ตอนที่ 996
ตอนที่ 996 เรามายักทัพไปโจมตีกันเถอะ!
September 20, 2026
เช้าวันต่อมา
ปันหมิ่นมาที่กระโจมของหลี่จุ่นอีกครั้ง ทำหน้านิ่งขึงขัง ราวกับหลี่จุ่นไปติดหนี้เงินนางมากมายอย่างนั้น
หลี่จุ่นเพิ่งตื่นขึ้นมา เมื่อเห็นนางก็พลันเอ่ยขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์
“คิดตกแล้วหรือ?”
หวังฉวนเหวินผู้นั้นเป็นเจ้าลิทธิขงจื๊อหรือเปล่าก็ยังไม่รู้แจ้งแจ่มชัด ทว่าตอนนี้หวังฉวนเหวินจะตายไปทั้งอย่างนั้นไม่ได้ ถึงอย่างไรแคว้นที่ลัทธิทุ่มกำลังสนับสนุนก็คือแคว้นฉี
หากแคว้นฉีเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้น ลัทธิขงจื๊อของพวกเขาก็จะพลอยซวยไปด้วย
ปันหมิ่นจะปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร?
ปันหมิ่นแค่นเสียงฮึทีหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยว่า
“แคว้นฉีกับแคว้นหนานร่วมมือกันได้ แต่กลยุทธ์โดยภาพรวมต้องใช้ของแคว้นฉีเป็นหลัก!”
เมื่อหลี่จุ่นได้ยินดังนั้น
ความหมายก็คือแคว้นฉีต้องเป็นพี่ใหญ่ แคว้นหนานต้องเป็นน้องเล็ก พี่ใหญ่ว่ายังไงน้องเล็กก็ต้องเชื่อฟัง!
ยายมันเถอะ!
หลี่จุ่นขมวดคิ้วเข้าหากัน
แต่ว่า
ก็ยังต้องขึ้นอยู่กับความคิดเห็นของตัวจักรพรรดินีเอง ถึงอย่างไรผลลัพธ์ที่เขาต้องการก็มีเพียงหนึ่งเดียว นั่นก็คือคนกลุ่มนี้ยกทัพไปโจมตีหลี่เจิ้งด้วยกัน!
ขอแค่ผลลัพธ์นี้ถูกต้อง ที่เหลือจะเดินทางอ้อมหรือไม่ เขาก็ไม่สนใจแล้ว
ปันหมิ่นเห็นหลี่จุ่นเพียงแค่ขมวดคิ้วเข้าหากัน ก็รีบเอ่ยถามขึ้นว่า
“เป็นอย่างไร? ท่านพอใจในเงื่อนไขนี้หรือไม่?”
หลี่จุ่นชำเลืองมองปันหมิ่นทีหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นชืด ๆ ว่า
“เดิมทีข้อนี้มันควรเป็นเช่นนี้อยู่แล้ว ไม่นับว่าเป็นเงื่อนไขอะไร ไม่แน่ว่าเจตนาเดิมของแคว้นฉีจะเป็นเช่นนี้อยู่แล้ว กลับกันท่านดันแก้ไขตามอำเภอใจ มุ่งคิดพยายามจะหาผลประโยชน์จากทางข้า”
“ท่าน!” ปันหมิ่นเดือดดาลนถลึงตาโต!
หลี่จุ่นเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงขี้เกียจขี้คร้าน
“เรื่องการร่วมมือของแคว้นฉีกับแคว้นหนาน ท่านต้องไปคุยกับฝ่าบาท ส่วนปัญหาเงื่อนไข...เอาแบบนี้ก็แล้วกัน พวกท่านช่วยหาคนมาให้ข้าคนหนึ่ง แล้วข้าจะไม่ป่าวประกาศตัวตนของอัครมหาเสนาบดีแคว้นฉีออกไป”
“เพ้อเจ้อ!”
ปันหมิ่นรีบเอ่ยขึ้นอย่างเดือดดาล!
ไม่นึกเลยว่าเจ้าหมอนี่ยังจะมาต่อรองกับตนอีก!
หลี่จุ่นแบมือ แล้วเอ่ยขึ้นว่า
“เอาเถอะ เช่นนั้นก็นับว่าเจรจาเจ๊งแล้ว ก็รอให้ซือหม่าหยวนกับหลี่เจิ้งส่งคนมาฆ่าอัครมหาเสนาบดีแคว้นฉีท่านนี้ไปก็แล้วกัน ข้าจะดูซิว่า พวกท่านจะกอบกู้สถานการณ์นี้อย่างไร”
ปันหมิ่นพลันเกลียดแค้นขึ้นมาในทันใด!
แทบอยากจจะขึ้นคร่อมไปบนตัวหลี่จุ่น แล้วยิงธนูใส่เขาซ้ายทีขวาทีสักชุด!
ปันหมิ่นราวกับแมวป่าที่เดือดดาลตัวหนึ่ง ท้ายที่สุดก็เอ่ยเรียกอย่างดุร้ายว่า