ตอนที่ 2
บทที่ 2
September 18, 2026
หลี่หลงหลินขมวดคิ้วเป็นปม
คิดไม่ถึงว่า ตนเกิดเป็นมนุษย์มาถึงสองชาติภพ ต้องเผชิญกับเหตุการณ์สิ้นหวังเช่นนี้!
ความคิดความอ่านของฮ่องเต้หวู่ยากจะหยั่งถึง จิตใจลึกลับซับซ้อนดั่งเหวเสมือนทะเล
ราชวงศ์ต้าเซี่ย เต็มไปด้วยขุนนางน้อยใหญ่ ที่เปี่ยมไปด้วยความสามารถ ฉลาดปราดเปรื่อง
ดูไม่ออกหรือว่า ตนถูกปรักปรำ?
พวกเขาต่างรู้ดีแก่ใจ!
ถึงขึ้นที่ว่า แม้แต่แม่ทัพผู้เฒ่าซูก็ตระหนักรู้ว่า เป็นฝีมือของขุนนางชั้นสูงในราชสำนักที่ปล่อยข่าวรั่วไหล ทำให้ทหารตระกูลซูตกอยู่ในวงล้อม นำมาซึ่งความพ่ายแพ้!
ดังนั้น แม่ทัพผู้เฒ่าซูจึงสู้สุดชีวิต ปกป้องและพาตนเองตีฝ่าวงล้อมออกมา!
เพียงแต่น่าเสียดาย แม่ทัพผู้เฒ่าซูสู้รบเพียงลำพัง จนหมดแรงแล้วสิ้นใจในที่สุด
ก่อนตาย เขาทิ้งจดหมายเขียนด้วยเลือดไว้หนึ่งฉบับ ให้ตนนำไปให้ฮ่องเต้หวู่ เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์!
หลี่หลงหลินรีบกุมแผ่นอก พบว่าจดหมายเขียนด้วยเลือดยังอยู่ เขาจึงค่อยโล่งอก!
จดหมายเขียนด้วยเลือดฉบับนี้ เป็นความหวังเดียวในการพลิกชะตาชีวิตของตน!
ทว่าหลี่หลงหลินคิดทบทวนหลายครั้ง เขาไม่คิดจะเอาจดหมายเขียนด้วยเลือดฉบับนี้ออกมา แล้วให้ฮ่องเต้หวู่โดยตรง
เหตุผลนั้นง่ายนิดเดียว!
ฮ่องเต้หวู่คนนี้ เป็นจอมหวาดระแวง!
ในสถานการณ์คับขันเช่นนี้ แม้นำจดหมายเขียนด้วยเลือดออกมา เขาก็ต้องคิดว่า ตนเป็นคนปลอมแปลง!
เพราะท้ายที่สุดแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นฮ่องเต้หวู่ หรือขุนนางในราชสำนัก เวลานี้ล้วนอยากหาแพะรับบาป!
และตนก็เป็นคนที่เหมาะสมที่สุด!
“ซึ่งก็หมายความว่า...”
“ไม่ว่ากระหม่อมจะดิ้นรนเพียงใด ก็ต้องตายเท่านั้นหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
หากเป็นองค์ชายเก้าที่ไม่เอาถ่านคนนั้นล่ะก็ ต้องร้องเรียกหาพ่อแม่แล้วแน่ๆ
แต่หลี่หลงหลินเกิดเป็นมนุษย์มาสองชาติภพ ยิ่งเผชิญหน้ากับเหตุการณ์สิ้นหวัง ก็ยิ่งนิ่งสงบ
“ไม่! ข้ายังมีความหวัง!”
หลี่หลงหลินยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าฉายรอยยิ้ม
“เสด็จแม่...”
หลี่หลงหลินหันไปมองพระชายาโหรว “กระหม่อมฝากเสด็จแม่ไปกราบทูลเสด็จพ่อหนึ่งถ้อยคำ! เพียงหนึ่งถ้อยคำ กระหม่อมต้องรอดจากความตายแน่นอน!”
พระชายาโหรวส่ายหน้า “ลูกรัก ลูกยอมรับชะตากรรมเถอะ เสด็จพ่อของลูกมีอำนาจในการตัดสินใจแต่เพียงผู้ใด เรื่องใดที่ตัดสินใจแล้ว ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง...”
หลี่หลงหลินหัวเราะ โน้มตัวไปใกล้พระชายาโหรว พูดกระซิบเพียงหนึ่งถ้อยคำ