ตอนที่ 883 นัดหมายเรียบร้อย!

เฟิงหลิงจือจะตัดเสื้อให้ตนเองอีกแล้วหรือ?

เพื่ออะไร?

เมื่อคืนนางได้ปฏิเสธการขอแต่งงานจากตนแล้วนี่?

จะมาไม้ไหนอีก?

หลี่จุ่นนิ่งไปชั่วครู่ จากนั้นก็เอ่ยถามขึ้นทันทีว่า

“ทำไมพี่สาวของตนไม่มาวัดด้วยตนเอง?”

“เพราะว่าข้าก็วัดเป็น!”

เจ้าตัวเล็กเชิดหน้าขึ้นด้วยท่าทางมั่นอกมั่นใจ

หลี่จุ่นอ้าปากค้างอยู่ชั่วครู่ ทันใดนั้นก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ

เมื่อเจ้าตัวเล็กวัดเสร็จและจดบันทึกเรียบร้อย หลี่จุ่นก็เอ่ยขึ้นว่า

“บอกพี่หลิงจือว่า ต่อไปไม่ต้องทำเสื้อให้ข้าอีกแล้ว เสื้อผ้าไม่ได้แพงขนาดนั้น ข้าไปตัดที่ร้านเสื้อเองก็ได้ หาเรื่องให้ตนเองเหนื่อยเสียเปล่า”

เจ้าตัวเล็กเอียงหน้าจ้องมองหลี่จุ่น ผ่านไปพักใหญ่ก็ขมวดคิ้วขึ้นและเอ่ยว่า

“แต่ว่า พี่จุ่น พี่สาวอยากจะทำให้ท่าน ท่านไม่ชอบเสื้อที่พี่สาวทำให้หรือ?”

“พี่สาวยังไม่เคยทำเสื้อให้ข้ามาก่อนเลย…พี่จุ่นมีวาสนาดีกว่าข้าเสียอีก”

หลี่จุ่น “…”

นี่…

หลี่จุ่นไม่รู้จะพูดอะไรต่อ จากนั้นก็เอ่ยขึ้นอย่างรีบร้อนว่า

“เสร็จแล้ว เจ้ารีบกลับไปเถอะ!”

“โอ้!”

เจ้าตัวเล็กพยักหน้า จากนั้นก็วิ่งออกจากห้องทันที

เมื่อมาถึงประตูก็หยุดชะงักลง และหันตัวกลับมาช้าๆ

เงาร่างกายอีกครึ่งได้อยู่นอกประตูแล้ว แต่ยังหันมามองหน้าหลี่จุ่น แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงน่าสงสารว่า

“พี่จุ่น เมื่อไหร่ข้าจะได้ฟังท่านเล่านิทานอีก?”

หลี่จุ่นอึ้งไปชั่วครู่

ท่าทางน่าสงสารของเจ้าตัวเล็ก ทำให้ทำตัวไม่ถูก จึงเอ่ยขึ้นทันทีว่า

“ได้ พรุ่งนี้ข้าจะเล่าให้เจ้าฟัง!”

“เย้ๆ ดีใจจังเลย!”

ได้ยินเช่นนี้ เฟิงหลิงหวนก็ดีใจจนกระโดดโลดเต้นและเดินกลับไป

หลี่จุ่นแอบถอนหายใจเงียบๆ

เมื่อคืนเฟิงหลิงจือได้ปฏิเสธตน ก็ถือเป็นเรื่องที่ให้อภัยได้!

ถึงอย่างไร ก็ฉุกละหุกเกินไป คนอื่นยังไม่ทันได้เตรียมตัวเลยสักนิด

ถ้าหลี่จุ่นเป็นผู้หญิง จู่ๆมีผู้ชายมาขอแต่งงานกับตนเองเช่นนี้ เขาก็จะปฏิเสธเหมือนกัน

จะต้องให้เวลาเตรียมตัวเตรียมใจกันหน่อย

“คำนวณผิดพลาดอีกแล้ว”

หลี่จุ่นส่ายหน้าอย่างกลุ้มใจ

เมื่อคืนเขากระทำเรื่องนี้อย่างกะทันหัน ก็เพื่อต้องการให้เฟิงหลิงจือปฏิเสธตนเอง จากนั้นทั้งสองจะได้หยุดความสัมพันธ์นี้ลง

เขาคิดไว้แล้วว่าเฟิงหลิงจือต้องปฏิเสธ

ตอนแรกนึกว่าถ้าปฏิเสธแล้ว หญิงสาวขี้อายอย่างนั้น คงจะไม่มายุ่งเกี่ยวกับตนอีก