ตอนที่ 744 หลี่จุ่นผู้หาญกล้า!

คนของทั้งสองฝ่ายหยุดลงแล้ว

อวี้เจียสวมชุดกระโปรงยาวสีสันสดใส สวมรองเท้าหุ้มสูงสีขาว สวมหมวกผ้าสักหลาดสีม่วงทอง มีเม็ดมุกห้อยลงมาเป็นสายแนบกับดวงหน้าสวยหยาดเยิ้ม

งามตาน่าประทับใจอย่างยิ่ง

จ้าวอวี่และหม่าหยวนฮั่นมองกันจนตาค้าง คนผู้นี้งดงามยิ่งนัก!

พออวี้เจียเห็นหลี่จุ่นก็รีบพลิกตัวลงมาจากหลังม้า วิ่งเหยาะ ๆ มาด้วยความตื่นเต้นดีใจประมาณหนึ่ง

“ท่าน ท่านอ๋อง...ท่าน ท่านมาได้ยังไงน่ะ”

อวี้เจียลมหายใจกระชั้น มองคนที่เฝ้าคิดถึงทุกทิวาราตรี ร่างอรชรสั่นระริก

มองหลี่จุ่นแบบอึ้ง ๆ

นางคิดไม่ถึงเลยว่าจู่ ๆ หลี่จุ่นจะปรากฏตัวที่แคว้นหลาง พอได้ข่าวนางก็นำองครักษ์ของตัวเองเร่งรุดมาทันที

หลี่จุ่นบนหลังม้ามองอวี้เจียที่ไม่ได้พบเจอมานาน ยิ้มแย้มทักทาย

“ท่านหญิงอวี้เจีย ไม่เจอกันนานเลยนะ ท่านหญิงยังสวยเหมือนเดิมเลย”

“นั่นสิ ท่านอ๋อง ไม่เจอกันตั้งนาน...”

อวี้เจียสีหน้าชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็คลี่รอยยิ้มสดใสตรงมุมปาก

เขายังคงเป็นอ๋องคนนั้น เพียงดูเหมือนคล้ำไปประมาณหนึ่ง

ไม่ได้ขาวเนียนเหมือนดวงตะวันอาบน้ำนมเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

“มา ขึ้นม้า!”

จู่ ๆ หลี่จุ่นก็ยื่นมือออกไป มองนางพลางยิ้ม

อวี้เจียหน้าแดงเดี๋ยวนั้น ตะลึงเล็กน้อย หัวใจเต้นเร็วขึ้น!

นี่ยังเป็นครั้งแรกที่หลี่จุ่นมีพฤติกรรมคลุมเครือกับนางแบบนี้

“มาเถอะ!”

หลี่จุ่นพูดซ้ำ

อวี้เจียสูดลมหายใจเข้าลึก ลังเลนิดหนึ่งก่อนจะวางมือหยกของตนในมือของหลี่จุ่น แพล็บเดียวหลี่จุ่นก็ฉุดนางขึ้นบนหลังม้าได้แล้ว ให้นางขี่อยู่ข้างหลังตน จากนั้นก็พูดขึ้นว่า

“จับแน่น ๆ นะ ถ้าตกลงไป ร่างกายของเจ้า หน้าตาชวนหลงใหลของเจ้าจะรักษาไว้ไม่ได้แล้ว”

หัวใจอวี้เจียแทบจะเด้งออกมา ไม่รู้ว่าทำไมหลี่จุ่นถึงใจกล้าเพียงนี้...

พูดจายั่วยวนคนเสียไม่มี

แต่นางยังกอดเอวหลี่จุ่นแน่น ๆ ไปตามสถานการณ์ แนบใบหน้ากับแผ่นหลังของเขาแล้วเอ่ย

“ท่านอ๋อง...ข้า ข้าจับแน่น ๆ แล้ว!”