ตอนที่ 936 สนามรบของเจียงเฟิง!

หลังจากที่เจียงเฟิงนำกำลังทหารหนีออกจากเมืองไปได้ไม่ไกลนัก ก็ได้หยุดอยู่ที่นอกเมืองซึ่งห่างจากเมืองสิบกว่าลี้

ก่อนจะส่งคนไปตรวจสอบด้านหลังเพื่อให้แน่ใจว่าอีกฝ่ายไม่ได้ไล่ตามเขา จากนั้นก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เพียงแต่

คลังแสงตกอยู่ในมือของอีกฝ่ายไปแล้ว คราวนี้จะทำอย่างไรดี

เขาสูญเสียคลังแสงไปแล้ว จะต้องถูกตัดหัวแน่ ๆ!

เจียงเฟิงรีบคิดหาทางตอบโต้ทันที

ไม่นานนักก็โบกมือเรียกคนแล้วสั่งการว่า

“สั่งการให้ทั้งกองทัพพักกันก่อน แล้วอีกครึ่งชั่วยามไปโจมตีเมืองกลับ!”

ว่าไงนะ

โจมตีเมืองงั้นเหรอ

คำสั่งนี้ทำให้ผู้นำเหล่าทหารที่อยู่รอบตัวเขาพากันตกใจ!

จะโจมตีเมืองด้วยกำลังพลเพียงแค่นี้งั้นหรือ

ล้อกันเล่นใช่ไหมเนี่ย

มีคนคัดค้านขึ้นมาทันที

“นายท่าน เรื่องที่เราจะโจมตีเมืองมันดูเหมือน...”

ดูเหมือนอะไรน่ะเหรอ

ก็ดูเหมือนรนหาที่ตายน่ะสิ!

ทว่า!

เจียงเฟิงขัดจังหวะอีกฝ่ายที่กำลังพูด

“อย่ากังวล เราแค่แสร้งทำเป็นโจมตี จุดประสงค์คือเพื่อก่อกวนศัตรู เพื่อให้พวกเขามุ่งความสนใจไปที่การป้องกันเมืองเท่านั้น จะได้ไม่มีเวลาไปใส่ใจกับคลังแสง! ตราบใดที่อาวุธยุทโธปกรณ์ยังอยู่ในเมือง มันยังคงเป็นของกองทัพเรา!”

พูดเป็นเล่นหน่า!

เขาได้ทำการศึกษายุทธการเหล่านั้นที่ชายแดนทางตอนเหนือซ้ำแล้วซ้ำเล่า!

จิ่งอ๋องผู้ล่วงลับไปแล้วนั้น ไม่เพียงแต่มีพรสวรรค์ด้านบทกวีที่พบเห็นได้ยาก แต่ยังเป็นผู้บัญชาการที่ไม่เคยพบไม่เคยเห็นมาก่อนอีกด้วย!

พิชัยสงครามของเขาน่าทึ่งมาก!

ไม่ว่าจะเป็นสงครามกองโจรหรือการรบแบบสายฟ้าแลบสิ่งเหล่านี้ล้วนน่าอัศจรรย์และน่าทึ่งจริง ๆ!

โดยเฉพาะสงครามกองโจรที่เข้าโจมตีศัตรูในขณะที่ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจไว้นั้นยอดเยี่ยมมาก ๆ

ครั้งนี้เขาก็เลยลองทำตามบ้าง เขาแค่ต้องการก่อกวนกองทัพศัตรูอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้กองทัพศัตรูไม่เป็นอันทำอะไร แล้วมุ่งความสนใจไปที่การปกป้องเมืองเท่านั้น!

เจียงเฟิงคิดในใจและตัดสินใจทันที

ขณะเดียวกันก็ทอดถอนหายใจอย่างใจหายและพูดกับตัวเองว่า

“เห้อ น่าเสียดายจริง ๆ น่าเสียดายยอดกวีแห่งยุค เสียดายจอมทัพหนุ่มที่จากไปตั้งแต่อายุยังน้อย เป็นผู้มากด้วยพรสวรรค์กลับต้องมาเจอจุดจบเช่นนี้ ช่างน่าเศร้า”

ก่อนหน้านี้เมื่อเจียงเฟิงได้ยินข่าวการตายของหลี่จุ่น ก็ถึงกับอดไม่ได้ที่จะหลั่งน้ำตา

เมื่อเขารู้ว่าจอมทัพคนใหม่ของชายแดนทางตอนเหนือที่ฝ่าบาทจงใจปกปิดนั้นคือหลี่จุ่น

เขาก็ยิ่งแน่ใจขึ้นไปอีก!

ว่ายุทธการที่ยอดเยี่ยมในชายแดนทางตอนเหนือนั้นเป็นฝีมือของหลี่จุ่น!

เป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นท่านอัครมหาเสนาบดีจี้!

เพราะว่าจี้จงชิงแก่แล้ว และเป็นไปไม่ได้ที่จะมีวิธีที่แปลกประหลาดขนาดนั้นได้