ตอนที่ 917 รับปากหนึ่งเรื่อง!

“หากข้าน้อยสามารถเกลี้ยกล่อมผู้อาวุโสได้ เช่นนั้นคือเกียรติของข้าน้อยแล้ว!”

หลี่จุ่นยิ้มพูด

ทว่า

เฟิงอู่หังส่ายหน้าเอ่ย

“เจ้าหนู ข้าแก่แล้ว ไม่มีแรงเท่าไรแล้ว ตอนนี้เป็นใต้ฟ้าของพวกเจ้าคนหนุ่ม สมควรให้คนหนุ่มอย่างพวกเจ้าตัดสินใจ”

หลี่จุ่นพลันขมวดคิ้ว

มองจักรพรรดินีกับเฟิงเป่าจินแวบหนึ่ง แล้วจู่ ๆ ก็พูดขึ้นว่า

“เอ่อ...ผู้อาวุโส มา ข้าจะพูดกับท่าน”

ว่าแล้วก็ดึงเฟิงอู่หังไปอีกทาง

ทั้งสองเดินออกจากลานด้านหลัง ถึงระเบียงทางเดิน เฟิงอู่หังเอ่ยขึ้น

“เจ้าหนู ไม่ว่าเจ้าจะพูดอะไรก็ไม่มีประโยชน์ ข้าสู้ไม่ไหวแล้ว”

หลี่จุ่นพูดในใจ ‘หลอกใครมิทราบ!’

ลุงเป็นคนมีวรยุทธ์อยู่กับตัว อย่างน้อยอยู่ได้ถึงอายุร้อยปี!

ตอนนี้ก็ใจมังกรแรงพยัคฆ์ ต่อให้แต่งเมียน้อยอีกกี่คนก็ยังได้

“ผู้อาวุโส หรือว่าท่านจะมองแคว้นหนานล่มสลายต่อหน้าต่อตาหรือ นี่คือแผ่นดินที่ท่านร่วมสร้างมากับอดีตฮ่องเต้ในปีนั้นนะ!” หลี่จุ่นเอ่ย

เฟิงอู่หังไม่หวั่นไหว

“อย่ามาหลอกข้าหน่อยเลย ข้ากับอดีตฮ่องเต้เป็นอดีตไปแล้ว บัดนี้ความอยู่รอดของแคว้นหนานเกี่ยวข้องอันใดกับข้า”

หลี่จุ่นถอนหายใจในใจ

กับการตระหนักเรื่องการเมืองนี่ ตาแก่นี่ไม่ไหวเลย ถ้าอยู่ในยุคปัจจุบันคงเข้ากลุ่มไม่ได้!

“ผู้อาวุโส เช่นนั้นท่านว่าต้องทำอย่างไรเถอะ ต้องทำอย่างไรท่านจึงจะยอมออกโรง”

หลี่จุ่นไม่พูดไร้สาระ

ให้อีกฝ่ายบอกมาเลยจริง ๆ เขาจะได้ทำตัวถูก

ตอนนี้เฟิงอู่หังไม่รีบปฏิเสธ แต่ลังเลครู่หนึ่งก่อนจะพูดช้า ๆ

“ถ้าเจ้ารับปากเงื่อนไขข้อหนึ่งกับข้าได้ ก็ใช่ว่าจะไม่ได้...แต่ก็นะ เงื่อนไขนี้ไม่ง่าย ”

หลี่จุ่นคิ้วมัดปมน้อย ๆ

อยากจะช่วยแคว้นหนานยังต้องดึงเขาไปเอี่ยวด้วยอีกหรือ

แต่คิดดูอีกที ตอนนี้เรื่องของแคว้นหนานก็คือเรื่องของเขา ดังนั้นจึงเอ่ย

“เชิญผู้อาวุโสลองกล่าวมาก่อน”

เฟิงอู่หังจะมองหลี่จุ่น หัวเราะเบาะ ๆ ตอบ

“เจ้ามาจากราชวงศ์อู่ และข้ารู้ว่าฐานะเจ้าไม่ธรรมดา ข้าต้องการให้เจ้าช่วยข้าหาคนคนหนึ่ง ถ้าเจ้ารับปาก ข้าจะตอบตกลง”

“ใครหรือ”

“เจ้าบอกก่อนว่าจะรับปากหรือไม่”

หลี่จุ่นลังเลพักหนึ่งก่อนจะตกปาก

“ได้ ข้ารับปาก”