ตอนที่ 951 คาดเดา

หลี่จุ่นและหยวนเฟิงนำกำลังพลหนึ่งหมื่นนายตีชิงโจวสำเร็จแล้ว

แน่นอน

แทบจะไม่ได้เอาชีวิตคน อีกฝ่ายเห็นนอกเมืองมีกองทัพมามากมาย พอได้ยินว่าหากยอมแพ้จะไม่ฆ่าก็ยอมแพ้จริง ๆ

เพราะเมืองที่มีทหารอยู่แค่พันสองพันนายจะต่อต้านกองทัพมหึมาได้อย่างไร

ผู้ว่าการชิงโจวเลือกเอาตัวรอดแบบรวดเร็วฉับไว

แถมยังไม่รู้เพราะเหตุใด

ถึงแคว้นหนานจะบุกมา แต่ได้ความรู้สึกราวกับต่อสู้กับคนบ้านเดียวกันอย่างไรอย่างนั้น มิอาจเห็นเป็นศัตรูได้เลย

อาจเป็นเพราะไปมาหาสู่กับแคว้นหนานมานาน ทั้งยังสามารถสัญจรระหว่างสองแคว้นได้ตามใจนึก ดังนั้นจึงคิดแค้นไม่ลง

ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

มีคนจากเมืองเฟิงหลิงและอำเภอผิงอันหนีมาถึงที่นี่ บอกว่าแคว้นหนานปฏิบัติตามกฎเคร่งครัด ไม่เคยล่วงล้ำและรบกวนประชาชนแม้แต่น้อย

ผู้ว่าการชิงโจวผู้นั้นจึงไม่ต่อต้านเสียเลย ถึงอย่างไรก็เอาชนะไม่ได้ เช่นนั้นไยต้องเสียสละอย่างไร้ความหมาย

กองทัพแคว้นหนานก็มิใช่พวกโฉดชั่วเหลือคณา

หากในมือของตนมีทหารเยอะ เช่นนั้นกลับต้านได้ เพราะนี่คือสงครามระหว่างสองแคว้น

แต่มีทหารรักษาการณ์อยู่แค่สองพันคน อีกฝ่ายมากมายก่ายกอง อย่างน้อยต้องมีสองหมื่นคน เช่นนี้แล้วยังจะต้านอะไรได้!

ยังไม่พอให้เขาแบ่งเลย

หลี่จุ่นกับหยวนเฟิงยึดชิงโจว เห็นแก่ที่อีกฝ่ายรู้ตัวจึงไม่ไปรบกวน เพราะพวกเขาจะไม่อยู่ที่นี่นานนัก

ดังคาด

ไม่ถึงครึ่งวันก็มียอดทหารห้าร้อยนายมาจากอำเภอผิงอัน แจ้งว่าอวี่เหวินจิ้งนำกองทัพแสนนายบุกมาแล้ว เวลานี้กำลังขึ้นเหนือตามพวกเขาอยู่

หยวนเฟิงพลันพูด

“กุนซือ ตอนนี้ควรทำอย่างไรดี”

ถ้าเดินหน้าต่อ เช่นนั้นก็คือจงโจว ผ่านจงโจวก็คือเมืองหลวงราชวงศ์อู่

นี่ยังจะบุกต่อหรือไม่

หากบุกต่อ ตัวเองมีกำลังอยู่แค่สองหมื่นคน อาจถูกล้อมได้ทุกเมื่อ!

อันตรายมาก

หลี่จุ่นคิดแล้วก็ดูแผนที่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ย

“ไม่เดินหน้าต่อแล้ว พวกเราไปหลินโจวเถอะ รวมพลกับทัพของฝ่าบาทแล้วค่อยว่ากัน”

เมื่อนั้นหยวนเฟิงจึงโล่งอก

แม้หลี่จุ่นจะบัญชาการได้มีระเบียบแบบแผน ชวนให้คนแปลกใจมาก