ตอนที่ 853 คนที่มารับ

ในที่สุดรถม้าก็มาถึงประตูทางใต้

ร่างกายของเสิ่นคั่วเริ่มเย็นแล้ว กลายเป็นหนักอึ้ง

รถม้าหยุดลง

สารถีผู้นั้นพูดกับเสิ่นเลี่ยเสียงเย็นว่า

“ใต้เท้าเสิ่น เชิญเถอะ!”

พูดพลางชี้ไปทางนอกเมือง!

บ้านเรือนนอกเมืองเงียบมาก

รอบ ๆ ปราศจากผู้คน

แม้แต่คนเฝ้าเมืองก็ยังไม่มี

คาดว่าคงจัดการให้ออกจากพื้นที่ไปแล้ว

มีเพียงฝน...ที่เทกระหน่ำ!

เสิ่นเลี่ยอยากอุ้มร่างบิดาตัวเองไป แต่สารถีมองสายตาเย็นชาทันที

“ใต้เท้าเสิ่น ฝ่าบาทมิทรงรับปากให้ท่านพาร่างของไท่ฟู่ไปนะ! ที่ให้พวกท่านสองพ่อลูกกล่าวอำลาครั้งสุดท้าย ก็ถือว่าฝ่าบาทพระกรุณาแล้ว”

เสิ่นเลี่ยเดือดดาลสุดขีด โทสะสุมทรวง

แต่ทำอะไรไม่ได้

เวลานี้ข้างนอกยังมีกองพลอีกหนึ่งพันรอสังหารเขา นอกเสียจากเขาตาย ไม่อย่างนั้นจะต้องจากไปตามลำพัง

แต่เขาจะตายไม่ได้!

เขาต้องไปแคว้นฉี ไปบอกองค์หญิงใหญ่ แล้วยังต้องตามหาน้องสาวอีก...เจ้าต้องแก้แค้นให้ท่านพ่อ!

ด้วยเหตุนี้

เขาต้องรอดไปจากที่นี่ให้ได้

เสิ่นเลี่ยสูดลมหายใจเข้าลึก มองสารถี

“เช่นนั้นจะให้ข้ายืมดาบยาวใช้หน่อยได้หรือไม่”

สารถีมีดาบเหน็บอยู่ตรงเอว แค่ดูก็รู้ว่าเป็นองครักษ์ในวังหลวง!

สารถีผู้นั้นขมวดคิ้ว

ลังเลครู่หนึ่ง แต่ก็ยังปลดดาบพกของตัวเอง

ยื่นให้เสิ่นเลี่ยแล้วเอ่ย

“จะให้ท่านยืมก็ได้ ถึงอย่างไรยังต้องกลับถึงมือข้าอยู่ดี”

เสิ่นเลี่ยรับมา กำหมัดและขอบคุณทันที

“ขอบคุณ!”

จากนั้น

ชักดาบออกมาจากฝักฉับพลัน ฟันองครักษ์ผู้นั้นตายในสามดาบ!

“ขอบคุณสำหรับดาบของเจ้า แต่จำไว้ ชาติหน้าอย่าได้ให้ใครยืนดาบง่าย ๆ อีก...โดยเฉพาะกับผู้แซ่เสิ่น!”

เสิ่นเลี่ยมองสารถีผู้นั้นด้วยสายตาเย็นเฉียบ เอ่ยเสียงเย็น

จากนั้นก็กระโดดขึ้นรถม้า มองร่างของเสิ่นคั่ว เอ่ยเสียงหนัก

“ท่านพ่อ เมื่อก่อนข้าอกตัญญู น้อยครั้งที่จะเชื่อฟังท่าน แต่ครั้งนี้...ข้าตัดสินใจจะเชื่อฟังท่าน ข้าจะฝ่าออกไปและกลับมาแก้แค้นให้ท่านในภายภาคหน้า!”

“ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าท่านแม่เสียชีวิตได้อย่างไร แค้นของท่านแม่...ข้าจะแก้แค้นให้ได้! ข้าไปก่อนแล้ว!”