ตอนที่ 932 เจียงเฟิงรองเจ้ากรมโยธา!

หยวนเฟิงอึ้งไปเลย งงเป็นไก่ตาแตกอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะรีบเอ่ยขึ้นว่า

“กุนซือ นี่มันอันตรายเกินไปแล้ว ให้ข้าไปเอง! ท่านจะไปไม่ได้!”

หลี่จุ่นพลันชำเลืองเขาราวกับมีความเหยียดหยามอยู่เล็กน้อยทีหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยว่า

“วรยุทธ์ของท่านสูงกว่าข้า?”

หยวนเฟิงอึ้งทึ่งไปเลย

กุนซือเป็นวรยุทธ์ด้วยหรือ?!

ตัวขาวซีดผอมแห้งแรงน้อยอย่างนี้เนี่ยนะ...

หลี่จุ่นไม่สนใจเขา รีบบอกให้ทั้งแปดคนที่ปลอมตัวเสร็จแล้วทิ้งอาวุธลง

แน่นอนว่า

หลี่จุ่นมีมีดสั้นที่พกติดตัวอยู่!

พอดีเลยจะใช้เอามาลอบสังหาร!

ทันใดนั้น!

ก็กระโดดขึ้นไปยังถนนสายหลัก

ต่อมา ก็นำทั้งแปดคนมุ่งหน้าตรงไปที่ประตูเมืองอย่างเร่งรีบ!

“ท่านแม่ทัพขอรับ ช่วยด้วยขอรับ มีทัพศัตรูบุกมาโจมตีขอรับ!!!”

...

เจียงเฟิงมาถึงยังตัวอำเภอผิงอัน เป็นเรื่องเมื่อหลายวันก่อนแล้ว

สุดท้าย

ผ่านไปไม่นาน ก็ได้รับข่าวว่าแคว้นหนานบุกโจมตีเข้ามา

บอกว่าอีกฝ่ายฉวยโอกาสลอบโจมตีด่านควายตอนกลางคืน ตอนนี้ยังบุกยึดเมืองเฟิงหลิงอีกด้วย

นี่ยังดี ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นอำเภอผิงอัน เมืองเฟิงหลิงก็ไม่ได้อยู่ใกล้กับที่นี่ ตัวเขายังนอนหลับสบายหายห่วงได้อยู่

แต่เผื่อเอาไว้ เจียงเฟิงก็ยังรีบส่งจดหมายไปยังเหยียนโจว ให้ส่งทหารมาช่วยอยู่ดี

แต่ไหนเลยจะรู้ได้?

นี่เพิ่งผ่านไปไม่กี่วันเอง อาหารกลางวันของวันนี้ยังกินไม่ได้ครึ่งกระเพาะเลย

ก็มีทหารมารายงานว่าด้านนอกมีทัพศัตรู และเป็นทัพศัตรูที่มีจำนวนมากอีกด้วย!

เจียงเฟิงรีบสะบัดถ้วยข้าวและตะเกียบทิ้ง มุ่งหน้าออกไปจากศาลาว่าการอำเภอ

นายอำเภอและปลัดอำเภอที่ศาลาว่าการต่างตกใจกันจะแย่ รีบตามไปในทันที

ผู้ติดตามจูงม้าออกมา ขึ้นมาได้ก็ห้อตะบึงไปยังประตูทางใต้

สุดท้าย

เพิ่งถึงครึ่งทางม้าเร็วก็มารายงานอีกแล้ว บอกว่าถูกโจมตีแล้ว!

ทัพศัตรูที่อยู่นอกเมืองมีจำนวนมาก อย่างน้อยห้าหกหมื่นนายเชียว!

เปิดฉากการจู่โจมที่รุนแรงแล้วด้วย!

เจียงเฟิงพลันรั้งบังเหียนม้าให้หยุด พลางขมวดคิ้วเข้าหากัน

ห้าหกหมื่น?

เช่นนั้นไม่แย่แล้วหรือ?

ในเมืองเองก็มีกำลังพลแค่หนึ่งหมื่นนาย ต้านทานอยู่เสียที่ไหนกันเล่า?

นับตั้งแต่โยกย้ายกองกำลังมาจากเหยียนโจว ตอนนี้ยังเดินไปได้ไม่ถึงครึ่งทางเลย

มิหนำซ้ำ