ตอนที่ 821 จิ่งอ๋องตายแล้ว

แคว้นหนึ่ง

ในพระราชวังที่ทองอร่ามอลังการเล็กน้อย

ยอดสตรีในชุดผาวหรูหราสีแดงชาด ชายด้านหลังลากยาวหลายฉื่อ

กำลังพาดตัวอยู่กับโต๊ะอ่านอยู่

ด้านข้างคือองุ่นลูกกลมอิ่มเกลี้ยงเกลาใสวาวที่เพิ่งเอาออกมาจากการแช่เย็นในอุโมงค์น้ำแข็งครึ่งวัน ยังมีไอเย็นลอยขึ้นมาเล็กน้อย

องุ่นซึ่งถูกขนานนามว่าเป็นสมบัติแห่งฟ้าชนิดนี้คือของขึ้นชื่อที่มีแต่ที่นี่

ฤดูกาลนี้ยิ่งเป็นช่วงตกผลผลิต

แน่นอน นอกจากรุ่นแรก องุ่นอื่นทั่วไปยังไม่สุกดี

ความสดใหม่แรกย่อมต้องส่งบรรณาการในวังหลวง แล้วฮ่องเต้จึงประทานให้นางสนมอย่างกุ้ยเฟย กุ้ยเหรินและอื่น ๆ สามตำหนักหกหมู่เรือนอีกที

จากนั้นจึงจะประทานแก่ราชนิกุลแลขุนนางใหญ่ทั้งหลาย

สมบัติจากฟ้าบนโต๊ะก็คือเครื่องบรรณาการ

สตรีแพขนตายาวสั่นระริก

นิ้วมือสวยเรียวดังต้นหอมพลิกหน้าหนังสือเบา ๆ

จากนั้นก็หยิบองุ่นเม็ดใสลูกหนึ่งเข้าปาก หนึ่งยกหนึ่งขยับเต็มไปด้วยความสง่าและสวยชดช้อย

ยังมีความเต็มอิ่มที่สตรีเต็มวัยมี

ชายใดพบต้องตาค้าง แม้จะเป็นสตรีเพศเห็นยังต้องทอดถอนใจสยบแด่ความสูงศักดิ์ที่ติดตัวมาแต่กำเนิดของนาง

อื่ม...ที่นางถืออยู่ในมือคือนิยาย

บนนั้นเขียนตัวอักษรราชวงศ์อู่อยู่...

ห้องสิน

ใช่แล้ว นางผู้นี้กำลังอ่านห้องสิน นิยายที่ได้รับความนิยมอย่างร้อนแรงในราชวงศ์อู่ระยะนี้

ยามนี้ นางกำลังอ่านอย่างสนุกสนานติดพัน แต่จู่ ๆ คิ้วตากลับกระดิก คลื่นอ่อนโยนหมื่นชนิดวาบผ่าน

ลวงจิตวิญญาณยิ่งแล้ว

กิริยาเอนกายเล็กน้อย แม้จะเกียจคร้านแต่ก็แสดงเส้นโค้งยั่วยวนออกมาได้สมบูรณ์แบบ

ต่อให้อยู่ในชุดผาวตัวยาวที่หลวมใหญ่ ก็ยังมิอาจปกปิดสรีระแห่งยุคที่อวบอิ่มมากขึ้นทุกวัน

นาง...แน่นอนก็คือน่าหลันเหวิน!

ท้องน้อยที่นูนนิด ๆ ในแต่เดิม บัดนี้ป่องชัดเจนแล้วจริง ๆ

“องค์หญิง!”

ทันใดนั้น

เสียงร้อนรนดังขึ้นจากนอกตำหนัก ถัดมาฉิงเอ๋อร์เข้าตำหนักด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน ราวกับเจอกับเรื่องสะเทือนใจใหญ่หลวง ทั้งคนใบหน้าซีดเผือด!

น่าหลันเหวินพลันถาม

“เป็นอย่างไรบ้าง มีข่าวมาหรือยัง”

ฉิงเอ๋อร์กัดฟัน

มองน่าหลันเหวิน ครู่หนึ่งยังไม่อาจเปิดปากพูด

หลายวันนี้น่าหลันเหวินมักน้ำตาไหลแบบไม่มีสาเหตุ แถมยังฝันถึงหลี่จุ่นบ่อย ๆ นางกลัวว่าหลี่จุ่นจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น จึงส่งจดหมายไปราชวงศ์อู่ ให้องครักษ์เงาที่นั่นสืบสถานการณ์ระยะนี้ของหลี่จุ่นสักหน่อย

ตอนนี้ข่าวส่งกลับมาแล้ว