บทที่ 223

ซูเฟิ่งหลิงสับสนแล้ว จับจ้องหลิ่วหรูเยียน “พี่สะใภ้สี่ ท่านกำลังพูดอะไร? หรือว่าท่านและหลี่หลงหลินสมคบคิดกัน? แต่ นี่เป็นไปไม่ได้!”

หลิ่วหรูเยียนขมวดคิ้ว เปิดกล่อง หยิบเครื่องแบบทหารใหม่เอี่ยมออกมาจากภายในหนึ่งชุด พูดอย่างแปลกใจ “สมคบคิดอันใด? องค์ชายเก้าให้ข้าช่วย ตัดเครื่องแบบทหารใหม่เอี่ยมให้เจ้าหนึ่งชุด!”

“ให้เจ้าลองๆ ดู ที่ใดไม่พอดี ข้าจะได้นำไปแก้”

“เจ้าไม่ถอดเสื้อผ้า จะลองได้เยี่ยงไร?”

ซูเฟิ่งหลิงโง่งมแล้ว

วุ่นวายอยู่นาน ที่แท้ก็เพื่อลองเครื่องแบบทหาร!

นางถลึงตาใส่หลี่หลงหลินแวบหนึ่ง

เป็นความตั้งใจของเจ้าสารเลวคนนี้

ไม่พูดอันใด เพียงเข้ามาก็พูดว่าให้ข้าถอดเสื้อผ้า!

ไม่ว่าตกอยู่ที่ใคร ใครบ้างไม่เข้าใจผิด?

สารเลว! สารเลว!

ก็รู้จักหาความสำราญให้ตนเอง!

ซูเฟิ่งหลิงดื้อดึงขึ้นมาแล้ว กอดอก “ข้าไม่ลอง!