ตอนที่ 683 ส่งเจ้าอ้วนหลิวไประเบิดช่องเขาเทียนซาน

ซือหม่าชิงอวิ๋นถอนทัพเป็นการชั่วคราวก่อนรุ่งสาง

เพราะข้างในมีกับดักมากเกินไปจึงบุกเข้าโจมตีไม่ได้

นอกจากหยางเฟิงจะใช้กับดักแล้ว ยังได้ทำการทิ้งระเบิดครั้งสุดท้าย ซึ่งฆ่าทหารม้าหลายพันนายตายทันที ซือหม่าชิงอวิ๋นตกใจจนต้องออกคำสั่งให้ถอนกำลัง

เนื่องจากแรงระเบิดน่ากลัวเกินไปและเหล่าทหารก็โจมตีทั้งคืนจึงเหนื่อยล้าอ่อนแรงอย่างยิ่ง

ประตูเมืองถูกปิดทันทีที่ซือหม่าชิงอวิ๋นถอนกำลัง แต่ซือหม่าชิงอวิ๋นได้ส่งมือธนูคอยเฝ้าสะพานชักนั้นไว้ ท้ายที่สุดก็ไม่สามารถปิดได้

ประตูเมืองไม่มีความสำคัญอันใดแล้ว อย่างไรเสียพวกเขาก็ต้องปีนกำแพงเมืองอยู่ดี

เพราะหลุมขนาดใหญ่ที่ประตูเมืองได้ปิดกั้นเส้นทางเข้าโจมตีเมืองเสียแล้ว จึงไม่สามารถเข้าโจมตีผ่านทางนั้นได้

ยามเที่ยง เมื่อหลี่จุ่นที่อยู่บนเขาเฟิงโหยวได้ทราบข่าวซือหม่าชิงอวิ๋นโจมตีเมืองข้ามวันข้ามคืนก็แสดงสีหน้าฉงนในทันที

คิดไม่ถึงเลยว่าซือหม่าชิงอวิ๋นจะโจมตีเมืองเร็วเช่นนี้

ซึ่งความเร็วนี้อยู่เหนือความคาดหมายของเขา

เห็นทีจี้จงชิงจะทำให้ซือหม่าชิงอวิ๋นโกรธแค้นไม่น้อย ซือหม่าชิงอวิ๋นจึงอดไม่ได้ที่จะโจมตีเมืองก่อนเวลาอันควร

ในเวลาเดียวกัน หลี่จุ่นก็รู้สึกเสียดายที่คราก่อนไม่สามารถระเบิดซือหม่าชิงอวิ๋นให้ตายได้

มิเช่นนั้นคงขจัดปัญหาได้ไม่น้อย

“พี่จุ่น พวกเราทุกคนพร้อมแล้ว”

หลิวซานเคาะประตูก่อนจะเข้ามารายงาน

หลี่จุ่นพยักหน้าและรีบเดินออกไปพร้อมกับเขาทันที

จากนั้นพาหลิวซานและหม่าหยวนฮั่นลงเขา เมื่อหลี่จุ่นเห็นทหารม้าหนึ่งพันนายที่ประกอบด้วยทหารม้าและมือระเบิดเตรียมพร้อมอยู่ที่ตีนเขาก็ลอบพยักหน้าในทันที

จากนั้นหลี่จุ่นสั่งให้หลิวซานและแม่ทัพคนสำคัญหลายคนก้าวมาข้างหน้าก่อนจะหยิบแผนที่ออกมาและพูดว่า

“ข้าต้องการให้พวกเจ้าทำเพียงเรื่องเดียว นั่นคือนำห่อระเบิดที่ข้าทำขึ้นให้พวกเจ้าไประเบิดเส้นทางที่มุ่งไปสู่แคว้นฉู่ให้ถล่มและปิดเส้นทางนั้นไว้เพื่อไม่ให้กองทัพของโจวชิงถอยทัพกลับจากที่นี่ได้”

หลี่จุ่นชี้ไปยังช่องแคบเทือกเขาเทียนชาน

ทุกคนต่างตกตะลึงทันทีที่สิ้นเสียงนี้

โดยเฉพาะหม่าหยวนฮั่น เขาอ้าปากค้างก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า

“หากท่านระเบิดที่แห่งนั้น เกรงว่าเจ้าลัทธิคงไม่ยินยอม”

“หา? เพราะเหตุใดกัน”

หลี่จุ่นตะลึงงันในทันที

หากเจียงเยว่ฉานไม่ยินยอม เช่นนั้นก็ทำไม่สำเร็จแน่