ตอนที่ 724 หลี่เจิ้งกล่าว เมืองเฟิงหั่วพังแล้ว…

เมืองหลวง!

วันนี้ไม่มีการประชุมขุนนาง ยามเช้าตรู่ หวังเหลียนก็ได้ไปปลุกหลี่เจิ้งที่กำลังนอนหลับสนิทด้วยสีหน้าตื่นเต้นดีใจ

ทำให้หลี่เจิ้งด่าทอหวังเหลียนอย่างอารมณ์เสีย

อารมณ์หงุดหงิดที่เพิ่งตื่นนอน แม้แต่โอรสสวรรค์องค์ปัจจุบันก็ยังมีให้เห็น

หวังเหลียนไม่สนอะไรทั้งนั้น พูดอย่างเสียงดังด้วยความดีใจ

“ฝ่าบาท กระหม่อมมาแสดงความยินดีกับฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ! ยินดีกับฝ่าบาทด้วย! ยินดีกับฝ่าบาทด้วยพ่ะย่ะค่ะ!”

หลี่เจิ้งเพิ่งลุกขึ้นมานั่ง ได้ยินเสียงหวังเหลียนดังขึ้นอยู่นอกผ้าม่านราวกับคนเสียสติ ทันใดนั้นก็ขมวดคิ้ว และเอ่ยถามว่า

“มีเรื่องอะไรก็ว่ามา มีอะไรน่ายินดีหรือ?!”

หวังเหลียนเอ่ยขึ้นทันทีว่า

“ฝ่าบาท เสิ่นไท่ฟู่ส่งคนมารายงานแต่เช้า หน่วยข่าวลับได้รับจดหมายลับจากอัครมหาเสนาบดีจี้ กองทัพแคว้นเยียนบนเทือกเขาชิงเฟิงได้ลงมาทางใต้ แล้วถูกจิ่งอ๋องกับอัครมหาเสนาบดีจี้ทำลายที่เมืองเฟิงหั่ว! สงครามชายแดนเหนือจึงได้สิ้นสุดลงล่วงหน้าแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”

“ว่าไงนะ?!”

หลี่เจิ้งตกใจจนกระโดดลงมาจากเตียงโดยไม่ทันสวมรองเท้า วิ่งออกมาด้านนอกผ้าม่านโดยตรง จับตัวหวังเหลียนจ้องมองและเอ่ยถามอย่างดีใจว่า

“เจ้า เจ้า เจ้าพูดเรื่องจริงหรือ? ถ้าเจ้ากล้าโกหกข้า ข้าจะตัดหัวเจ้าทิ้งซะ!”

ซือหม่าชิงอวิ๋นลงใต้แล้ว…จากนั้นก็ถูกสังหาร!

นี่ นี่เป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อ!

หวังเหลียนเอ่ยขึ้นทันทีว่า “โถๆๆ ฝ่าบาท กระหม่อมมิกล้าพ่ะย่ะค่ะ? ถ้ากระหม่อมโกหกฝ่าบาท ศรีษะของกระหม่อมคงจะต้องหลุดออกจากบ่าอย่างแน่”

“ฮาๆๆ! ดี ช่างดีเหลือเกิน!”

ใบหน้าหลี่เจิ้งเบิกบานแจ่มใส ร้องอย่างเสียงดังด้วยความดีใจ!

เป็นเรื่องที่ทำให้ผู้คนรู้สึกยินดีอย่างยิ่ง!

เป็นข่าวดีครั้งยิ่งใหญ่!

อัครมหาเสนาบดีจี้และเจ้าหกวางกลยุทธ์ได้ดีเยี่ยมจริงๆ สามารถหลอกล่อซือหม่าชิงอวิ๋นลงมาทำลายได้!

น่าตกตะลึงอย่างยิ่ง ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ!

“สองวันนี้สุขภาพของไท่ฟู่เป็นอย่างไรบ้าง? ข้าอยากจะรู้รายละเอียด!”

หลี่เจิ้งอดใจไม่ไหวอยากจะรู้ว่าอัครมหาเสนาบดีจี้กับหลี่จุ่นทำได้อย่างไร

รวมถึงกองทัพเจิ้นเป่ยหนึ่งแสนคนที่เคลื่อนย้ายไปด่านเหิงกู่ว่าเป็นอย่างไรบ้างแล้ว?

ทำลายซือหม่าชิงอวิ๋นด้วยวิธีใด?

เขาอยากรู้ใจจะขาด!

หวังเหลียนยิ้มและพลางเอ่ยอย่างรีบร้อนว่า “ฝ่าบาท สองวันนี้ไท่ฟู่น่าจะต้องการให้ฝ่าบาทไปเยี่ยมเยียนด้วยพระองค์เอง”

เมื่อหลี่เจิ้งได้ยินดังนี้ ก็หันไปมองบ่าวเฒ่าผู้ซื่อสัตย์ของตน ทันใดนั้นก็ยิ้มและพลางเอ่ยขึ้นว่า

“ฮาๆๆ ดี หัวหน้าขันทีหวัง ข้ารู้สึกว่าเจ้าพูดได้ถูกต้อง! ทหาร เปลี่ยนชุดให้ข้าเดี๋ยวนี้!”