บทที่ 208

หลินกุ้ยเฟยหยิบกล่องผ้าสี่เหลี่ยมออกมาจากใต้หมอนแล้วมอบให้ฮ่องเต้หวู่

ฮ่องเต้หวู่ตะลึง “นี่อะไร?”

หลินกุ้ยเฟยเอ่ยเสียงเบา “นี่เป็นรางวัลที่ฝ่าบาทมอบให้หม่อมฉันตลอดหลายปีที่ผ่านมา หม่อมฉันใช้สอยอย่างประหยัด จึงเหลืออยู่บ้าง! อย่างน้อยก็มีอยู่หลายตำลึง ฝ่าบาทได้โปรดอย่ารังเกียจเลยนะเพคะ”

หัวใจของฮ่องเต้หวู่สั่นไหว เขาเปิดกล่องผ้าออก

อย่างที่คาดไว้ มีปิ่นปักผมทองคำ ไข่มุก และหยก และยังมีเศษเล็กๆ น้อยอีกจำนวนหนึ่ง สุดท้ายก็เป็นตั๋วเงินอีกหลายใบ บางส่วนก็เหลืองไปแล้ว เห็นได้ชัดว่ามีอายุหลายปี

“พระสนม...เจ้า...”

ฮ่องเต้หวู่ตื้นตันจนแทบหลั่งน้ำตา “หลายปีมานี้ ลำบากเจ้าแล้วจริงๆ...”

หลินกุ้ยเฟยพูดเบาๆ “หม่อมฉันไม่ได้ลำบากเลยเพคะ! เป็นฝ่าบาทต่างหาก ทรงงานหนักเพื่อแคว้น ราชกิจก็ยุ่ง…