บทที่ 207

แต่ลั่วอวี้จู๋คือใคร?

ไม่ว่าจะเป็นเครื่องหยกโบราณ หรือภาพวาดตัวอักษรของคนที่มีชื่อเสียง นางมองเพียงปาดเดียวก็สามารถบอกได้ว่าราคาเท่าไหร่

นอกจากนี้ ลูกน้องทุกคนในร้านผ้าสกุลซูทุกคนล้วนฉลาดและมีความสามารถ ลูกคิดในมือก็ส่งเสียงดังไม่หยุด

ค่ำคืนก็ผ่านไปโดยไม่รู้ตัว

รุ่งอรุณมาเยือน

ลั่วอวี้จู๋เคาะประตูห้องของหลี่หลงหลินด้วยใบหน้าที่เหนื่อยล้า ดวงตาก็เต็มไปด้วยเส้นสีแดง ยื่นใบรายการให้เขา “คำนวณคร่าวๆ! ไม่นับอาคารก่อสร้างของเรือนตากอากาศเขาทิศประจิม ทรัพย์สินทั้งหมดประมาณห้าล้านตำลึง...”

“ในจำนวนนี้มีเงินสดสองล้านตำลึง ส่วนภาพวาดตัวอักษรและเครื่องประดับต่างๆ มีมูลค่าสามล้านตำลึง!”

“ถ้ารวมอาคารก่อสร้างด้วย ถ้าประเมินแบบอนุรักษนิยมก็จะอยู่ที่สิบล้านตำลึงขึ้นไป!”

หลี่หลงหลินถึงกับสูดหายใจเข้า “สิบล้านตำลึง..