ตอนที่ 989
ตอนที่ 989 ความสัมพันธ์!
September 20, 2026
ในตอนนี้ต้องรีบหนีสินะ!
หากอยู่เผชิญหน้ากับอีกฝ่ายเพราะคิดว่าตัวเองแน่ ตัวเองคงได้มีแต่ทางตายเท่านั้น!
ซั่งกวนเฮ่าเข้าหมอนั่นคงเตรียมกำลังคนเอาไว้ไม่น้อยเป็นแน่!
ไม่ว่าตอนนี้วรยุทธ์ของตนจะล้ำเลิศแค่ไหนก็ตาม แต่ก็ยังไม่ได้ระวังเป็นอย่างดี!
วรยุทธ์มีเอาไว้ป้องกันตัวเอง ไม่ใช่เอามาอวดเก่ง!
“ตามไป!”
เมื่อซั่งกวนเฮ่าเห็นตัวเองหลุดมือไปอย่างที่คิดเอาไว้ สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไป!
เขารีบตะโกนเสียงดังทีหนึ่ง แล้วตามออกไปในทันที ก่อนจะเอ่ยเรียกเสียงดังว่า
“อย่าให้เขาหนีกลับไปค่ายทหารได้เด็ดขาด!”
ซั่งกวนเฮ่าสั่งลงไปเสียงหนึ่ง!
ในความมือมิดรอบด้าน จู่ ๆ ก็มีมือสังหารในชุดเดินตอนกลางคืนปรากฏตัวขึ้นกลุ่มใหญ่ ใช้วิชาตัวเบาไปไล่ฆ่าหลี่จุ่นด้วยความรวดเร็ว!
หลี่จุ่นเอาแต่คิดจะวิ่งไปที่ค่ายทหาร พลางเกร็งคอตะโกนเสียงดังไปด้วยว่า
“ทหาร มีคนจะลอบสังหารข้า! รีบมาเร็วเข้า!”
“สมควรตาย!”
ซั่งกวนเฮ่าได้ยินเสียงตะโกนของหลี่จุ่นราวกับสายฟ้าฟาดอย่างต่อเนื่องเช่นเดียวกับที่คิดเอาไว้ ก็รีบด่าเสียงดังยกใหญ่!
เหตุใดเสียงของเจ้าหมอนั่นถึงได้ดังขนาดนี้?!
แต่ทว่าทันใดนั้นก็นึกขึ้นมาได้!
เจ้าหมอนี่มันเป็นวรยุทธ์นี่!
นี่มันใช้กำลังภายในตะโกนออกมา จะไม่ดังได้อย่างไร?!
เป็นอย่างที่คิดเอาไว้จริง ๆ!
การเกร็งคอตะโกนเสียงดังของหลี่จุ่นนี้ เหล่าทหารที่อยู่ใกล้ ๆ กับประตูค่ายก็พลันถูกทำให้ตกใจ รีบมุ่งหน้าออกมาจากประตูค่าย!
สิ่งที่จะทำให้คอขาดก็คือ!
จักรพรรดินีเองก็พลันถูกทำให้ตกใจ พุ่งตัวออกมาจากกระโจมกลางกองทัพ แล้วมุดทะลุออกมาจากยอดกระโจม
ลอยขึ้นไปในอากาศ ก่อนจะรีบลอยออกมาด้วยความรวดเร็ว
ซั่งกวนเฮ่าเห็นหลี่จุ่นที่อยู่ห่างจากประตูค่ายไม่ถึงหนึ่งร้อยก้าวเท่านั้น ก็พลันเดือดดาลจนด่าออกมายกใหญ่เสียงหนึ่ง!
ยิ่งเห็นจักรพรรดินีที่มีท่าทางองอาจสง่าผ่าเผยอยู่บนท้องฟ้ายามราตรี ดูน่าเกรงขามไร้เทียมทาน เขาก็รีบตะโกนอย่างไม่สบอารมณ์
“ถอย!”
จักรพรรดินีถูกทำให้ตกใจแล้ว คิดจะฆ่าหลี่จุ่นภายใต้จมูกของนาง ฝันไปเถอะ!
เมื่อได้ยินคำสั่งของซั่งกวนเฮ่า มือสังหารที่อยู่รอบ ๆ ก็รีบหยุดฝีเท้า และหันหลังหนีไปเช่นกัน!
ซ่อนตัวเข้าไปในความมืดมิดอย่างรวดเร็ว!
ลองดีกับจักรพรรดินี พวกเขาเหล่านี้ไม่เพียงพอให้นางฆ่าหรอก!
ต่อสู้ไม่ชนะก็ต้องรักษาชีวิตเอาไว้ก่อน!
ในที่สุดหลี่จุ่นก็หนีไปจนถึงประตูค่ายได้สำเร็จ เขาวิ่งปนกลิ้งเข้าไปในฝูงชนอย่างจนตรอก
โชคดีที่ถูกเหล่าทหารประคองเอาไว้!
“กุนซือ เกิดอะไรขึ้น?”
“กุนซือ ท่านไม่เป็นไรอะไรใช่หรือไม่?”