ตอนที่ 792 เจ้าสื่อสารกับคนตายได้หรือ ?

ในตอนนี้เอง !

จู่ ๆ หม่าหยวนฮั่นก็ลงมือ แต่แทนที่จอมยุทธ์หนุ่มจะโจมตีไปทางประตู เขากลับโจมตีชายผู้สวมหมวกหรูเม่าที่อยู่ข้าง ๆ แทน

ทว่า

ชายผู้สวมหมวกหรูเม่าเองก็มิใช่คนธรรมดา เขาพุ่งตัวออกไปเกือบจะในทันที หลบการโจมตีของหม่าหยวนฮั่นแล้วหัวเราะขึ้นเสียงดัง

“มีบุคคลระดับวีรบุรุษหม่าอยู่แล้วข้าจะไม่ระวังตนได้สักนิดเชียวหรือ ? ท่านหม่า คู่ต่อสู้ของท่านไม่ใช่ข้าหรอก !”

ใบหน้าของหม่าหยวนฮั่นดูบอกบุญไม่รับในทันที !

ขณะที่จงจื่อหนิงได้ยกทวนขึ้นเพื่อปกป้องหลี่จุ่น พลางสายตาก็มองไปยังคนสองคนที่ประตู !

เช้ง !

ชายสองคนที่ประตูชักกระบี่ออกมาทันที เกิดเสียงดาบขึ้นแผ่วเบา ทันใดนั้นพวกเขาก็พุ่งตัวออกไปออกไป มุ่งตรงไปยังจงจื่อหนิงและหลี่จุ่น !

เมื่อหม่าหยวนฮั่นเห็นท่าทีดังนั้น จึงรีบลงมือแล้วตะโกนขึ้นเสียงดัง

"พวกเจ้ากล้าดีอย่างไรกัน ?!"

จงจื่อหนิงเองก็ต่อสู้กับนักฆ่าทั้งสองคนเช่นกัน พลางเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม

“กล้าลอบสังหารท่านอ๋องแห่งราชวงศ์อู่และผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งชายแดนเหนือ พวกเจ้าช่างบังอาจยิ่งนัก ! จงตายเสียเถอะ !”

"ฮ่าๆๆ!"

บุรุษผู้สวมหมวกหรูเม่านั้นหัวเราะขึ้นเสียงดังแล้วเอ่ยขึ้น

“หากตายไปแล้วก็เป็นได้แค่คนตายเท่านั้นละ ! ท่านทั้งสอง ข้ายกพวกมันให้พวกท่านจัดการก็แล้วกัน !”

ว่าแล้วบุรุษฉกรรจ์ทั้งสี่ก็เริ่มต่อสู้กันในโถงรับแขกของโรงเตี๊ยม เห็นได้ชัดว่าพื้นที่นั้นไม่เพียงพอต่อการแสดงฝีมือ เพียงสู้กันไม่นานพวกเขาก็รุดถอยออกไปต่อสู้กันต่อข้างนอก !

เมื่อหม่าหยวนฮั่นกระโดดออกไปข้างนอก เขาก็เหลือบมองชายที่สวมหมวกหรูเม่าแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ถ้าเจ้ากล้าแตะต้องแม้แต่เส้นผมของเขาเพียงเส้นเดียว ข้าจะไล่ตามสังหารเจ้าไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว หากไม่เชื่อก็ลองดูได้ !”

จงจื่อหนิงเองก็กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาเช่นกัน "ถ้าจอมทัพเป็นอะไรไปแม้เพียงนิด พวกเจ้าต้องไม่ได้มีที่ยืนบนแผ่นดินนี้อีกแน่ หากไม่เชื่อเจ้าก็ลองดูสิ !"

นี่คือสิ่งที่ท่านอัครมหาเสนาบดีเอ่ยด้วยตนเองเมื่อครั้งที่เดินทางออกจากชายแดนเหนือ

หากว่าหลี่จุ่นตายไป จะมีคนอีกจำนวนมากที่ไม่ยอมรามือง่าย ๆ เป็นแน่ !

อันดับแรก

ฝ่าบาทย่อมไม่มีทางรามือได้แน่นอน

ส่วนท่านอัครมหาเสนาบดีเองก็ไม่ยอมเช่นกัน

ไท่ซือเองก็ไม่มีทางยอมปล่อยไปง่าย ๆ

อืม... แต่ถ้าเป็นไท่ฟู่นั้นคงยากที่จะคาดการณ์ได้

สรุปได้ว่า ถ้าหลี่จุ่นตายขึ้นมาจะมีคนไม่พอใจเป็นจำนวนมาก

และผลที่ตามมาจากความโกรธของคนเหล่านี้คือ... ความวุ่นวายในใต้หล้า

ใครก็ตามที่เกี่ยวข้องจะถูกฆ่าอย่างไร้ปรานี !

ประหารเก้าชั่วโคตร !

ทั้งสี่คนซัดกันนัวเนีย ต่างก็ไม่มีใครยอมใคร