ตอนที่ 938 ไล่ล่า!

เมื่อเฟิงอู่หังได้ยินสิ่งนี้ก็รู้สึกว่าแผนนี้เป็นไปได้

จึงรีบตัดสินใจ

ออกคำสั่งให้รีบเดินทัพไปทันที สั่งให้พวกเขายึดครองภูเขาหลงจ่าง จากนั้นค่อยวางแผนต่อ!

อีกด้านหนึ่ง

ในที่สุดเจียงเฟิงก็ยึดอำเภอผิงอันกลับคืนมาได้ แต่เมื่อเห็นคลังแสงก็พบว่าไม่เหลืออะไรแล้ว มีเพียงไฟที่ลุกโชน!

งั้นก็ไม่ต้องดับไฟแล้ว

ปล่อยให้มันไหม้ไปเถอะ

คาดว่าอาวุธยุทโธปกรณ์ภายในคลังแสงคงถูกขนย้ายไปหรือไม่ก็คงเผาทิ้งไปแล้ว

แต่ก็ไม่เห็นพลุระเบิดนี่นา คงจะขนออกไปหมดแล้ว

ไอ้เวรเอ้ย!

กองทัพศัตรูนี้จงใจมาเพื่อคลังแสงจริง ๆ สินะ!

แต่จะเป็นไปได้อย่างไร

ที่ตั้งคลังแสงรั่วไหลได้อย่างไร

แบบนี้ก็แย่น่ะสิ!

ไม่ถึงหนึ่งชั่วยามต่อมา

กองทัพทหารหนึ่งแสนนายของอวี่เหวินจิ้งมาถึงที่หมายอย่างทรงพลัง เจียงฟิงก็รีบออกจากเมืองมาต้อนรับทันที

เมื่ออวี่เหวินจิ้งรู้ว่าคลังแสงไม่เหลือแล้ว ใบหน้าของอวี่เหวินจิ้งก็เปลี่ยนไปทันที ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม

“ทหาร เอาตัวเขาไปจำคุก แล้วค่อยให้ฝ่าบาทตัดสิน!”

สิ้นคำพูดเจียงเฟิงก็ถูกจับขังคุก

ส่วนเจียงเฟิงเองก็ไม่ได้ต่อต้าน

บอกได้คำเดียวว่าตัวเขาเองโชคร้ายที่ต้องมาเจอเรื่องซวยแบบนี้!

เพิ่งมาที่นี่ได้ไม่กี่วัน ไหนจะสูญเสียคลังแสงไป...แล้วนี่ก็มาติดคุกอีก!

อวี่เหวินจิ้งสีหน้าเย็นชา

ไม่ต้องถามหรอกว่าตำแหน่งคลังแสงรั่วได้อย่างไรเจียงเฟิงสูญเสียคลังแสงแม้ว่าพอจะให้อภัยได้ แต่มันก็สูญเสียไปแล้ว คงไม่ปล่อยไปง่าย ๆ!

จากนั้นอวี่เหวินจิ้งก็สั่งให้ไล่ตามศัตรูทันที!

จากชายแดนเมืองเฟิงหลิงไปยังอำเภอผิงอันใช้เวลาไม่นาน

แต่จากที่นี่ไปยังเมืองเฟิงหลิงต้องผ่านภูเขาหลงจ่างซึ่งไม่ใช่ใกล้ ๆ เลย

เนื่องจากเขตแดนของเมืองเฟิงหลิงยังห่างไกลจากใจกลางเมืองเฟิงหลิง

ดังนั้น

กองทหารศัตรูคงยังไปได้ไม่ไกล

ต้องเอาอาวุธยุทโธปกรณ์พวกนั้นกลับคืนมาให้ได้!

มิฉะนั้น!

ถ้ามันตกไปอยู่ในมือของศัตรู แล้วศัตรูรู้วิธีใช้งาน สิ่งที่จะตามมาก็คือหายนะ!

ไม่ต่างกับการยื่นมีดคม ๆ ใส่มือศัตรูเลยสักนิด

กองทัพหนึ่งแสนนายอันทรงพลังรีบมุ่งหน้าตามเส้นทางไปยังภูเขาหลงจ่าง

ตะวันลาลับขอบฟ้า

ในที่สุดก็เห็นภูเขาหลงจ่างอันกว้างใหญ่และสูงตระหง่านโดดเด่น

จู่ ๆ อวี่เหวินจิ้งก็สั่งให้กองทัพทั้งหมดหยุดเคลื่อนทัพ และส่งกองทัพแนวหน้าไปสำรวจเส้นทางทันที