ตอนที่ 741 ไปแคว้นหลาง

กลับมาที่ด่านเฟิงเป่ย ก็เป็นเวลาเที่ยงของวันที่สองแล้ว

หลี่จุ่นไปพูดคุยเจรจากับเหยียนอ๋องผู้เฒ่า

“ข้าตัดสินใจแล้ว ที่จะกั้นระหว่างจวนชายแดนตะวันตกและด่านฝานหลงสามสิบลี้ หลังจากบังคับทัพแคว้นฉู่ของ โจวชิงออกจากด่านฝานหลง ป้องกันไม่ให้พวกเขาเข้าไปในจวนชายแดนตะวันตก และกำจัดพวกเขาที่นั่น! ข้าได้สังเกตลักษณะภูมิประเทศแล้ว ระยะทางนั้นก็เหมาะสมมากสำหรับการปะทะกันของทั้งสองกองทัพ!”

หลี่จุ่นพูดอย่างเด็ดขาด

ถ้าไม่ไกลจากยอดเขามากนัก มันคงจะง่ายกว่าที่จะยืนบนยอดเขาแล้วเอาหินขว้างใส่ให้ตาย แต่มันอยู่ไกลเกินไป

หากไม่มีอาวุธจากในอนาคตก็ไม่มีทางเป็นไปได้เลย

เมื่อเหยียนอ๋องผู้เฒ่าได้ยินสิ่งนี้ เขาก็ดูตกตะลึงและพูดด้วยความตกใจ

“ท่านพูดจริงรึ”

หลี่จุ่นพยักหน้าอย่างหนักแน่นและกล่าวว่า “เป็นเรื่องจริงอย่างแน่นอน”

เหยียนอ๋องผู้เฒ่าเงียบไปครู่หนึ่งแล้วกล่าว

“ถ้าอย่างนั้นท่านก็น่าจะรู้ว่าเราไม่มีวิธีข้ามไปได้ ทำไมถึงยังพูดอยู่แบบนั้น เป็นไปได้หรือไม่ว่าท่านมีวิธีที่จะข้ามมันไปได้”

แต่มันจะเป็นไปได้อย่างไร

ความสูงของยอดเขานั้นไม่ธรรมดา อย่างน้อยก็สูงกว่าร้อยจั้ง!

เว้นเสียแต่ว่าคนจะมีปีก ไม่อย่างนั้นจะส่งพวกทหารลงมาจากยอดเขาได้อย่างไร

เป็นเรื่องเพ้อฝันมาก!

เหยียนอ๋องผู้เฒ่ารู้สึกว่าหลี่จุ่นอาจจะกำลังล้อเขาเล่น

หลี่จุ่นพยักหน้าด้วยรอยยิ้มแล้วพูดว่า “ท่านอาหวัง ข้ามีวิธีแล้ว แต่เราจำเป็นต้องให้พวกทหารได้ลองฝึกฝนก่อน ไม่เช่นนั้นมันจะไม่ได้ผล”

เหยียนอ๋องผู้เฒ่าตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เขาเปิดปาก พยักหน้าช้า ๆ แล้วพูดว่า

“ได้ ถ้าท่านจะทำเช่นนี้ ก็ไปทำได้เลย”

เด็กคนนี้ได้ทำสิ่งที่น่าทึ่งมากมายที่ชายแดนทางตอนเหนือ และบางทีเขาอาจจะทำให้ตัวเองประหลาดใจครั้งใหญ่ก็ได้

หลี่จุ่นยิ้ม ส่ายหัว แล้วพูดว่า “เรื่องนี้ข้ายังต้องการให้ท่านอาหวังอยู่เตรียมการด้วย เพราะข้าจำเป็นต้องไปแคว้นหลางและไม่มีเวลาฝึกฝนพวกทหารในตอนนี้ ดังนั้นข้าจึงต้องรบกวนท่านอาหวังด้วย”

ทันใดนั้นดวงตาของเหยียนอ๋องผู้เฒ่าก็หรี่ลง และถามด้วยเสียงทุ้มลึก

“ท่านไปที่แคว้นหลางด้วยเหตุอันใด”

แม้ว่าตอนนี้แคว้นหลางและราชวงศ์อู่จะเป็นพี่เป็นน้องกันแล้ว และตอนนี้ที่ด่านเฟิงเป่ยยังมีกองกำลังทหารของแคว้นหลางมากกว่าสองหมื่นนาย แต่ก็ยังเสี่ยงอันตรายมากที่หลี่จุ่นจะไปยังแคว้นหลาง

นอกจากจะเสี่ยงอันตรายจากในแคว้นหลางแล้ว ก็ยังเสี่ยงอันตรายจากด่านฝานหลงของโจวชิงอีกด้วย

ด่านฝานหลงตั้งอยู่บนถนนหน้าด่านห่างจากแคว้นหลาง และเมืองจวี้ฉือที่ต่อต้านอยู่กับด่านฝานหลงก็อยู่ห่างออกไปไม่เกินยี่สิบลี้ ซึ่งอาจพบร่องรอยของหลี่จุ่นได้ตลอดเวลา บางทีพวกเขาอาจจะนำกองกำลังไปจับหลี่จุ่นในชั่วพริบตา ถึงตอนนั้นคงเป็นเรื่องรางใหญ่โตแน่

หลี่จุ่นกล่าว “ข้าวางแผนที่จะสร้างอุปกรณ์สำหรับล้อมเมืองซึ่งต้องใช้ช่างฝีมือจำนวนหนึ่ง หากข้าไปที่ด่านเพื่อหาช่างฝีมือ มันจะเสียทั้งแรงและเวลา ข้าเกรงว่ามันจะไม่ทันการ ดังนั้นข้าจึงวางแผนที่จะไปยังแคว้นหลางเพื่อขอความช่วยเหลือ”

ดวงตาของเหยียนอ๋องผู้เฒ่าหรี่ลงเล็กน้อย เขาพยักหน้าช้า ๆ แล้วพูดว่า

“เอาล่ะ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าจะให้อวี่เอ๋อร์ไปกับท่าน อวี่เอ๋อร์รู้ภาษาของแคว้นหลาง จะได้สื่อสารกับอีกฝ่ายได้สะดวก”