ตอนที่ 714 ใครว่าข้าสู้โจวชิงไม่ได้!

เฟิงเฉวี่ยนอ๋องได้ยินดังนั้นก็มีสีหน้าย่ำแย่สุดขีด เห็นทีข่าวลือนี้จะเป็นเรื่องจริง ว่าไทเฮาถูกเจ้าหมอนี่…

เมื่อคิดถึงจุดนี้ หัวใจของเฟิงเฉวี่ยนอ๋องเหมือนถูกมีดทิ่มแทง

เมื่อหลี่จุ่นอ้าปาก จี้จงชิงที่อยู่ด้านข้างก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

เขาคิดว่าเรื่องการลงโทษเฟิงเฉวี่ยนอ๋องยังไม่จำเป็นต้องรีบลงมือ อีกอย่างเรื่องนี้จะต้องให้ฝ่าบาทตัดสินใจ จะปล่อยให้หลี่จุ่นทำตามอำเภอใจไม่ได้

ทันใดนั้น จี้จงชิงจึงเอ่ยขึ้นอย่างรีบร้อนว่า

“จอมทัพ เรื่องนี้มอบให้ข้าเป็นคนจัดการเถิด”

หลี่จุ่นหันไปมองจี้จงชิงแวบหนึ่ง แววตาดูมีความเยือกเย็นและเอ่ยอย่างเฉยชาว่า

“อัครมหาเสนาบดีจี้ ตอนนี้ข้าคือจอมทัพของชายแดนเหนือ เรื่องบางเรื่องข้ามีอำนาจที่จะตัดสินใจได้ เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องรบกวนท่าน”

ทันใดนั้น สีหน้าของจี้จงชิงตึงเครียดเล็กน้อย คิ้วบนหน้าก็ยิ่งขมวดเข้าหากันแน่นขึ้น

แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

หลี่จุ่นหันไปมองเฟิงเฉวี่ยนอ๋องอีกครั้ง และเอ่ยขึ้นว่า

“เจ้าหนุ่ม เห็นแก่เกียรติของแม่เจ้า ข้าหวังดีต่อเจ้าเช่นนี้ ถ้าเจ้ารู้จักถนอมน้ำใจก็ต้องเชื่อฟังคำสั่งของข้า แต่ถ้าเจ้าไม่รู้สึกถนอมน้ำใจข้าก็จะไม่สนใจเจ้าอีก! ”

เฟิงเฉวี่ยนอ๋องรู้สึกขุ่นเคืองใจ กัดฟันพลางเอ่ยขึ้นว่า

“ข้า ข้าขอ…คิด คิดดูก่อนได้ไหม?”

หลี่จุ่นพยักหน้า และเอ่ยขึ้นว่า

“ได้อยู่แล้ว แต่อย่าคิดนานเกินไป ข้าไม่มีเวลามาล้อเล่นกับเจ้า เช้าวันพรุ่งนี้เจ้าต้องให้คำตอบกับข้า”

“ได้ ตกลง…”

เฟิงเฉวี่ยนอ๋องตอบตกลงอย่างจนปัญญา

ตอนนี้เขาอายุยังน้อย

เพิ่งจะสิบห้าขวบเท่านั้น…