังเอิญว่ากองทัพพิทักษ์อุดรมีชื่อเสียงในด้านความกล้าหาญและเด็ดเดี่ยวซะด้วย
ตระกูลจ้าวน่ากลัวมากบนพื้นปฐพี แต่กองทัพพิทักษ์อุดรก็ไม่ด้อยไปกว่ากัน
เพราะนั่นคือทหารที่หลี่ทงเจิ้นเป่ยอ๋องฝึกฝนมา ถึงได้น่ากลัวเช่นนี้
ซือหม่าเหย่มีสีหน้าคร่ำเครียด
จะให้อีกฝ่ายที่มีกำลังพลเพียงห้าพันนายพาเชลยห้าหมื่นคนไปได้อย่างไร
เขาไม่มีทางยอม จึงพูดต่อหน้าเหล่าทหารให้ทันทีว่า
“ในเมื่อฮูเถี่ยถูถูกฆ่าตายแล้ว เช่นนั้นกองทัพเฟิงเฉวี่ยนในตอนนี้ก็แค่มังกรไร้หัว… เราต้องตามไล่ล่าและฆ่าทหารห้าพันนายของกองทัพพิทักษ์อุดรทิ้ง เพียงเท่านี้ก็สามารถยึดครองกองทัพห้าหมื่นนายได้อย่างง่ายดาย และเพิ่มความแข็งแกร่งของกองทัพเยียนของเรา”
“ท่านแม่ทัพพูดถูกแล้ว กองทัพที่ไม่มีผู้บัญชาการก็เหมือนลูกศรไม่มีหัว ไม่น่ากังวลเลยสักนิด ท่านแม่ทัพโปรดนำพวกข้าลงใต้โดยเร็วเถิด”
“ถูกต้องแล้ว ท่านแม่ทัพโปรดนำพวกข้าลงใต้ไล่ล่าศัตรู และฆ่ากองทัพพิทักษ์อุดรให้สิ้นซาก”
“ใช่แล้ว ฆ่าพวกมันให้สิ้นซาก”
“ท่านแม่ทัพโปรดนำพวกข้าลงใต้”
“...”
เมื่อซือหม่าเหย่ได้ยินดังนั้นก็แสยะยิ้มทันทีก่อนจะพูดว่า
“ดี พี่น้องทั้งหลายจงติดตามข้าลงใต้เถิด”
จากนั้นก็นำกองทัพเกรียงไกรแกะรอยลงใต้ทันที่พูดจบ
ทว่า
เพิ่งเดินทางไปไม่ถึงหนึ่งลี้ ทหารกองหน้าที่นำหน้าก็ตกลงไปในหลุมขนาดใหญ่และถูกหอกแหลมในหลุมแทงฉึกๆ จนสิ้นใจตายทันที
“มีกับดัก”
“รีบถอยหลัง”
“บัดซบ!”
“...”
ทั้งกองทัพพลันตกใจกลัวในทันที