ตอนที่ 888 ชักศึกเข้าบ้าน?

“ฝ่าบาท คำพูดของเจ้าหนุ่มคนนี้เชื่อถือได้หรือ?”

เฟิงเป่าจินพูดอย่างกังวล

เสิ่นคั่วตายแล้ว สำหรับแคว้นหนานถือว่าเป็นข่าวดี!

แม้จะตกตะลึง แต่ความดีใจก็ยังเกิดขึ้นมา

จักรพรรดินีใคร่ครวญสักพักก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า

“ข้ายังได้ทราบข่าวอีกเรื่องหนึ่งที่น่าสนใจมาก”

“เรื่องอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ?”

จักรพรรดินียิ้มพลางเอ่ยว่า

“ปฏิเสธไม่ได้ว่า หลังจากเสิ่นคั่วตายไป ข่าวสารในราชวงศ์อู่จะไม่สามารถปิดบังข้าได้อีก”

“ข้าให้คนไปตรวจสอบเจ้าหนุ่มผู้นี้ จึงได้รู้มาว่าก่อนที่เขาจะแกล้งตายเพื่อหลบหนีเอาชีวิต ไม่เพียงแต่เคยถูกเนรเทศไปชายแดนเหนือ ยังได้ไปด่านเฟิงเป่ย และชายแดนใต้…”

“เสนาบดีเฟิงใคร่ครวญอยู่ชั่วครู่ สถานที่เหล่านี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง?”

เฟิงเป่าจินอึ้งไปชั่วขณะ จากนั้นก็เอ่ยขึ้นทันทีว่า

“ซือหม่าชิงอวิ๋นพ่ายแพ้สงครามที่ชายแดนเหนือ ส่วนชายแดนใต้…โจวชิงก็พ่ายแพ้เช่นกัน!”

จักรพรรดินียิ้มขึ้นมา แล้วพยักหน้าก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า

“เจ้ารู้สึกหรือไม่ว่าเจ้าหนุ่มผู้นี้ไม่เหมือนกับที่ผู้คนเล่าลือกันมา? นอกจากจะเขียนกลอนได้แล้ว ยังเจ้าเล่ห์เพทุบาย และแฝงด้วยจิตญาณบางอย่างที่อธิบายไม่ถูก…ข้าสงสัยว่า เขาจะเกี่ยวข้องกับการพ่ายแพ้สงครามของซือหม่าชิงอวิ๋นและโจวชิง”

เฟิงเป่าจินอึ้งอยู่ชั่วครู่ จากนั้นก็เอ่ยขึ้นช้าๆว่า

“ฝ่าบาทคิดว่าการพ่ายแพ้ของซือหม่าชิงอวิ๋นและโจวชิง ไม่ใช่จี้จงชิงที่คอยวางแผนอยู่เบื้องหลังงั้นหรือ?”

จักรพรรดินีส่ายหน้าแล้วเอ่ยขึ้นว่า

“ยังไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่เจ้าหนุ่มคนนี้สามารถเดินทางไปชายแดนใต้เพียงลำพังโดยไม่มีจี้จงชิง อีกทั้งยังสามารถเอาชนะโจวชิง ก็สามารถยืนยันได้ว่า แม้จะไม่ใช่ฝีมือของตนเอง แต่ก็ได้รับการถ่ายทอดฝีมือมาจากจี้จงชิงอยู่ไม่น้อย”

เฟิงเป่าจินฟังแล้วรู้สึกแปลกๆชอบกล จึงเอ่ยถามขึ้นมาอย่างทนไม่ไหวว่า

“ฝ่าบาท ท่านต้องการจะ…”

จักรพรรดินีเอ่ยขึ้นว่า “เสนาบดีจี้เข้าใจถูกต้อง ข้าต้องการให้เขานำทัพออกโจมตีราชวงศ์อู่!”

ทันใดนั้นเฟิงเป่าจินรู้สึกตกใจสุดขีด จากนั้นก็เอ่ยขึ้นว่า

“ฝ่าบาท ทำเช่นนี้ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ! ถ้าหากเจ้าหนุ่มนี้เป็นไส้ศึกที่จักรพรรดิอู่ส่งตัวมา ก็เท่ากับว่าส่งกองทัพของพวกเราไปตาย!”

และปฏิเสธไม่ได้ว่า ในฐานะที่เขาเป็นลูกชายของจักรพรรดิอู่ก็เพียงพอทำให้ทุกคนรู้สึกไม่เชื่อใจเขาได้!

จักรพรรดินีจึงเอ่ยขึ้นว่า “ไม่ต้องเป็นกังวล ข้าได้ข่าวมาว่า เจ้าหนุ่มคนนี้ไม่ใช่บุตรของจักรพรรดิอู่ และยังได้รับรู้เรื่องราวบุญคุณความแค้นระหว่างเขากับจักรพรรดิอู่ แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมจักรพรรดิอู่ถึงไม่ฆ่าเขาทิ้ง แต่กลับเนรเทศเขาไปชายแดน แต่ก็ทำให้รู้ได้ว่าความแค้นที่เจ้าหนุ่มผู้นี้มีต่อจักรพรรดิอู่ คงจะมีอยู่มากพอสมควร”

“นี่…”

เฟิงเป่าจินฟังอย่างตระหนกตกใจ จากนั้นก็เอ่ยขึ้นว่า

“ฝ่าบาท ขอให้ไตร่ตรองอย่างละเอียดเสียก่อน! เรื่องนี้…ยังจำเป็นต้องวางแผนอย่างรอบคอบ!”

แต่ทว่า!